จ้างรักเมียพาร์ทไทม์

บทที่2.เผชิญหน้ากับคนป่วยจอมแสบ 4/6

บ้านหลังใหญ่น้องๆ ปราสาท ตัวบ้านสวยงามชวนให้หลงใหล มีสาวใช้วิ่งถลามาต้อนรับแบบรู้หน้าที่ เบนก้าวลงจากรถยนต์ เขาโยนกระเป๋าเอกสารให้หล่อน ก่อนจะเดินนำหน้าวันวาดเข้าไปด้านใน

“นี่พยาบาลคนใหม่ที่จะมาดูแลโจ หาห้องให้หล่อนด้วย เอาใกล้ๆ ห้องโจนะ”

ถึงวันวาดจะไม่ได้อยู่ประจำ หล่อนก็น่าจะมีห้องส่วนตัวไว้จัดการธุระ

“เอ่อ...ไม่ต้องก็ได้มั้งคะ วาดต้องอยู่ใกล้ๆ คนป่วย”

เบนยิ้ม เขาไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่เขาแน่ใจ หล่อนได้ใช้แน่ เมื่อไม่มีใครทนฤทธิ์โจนาธานได้นานเกิน3 ชั่วโมง...

“นี่ห้องโจ...ต้องให้ฉันเข้าไปด้วยมั้ย?”

การลองภูมิของวันวาดเริ่มขึ้น หลังเบนเดินนำจนมาถึงห้องๆ หนึ่ง

“ไม่ต้องค่ะ ขอบคุณ”

หญิงสาวช้อนสายตาขึ้นมองเบน เธอยิ้มให้เขา เอื้อมมือแตะลูกบิดประตู หลังรวบรวมความกล้า...เธอพร้อมแล้ว

ตุ๊บ!!

หมอนใบหนึ่งหล่นปุลงตรงหน้า เมื่อเธอดันประตูเปิดเข้ามาด้านในห้อง

สิ่งแรกที่สายตารับรู้ คือความมืดครึ้ม เมื่อหน้าต่างทุกบานถูกปิด ม่านถูกรูดบดบังแสง

เดินคลำทางจนสามารถปรับสายตาให้คุ้นกับความมืด

เขาเงี่ยหูฟังเสียงจากภายในห้อง

กระเป๋าสะพายไหล่ถูกวางลงบนโต๊ะเตี้ยๆ กลางห้อง เธอเตรียมพร้อมสำหรับการเริ่มงาน

สิ่งแรกที่ควรทำ คือทำให้ห้องสว่างขึ้น ไม่ใช่มืดมิดจนมองอะไรไม่เห็น...

เธอเดินไปรูดม่าน....

ทันที่ที่แสงจากภายนอกส่องผ่านบานหน้าต่างเข้ามา

เสียงโวยก็ดังขึ้น!!

“ใครให้หล่อนสาระแนเปิดม่านหะ!!”

หญิงสาวหมุนตัวกลับมามอง เธอตกใจเล็กๆ กับสภาพผู้ชายคนหนึ่ง ที่นั่งเอนๆ

“ห้องมืดจนวาดมองอะไรไม่เห็นเลยค่ะ จะให้รูดม่านปิดเหมือนเดิมก็ได้ แต่วาดคงต้องขอเปิดไฟ...”

เธอตอบเสียงเรียบ หยุดรอฟังคำตอบของเจ้าของห้อง

“นั่นประตู หล่อนมาทางไหน...เชิญออกไปทางนั้นได้เลย ฉันไม่ต้องการให้คนนอกเข้ามายุ่มย่าม!!”

โจนาธานตวาดลั่น เขาชี้นิ้วสั่นๆ ไปยังประตู

Bình Luận ()

0/255