จ้างรักเมียพาร์ทไทม์

บทที่2.เผชิญหน้ากับคนป่วยจอมแสบ 5/6

เบนชี้มือไปยังห้องเยื้องๆ กับห้องพักฟื้นของโจนาธาน เขาหมุนตัวจากไป แต่ก็ทันได้ยินเสียงโวยของน้องชายเจ้าอารมณ์

“เบน!! เอายัยนี่ออกไป ฉันไม่ต้องการใคร ไม่อยากให้ใครมาเดินไปเดินมาในห้อง ฉันจะนอนนนน...”

เสียงลั่นๆ นั่นเงียบไป เบนหมุนตัวมามอง ประตูถูกปิดลง เขาอยากเข้าไปนั่งมองวันวาด แต่จะเป็นการทำให้โจนาธานอวดอำนาจมากขึ้น แค่เท่าที่เห็น ผู้หญิงคนนั้นน่าจะเอาโจนาธานอยู่

สาวใช้วิ่งหน้าตั้ง สวนทางกับเขา เบนยิ้มกว้าง...คงวุ่นวายอีกหลายวันกว่าจะเข้ารูปเข้ารอย

ภายในห้อง...

“คุณต้องการอะไรคะ?”

สาวใช้รีบเปิดประตูผั๊วะเข้ามา หล่อนร้องถามเสียงสั่น เมื่อวิ่งมาสุดพลัง หลังกริ่งสัญญาณในห้องของโจนาธานดังขึ้น

“วาดอยากได้อาหารชุดใหม่ค่ะ...ไม่ต้องเยอะนะคะ ขอครึ่งหนึ่งของถ้วยนี้ก็พอ...”

สาวใช้มองวันวาดแบบงงๆ ก่อนจะพยักหน้าหงึกหงัก เมื่อวันวาดสวมชุดพยาบาลสีขาวสะอาด หล่อนคงเป็นคนที่เจ้านายหนุ่มบอกไว้

“ไม่ต้อง...ฉันไม่กิน!!”

โจนาธานตวาดย้ำ เขาเชิดหน้าขึ้นมองวันวาดแบบท้าทาย...

“อย่าสนใจเลยค่ะ วาดขออาหารของคนป่วยด้วย ที่เหลือ...เดี๋ยววาดจัดการเอง...”

หญิงสาวหันมายิ้มให้กำลังใจสาวใช้ หล่อนหน้าแหยๆ เมื่อคนเจ้าอารมณ์เริ่มอาละวาด...

“ค่ะ...สักครู่นะคะคุณพยาบาล”

จะได้ไม่ห่างเหินนัก...” เธอเริ่มผูกมิตร เมื่อยังไม่รู้จักใครสักคน นอกจากเจ้าหนี้ของบิดา

“ค่ะคุณวาด เดี๋ยวแป้นรีบไปจัดมาให้นะคะ”

สาวใช้ต้นห้องของโจนาธานรับคำ หล่อนรีบวิ่งฉิวออกไป ไม่ฟังเสียงร้องห้ามของเจ้านายอีกคน...

“ต่อให้เธอยัดของพวกนั่นใส่มาในปากฉัน ฉันก็จะพ่นมันออกมา ฉันไม่กิน...”

ชายหนุ่มเปรย เขาหลุบเปลือกตาลง เมื่อเริ่มรู้สึกว่าสิ่งของตรงหน้ามันหมุนคว้างเหมือนลูกข่าง...

เธอโครงศีรษะพอจะเข้าใจอาการแปลกๆ ของคนป่วย คงฟาดงวง ฟาดงา จนแรงหมด

โจนาธานขมวดคิ้ว

“ฮึมๆ”

เธอทำงานตามความเคยชิน พอไขเตียงขึ้นในระดับที่พอเหมาะก็เดินไปฉวยหมอนใบเดิมที่ชายหนุ่มใช้ขว้างเธอ มือเรียวสอดลงไปใต้แผ่นหลังของคนป่วย เธอส่ายใบหน้าแรงๆ

เอาเถอะ!! ภารกิจแรก คงต้องจัดการให้เขามีอะไรตกถึงท้อง จากนั้นวันวาดถอยหลังมามองชายหนุ่มแบบหนักใจ ถึงเขาจะเป็นคนป่วยที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แต่เขาก็ตัวใหญ่ไม่ใช่เล่น

หลังจากเดินจัดนั่นนี่ ไว้จนครบ

แป้นยิ้มแหยๆ เมื่อเปิดประตูห้องพักฟื้นของนายน้อยเข้ามา

“แป้นไปก่อนนะคะ...ถ้ามีอะไรกดกริ่งเรียก แป้นจะรีบมา...”

สาวใช้รู้มาก รีบเผ่น เมื่อเธอเคยผจญกับภาวะอารมณ์สุดเกรี้ยวกราดของโจนาธานมาแล้ว

Bình Luận ()

0/255