ตอนที่ 50 ซุนเฟิงโกรธ

จ้าจะยอมแพ้ไหม?”

เย่เทียนถือดาบพาดคอของซุนเฟิงและถาม

“ข้ายอมแพ้!”

ซุนเฟิงกล่าวอย่างหมดหนทาง

เขาเป็นเพียงนักรบชั้นยอด แม้ว่าพลังโจมตีของเขาจะอยู่ในระดับเดียวกับนักรบผู้เชี่ยวชาญด้วยทักษะดาบ แต่พลังป้องกันของเขายังคงเป็นนักรบชั้นยอด และพลังปราณของเขาก็ไม่สามารถป้องกันดาบของเยเทียนได้

นอกจากนี้คอของเขาเป็นหนึ่งในส่วนที่อ่อนแอที่สุดของร่างกายมนุษย์ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะแข็งกว่าอาวุธ

“เอาทักษะดาบระดับทองแดงของเจ้าออกมา!”

เย่เทียนมองไปที่ซุนเฟิงและกล่าวขึ้น

ใบหน้าของซุนเฟิงซีดเผือด เขาจ้องเย่เทียนอย่างดุร้าย “เจ้าจะเอาทักษะดาบระดับทองแดงของข้าไปจริงๆหรือ? หากเจ้าทําเช่นนั้นเจ้าจะต้องเสียใจในภายหลัง! ”

มูลค่าของทักษะดาบระดับทองแดงนั้นไม่ต่นัก นักรบที่ไม่มีพรสวรรค์ในด้านดาบคงจะไม่สนใจ แต่นักรบที่มีพรสวรรค์ด้านดาบจะให้ความสําคัญกับทักษะดาบระดับทองแดงเป็นอย่างมาก และยินดีที่จะใช้จ่ายหลายสิบล้านเพื่อซื้อทักษะดาบระดับทองแดง

ซุนเฟิงไม่สนใจทักษะดาบระดับทองแดงสําหรับเขาแล้วมันเป็นการสูญเสียเงินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่สิ่งที่ทําให้เขารู้สึกไม่พอใจไม่ใช่มูลค่าของทักษะ แต่เป็นเรื่องของชื่อเสียงและหน้าตา

ครั้งนี้เขาถูกตบหน้าอย่างรุนแรง ไม่เพียงแต่เขาเสียหน้าเท่านั้น แต่ยังเป็นฐานเขียวเหล็กกด้วย

อัจฉริยะจากฐานขนาดกลางมายังฐานเล็ก ๆเช่นนี้ แต่กลับพ่ายแพ้ให้กับอัจฉริยะของฐานขนาดเล็ก ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไปศักดิ์ศรีของเขาคงไม่เหลือแน่! แม้แต่ตระกูลของเขาก็ยังต้องขายหน้าตระกูลอื่น

ดังนั้นเขาจึงโมโหมาก

“นํามันออกมา!”

น่าเสียงของเย่เทียนเริ่มเย็นลง

“งั้นก็เอาไป!”

ซุนเฟิงโยนตําราทักษะดาบฟาดฟันวายุครามออกไป จากนั้นเขาจ้องมองเย่เทียนด้วยสายตาที่ราวกับจะฆ่าคนได้ เหมือนกับว่าเขาต้องการจะบอกเย่เทียนว่า “คอยดูเถอะ!

เย่เทียนรับทักษะดาบฟาดฟันวายุครามด้วยสีหน้ายินดี โดยไม่สนท่าทางของซุนเฟิงเลย

ถ้าซุนเฟิงกล้าหาเรื่องจริงล่ะก็ คนที่เสียใจก็จะต้องเป็นมัน

เมื่อการประลองจบลง ผู้ฝึกยุทธคนอื่นๆ ก็แยกย้ายกันไปและกระจายข่าวนี้อย่างรวดเร็วเ

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพรุ่งนี้ทั่วทั้งฐานหลินไห่จะต้องพูดถึงการประลองระหว่างเย่เทียนและซุนเฟิงอย่างแน่นอน และชื่อเสียงของเยเทียนจะต้องโด่งดังไปทั่วฐานหลินไห่ ซึ่งตรงกันข้ามกับซุนเฟิง

“น้องเย่เทียน!”

หมาป่าวายุและคนอื่นๆเดินเข้ามา

“หมาป่าวายุ คุณก็มาด้วย!”

เย่เทียนยิ้มและกล่าวทักทาย

“น้องเย่เทียน ระวังตัวด้วย ซุนเฟิงไม่ใช่คนที่พูดง่ายๆ ครั้งนี้เจ้าทําให้เขาเสียหน้ามาก บางทีเขาอาจแก้แค้นเจ้าก็ได้?” หมาป่าวายเตือน

“วางใจเถอะ ข้ามีแผน!”

เย่เทียนพยักหน้า

หมาป่าวายุไม่ได้พูดอะไรต่อ แค่กล่าวเตือนก็พอแล้ว ยังไงเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี

หลังจากแยกจากหมาป่าวายุและคนอื่นๆแล้ว เย่เทียนก็กลับมาถึงบ้านและเริ่มศึกษาทักษะดาบฟาดฟันวายุคราม

ทักษะดาบฟาดฟันวายุครามเป็นทักษะดาบระดับทองแดง มันเป็นเรื่องยากมากในการทําความเข้าใจ แต่เย่เทียนที่มีพรสวรรค์ด้านดาบระดับกลางสามารถฝึกฝนทักษะดาบฟาดฟันวายุครามได้จนถึงขั้นเชี่ยวชาญเช่นเดียวกับซุนเฟิง

มันเป็นเรื่องยากที่จะฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบ เว้นเสียแต่ว่าเขามีโอกาสทําความเข้าใจเกี่ยวจํานงค์แห่งดาบ หรือเพิ่มพรสวรรค์ด้านดาบขึ้น

หลังจากนั้น ภารกิจหลักของเยเทียนก็เพิ่มมาอีกหนึ่งภารกิจนั่นก็คือการฝึกฝนทักษะดาบฟาดฟันวายุคราม

ในขณะที่เย่เทียนกําลังฝึกฝนอย่างหนัก ฐานหลินไห่ก็แพร่กระจายผลการต่อสู้ของเย่เทียน ที่ทําให้ซุนเฟิงพ่ายแพ้ในพริบตา!

ความสําเร็จเช่นนี้แม้แต่นักรบผู้เชี่ยวชาญก็ยากที่จะทําได้ แต่เย่เทียนกลับทํามันสําเร็จ

ตระกูลหลิน

เมื่อหลินว่านหลได้ยินข่าวจากคนในตระกูล ปฏิกิริยาแรกของเขาคือความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

“ความเร็วของเยเทียนนั้นเร็วมาก ดูเหมือนว่าข้าจะประเมินพรสวรรค์ด้านความเร็วของเขาต่ำไป บางทีเย่เทียนอาจจะมีพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับปานกลางหรือแม้กระทั่งระดับสูง!” หลินว่านหลีคาดเดา