ตอนที่ 66 เรือเหาะเหินวาย เร็วกว่าเสี...

ะกูลเย่ว

เมื่อเย่เทียนตามผู้คุ้มกันนักรบชั้นยอดมาถึงที่นี่และเห็นที่พักของตระกูลเย่วเขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

ตระกูลเย่วครอบครองพื้นที่ขนาดใหญ่ มีอาคารสูงใหญ่มากมายภายใน และยังมีคฤหาสน์รูปแบบโบราณมีผู้ฝึกยุทธจํานวนมากเดินไปมาและพวกเขาล้วนแต่เป็นนักรบชั้นยอด

ตระกูลเย่วยังมีนักรบผู้เชี่ยวชาญอีกหลายคนที่สวมชุดเกราะถือหอกยาวที่กําลังลาดตระเวนเหมือนทหารในยุคโบราณถ้าไม่ใช่เพราะคําเชิญเย่เทียนคงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในตระกูลเย่ว

ตลอดทาง

เย่เทียนใช้พรสวรรค์ในการคัดลอกเพื่อดูพรสวรรค์ของคนตระกูลเย่ว คนเหล่านี้ส่วนใหญ่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับกลาง!

พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับกลาง!

พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับเริ่มต้น!

พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูง!

เย่เทียนมองสังเกตุอย่างละเอียดแน่นอนว่าตระกูลเย่วมีคนธรรมดาอยู่ไม่น้อย

สําหรับผู้มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงตระกูลเย่วมีไม่มากนัก เห็นได้ชัดว่าพรสวรรค์ระดับสูงเป็นพรสวรรค์ที่ดีในตระกูลเย่ว แต่เย่เทียนกลับไม่เห็นแม้แต่อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงสุด

ไม่ใช่ว่าไม่มี เพียงแต่เขาไม่ได้เจอมัน

“คุณหนู เย่เทียน มาถึงแล้ว!”

ผู้คุ้มกันที่นําทางชี้ไปยังพื้นที่ว่างที่อยู่ไม่ไกลและกล่าว

ที่ตรงนั้นมีผู้คนกว่า 20 คนรวมตัวกันอยู่ มีชายหนุ่มมากกว่า 10 คน ชายวัยกลางคนอีก 6-7 คนและชายชราอีกคนหนึ่ง

“เย่เทียน คุณมาแล้ว!”

เย่วหลิงเดินเข้ามาและกล่าว

“อื้ม!”

เย่เทียนพยักหน้าเล็กน้อย

ในเวลานี้เขาสัมผัสได้ถึงสายตาที่ให้ความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์จ้องมองมายังเขา

เย่วหลิงสังเกตเห็นสายตาของเย่เทียน ดังนั้นเธอจึงเดินเข้ามาและกระซิบว่า”ฉันให้โควต้ากับคุณมันจึงทําให้สมาชิกในตระกูลหลายคนไม่พอใจเล็กน้อยแต่คุณไม่จําเป็นต้องสนใจพวกเขา”

เย่เทียนพยักหน้าเบาๆ

เพียงนักรบผู้เชี่ยวชาญไม่กี่คนเท่านั้น เย่เทียนไม่เห็นพวกมันอยู่ในสายตาเลย

นอกจากนี้ในหมู่พวกเขาคนที่มีพรสวรรค์มากที่สุดเป็นเพียงพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงเท่านั้นสําหรับพรสวรรค์พิเศษของคนเหล่านี้ค่อนข้างแย่พวกเขาต้อยกว่าเย่วหลิงมากหากเป็น พรสวรรค์ระดับหลุดพ้นเขาอาจจะให้ความสําคัญกับมันอยู่บ้าง

ในเวลาเดียวกันในเวลานี้ ชายชราก็มองไปยังทุกคนและกล่าวว่า

“ในเมื่อมากันครบแล้ว ก็เตรียมตัวออกเดินทางกันเถอะ!”

ตูม!!!!

เรือเหาะปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ฉากนี้ทําให้เย่เทียนตกตะลึง

ชายหนุ่มจากตระกูลเย่วที่เห็นท่าทางของเยเทียนเขาเบ้ปากอย่างเหยืดหยามและกล่าวว่า”เจ้านกน้อยจากฐานขนาดเล็กคงไม่เคยเห็นเรือเหาะมาก่อนล่ะซิ?ตระกูลเย่วของเรามีเรือเหาะแบบทั้งหมด 10 ลํา”เมื่อถูกคนอื่นดูถูกเช่นนี้ถ้าเย่เทียนไม่ตอบโต้ล่ะก็ ไม่เท่ากับว่าเขาหวาดกลัวพวกมันหรอกหรือ?

“ตระกูลเย่วมีเรือเหาะ 10 ล่า แต่เจ้ามีหรือไม่? รอให้เจ้ามีมันเป็นของตัวเองค่อยพูดคํานี้ออกมามิเช่นนั้นก็หุบปากซะ!”

เย่เทียนถาม

คนที่กล่าวออกมาก่อนหน้านี้เมื่อได้ยินคําพูดของเย่เทียนเขาถึงกับพูดไม่ออก เขาไม่รู้ว่าจะตอบโต้อย่างไรให้เขาตอบว่าเรือเหาะพวกนี้เป็นของเขาอย่างนั้นหรือ?

เขากล้าพูดแบบนั้นไหม?

แน่นอนเขาไม่กล้า เพราะเรือเหาะเห็นวายุเป็นของตระกูลเย่ว ไม่ใช่ของเขา

“ฮั่ม เขตแดนลับนั้นง่ายต่อการเข้าไป แต่มันเป็นเรื่องยากที่จะกลับออกมา ข้าไม่ต้องการให้พี่หลังเสียโควต้าไปโดยเปล่าประโยชน์!”

ชายคนนั้นพึมพําด้วยเสียงเบา

“วางใจเถอะ ใครจะตายก็ได้แต่ต้องไม่ใช่ข้า!”

เย่เทียนหัวเราะ

“เอาล่ะ หนุ่มน้อยอย่าได้โกรธขนาดนั้นเลย!”

ชายชราจ้องมองเย่เทียนและชายหนุ่มคนนั้น ด้วยแรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมา

ทันใดนั้น รุ่นเยาว์จากตระกูลเย่วก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก เย่เทียนก็เงียบลงเช่นกันดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

“ตาแก่นี่แข็งแกร่งมาก!”

เย่เทียนแอบตกใจ

เขาตรวจสอบข้อมูลของชายชราทันที

[มนุษย์: เย่วเฟิง

พรสวรรค์ในการบ่มเพาะ : สุดยอด

พรสวรรค์ด้านดาบ : ระดับเริ่มต้น]