ตอนที่ 48 เดิมพันด้วยทักษะดาบ

องสาว พี่ไม่อยู่เจ้าขี้เกียจหรือไม่?”

เย่เทียนลูบหัวเล็กๆของเย่หยูและถามด้วยความเอ็นดู

“เสี่ยวหยุไม่ได้ขี้เกียจ เสี่ยวหยุพยายามอย่างหนักในการฝึกฝน ตอนนี้น้องมีพละกําลังถึง 300 จินแล้ว! ”

เธอมีพลังถึง 300 จินภายในหนึ่งเดือน ความเร็วนี้ถือว่าเกินกว่าที่เย่เทียนคาดไปมากหากเทียบกับผู้มีพรสวรรค์ระดับกลางคนอื่นๆ

“พี่ไม่อยู่เกิดปัญหาอะไรขึ้นหรือไม่?”

เย่เทียนถามอีกครั้ง

เย่หูส่ายหัว “ไม่มีใครมาหาเรื่องข้า แต่มีคนมาหาพี่ชาย”

“ใคร?”

เย่เทียนขมวดคิ้วและถาม

“ข้าไม่รู้จักเขา แต่ข้าดูหยิ่งยโสมาก ข้าได้ยินมาว่าคนๆนั้นดูเหมือนว่าจะเป็นอัจฉริยะจากฐานเขียวเหล็ก เขาชื่อ ซุนเฟิง” เย่หยุตอบอีกครั้ง

“ฐานเขี้ยวเหล็ก ซุนเฟิง!”

เย่เทียนแอบจดจําชื่อนี้ไว้

จากนั้นเขาก็วางสมุนไพรและเลือดของสัตว์อสูรระดับสูงไว้ในห้องและออกไปข้างนอกคนเดียว

“ออกมาเถอะ!”

เย่เทียนกล่าวไปยังมุมหนึ่งของบ้าน

พรึบ!

ร่างหนึ่งเดินออกมาจากหัวมุม เป็นนักรบจากทีมล่าหมาป่าวายุ

“คารวะท่านเย่เทียน!”

นักรบผู้นั้นกล่าวด้วยความเคารพ

“พาผมไปหาหัวหน้าของคุณ ผมมีเรื่องจะถามเขา” เย่เทียนต้องการรู้เรื่องราวของซุนเฟิงจากฐานเขียวเหล็ก เขาไม่รู้จักซุนเฟิง แต่ซุนเฟิงกลับมาหาเขาและยังแสดงท่าทางหยิ่งยโส

ในเมื่อเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น เขาจําเป็นต้องเข้าใจสถานการณ์ก่อน และหมาป่าวายุควรรู้ข้อมูลเล็กน้อย

ไม่นานเย่เทียนก็พบกับหมาป่าวาย

“น้องเย่เทียน ในที่สุดเจ้าก็กลับมา!”

หมาป่าวายุถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นเย่เทียน

เย่เทียนไม่ได้กลับมาเป็นเวลานาน เขาคิดว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเย่เทียน

“หมาป่าวายุ ผมได้ยินมาว่าหลังจากที่ผมจากไป ชายที่ชื่อ ซุนเฟิง ได้มาหาข้า?” เย่เทียน

ถามตรงๆ

หมาป่าวายุขมวดคิ้วและพยักหน้า “ถูกต้อง ซุนเฟิงเป็นคนของฐานเขียวเหล็ก และยังเป็นอัจฉริยะของฐานเขียวเหล็กอีกด้วย มันไม่ใช่สิ่งที่อัจฉริยะของฐานหลินไห่จะเทียบได้ ข้าได้ยินมาว่า พรสวรรค์ของซุนเฟิงคือพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูง และในตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาก็ อยู่ในระดับขั้นกลางของนักรบชั้นยอด หลังจากที่คนจากฐานเขียวเหล็กได้เข้าร่วมกับฐานหลินไห่ ซุนเฟิงก็ท้าประลองกับอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของฐานหลินไห่หลายคน อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับกลางหลายคนล้วนพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย แม้แต่นักรบชั้นยอดรุ่นเก่าๆหลายคนก็พ่ายแพ้ให้กับเขา ข้าไม่รู้ว่าเขาได้ยินเรื่องของเจ้ามาจากที่ไหน ถึงทําให้เขามาท้าทายเจ้า แต่น่าเสียดายที่เจ้าไม่อยู่

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!”

เย่เทียนเข้าใจแล้ว

ตอนแรกเขาคิดว่าคนๆนี้ต้องการสร้างปัญหา แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นเพียงแค่การท้าทาย เท่านั้น

“น้องเย่เทียน ระวังตัวด้วย ข้าได้ยินมาว่าซุนเฟิงเป็นคนลงมือหนักมาก คนที่เขาท้าประลอง ต่างได้รับบาดเจ็บสาหัส ต้องพักรักษาตัวอีกหลายเดือนกว่าจะหายดี นอกจากนี้เบื้องหลังของเขา ยังมีนักรบผู้เชี่ยวชาญคอยหนุนหลังเขา แม้แต่นักรบชั้นยอดที่แข็งแกร่งกว่าซุนเฟิงก็ไม่กล้าที่จะท้าทายเขา เพราะฉะนั้น เจ้าอยากได้ล่วงเกินเขา” หมาป่าวายเตือน

“ผมเข้าใจ!”

เย่เทียนตอบอย่างไม่ใส่ใจ

เย่เทียนเข้าใจถึงความกังวลของหมาป่าวายุ คนอย่างซุนเฟิงมันท้าทายคนไปทั่วเพื่อแสดงตัวว่ามันเป็นอัจฉริยะ แต่คนที่แข็งแกร่งกว่ามันล้วนไม่กล้าต่อสู้กับมัน เพราะซุนเฟิงมีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง ไม่ใช่ว่านักรบกวนคนอื่นๆจะเอาชนะซุนเฟิงไม่ได้

คนอื่นกลัวซุนเฟิง แต่ไม่ใช่เย่เทียน แม้ว่าซุนเพิ่งจะมีนักรบผู้เชี่ยวชาญอยู่เบื้องหลังแต่มันก็ไม่ใช่คู่มือของเขา

หลังจากแยกจากหมาป่าวายุแล้ว เย่เทียนก็กลับไป

เขาเก็บตัวฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง!

เย่เทียนมีเลือดของสัตว์อสูรระดับสูงมากมาย เขาไม่จําเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับทรัพยากรใดๆ เขารู้สึกได้ถึงการเติบโตอย่างรวดเร็วของพลัง ในการฝึกฝนทุกวัน

การก้าวหน้าเช่นนี้ยิ่งทําให้เย่เทียนต้องการฝึกฝนมากขึ้น