จ้างรักเมียพาร์ทไทม์

บทที่3.ยุทธการอาบน้ำผู้ชาย...ป่วย... 2/2

เบนเดินเข้ามาในห้องพักฟื้นของน้องชายหลังพระอาทิตย์ตกดิน...เขามองเห็นความผิดปรกติที่เกิด...มันเป็นนิมิตหมายที่ดี โจนาธานนั่งเม้มปากแน่นอยู่กลางเตียง หน้าหงิกเหมือนเคย แต่ไม่ได้โวยวายไล่วันวาดเหมือนที่เคยได้ยินกับพยาบาลคนก่อนๆ แถมสภาพของโจนาธานโดยรวมดูดีขึ้น...เตียงนอนสะอาดขึ้น กลิ่นเหม็นอับหายไป...

“ไงไอ้เสือ...”

เบนทิ้งตัวนั่ง เขาหนีบไวน์มา1 ขวด

“ห้ามคนป่วยทานนะคะ ช่วงนี้ของด จนกว่าจะแข็งแรงขึ้นกว่านี้”

วันวาดพูดแทรก เธอมองเห็นไวน์ขวดนั้น จึงลืมตัวเอ่ยปากห้าม...

“ฉันก็ไม่คิดจะให้มันกินหรอก...” เบนเปรยเหมือนตอบ “เธอไม่คิดจะเปลี่ยนเสื้อผ้าหรืออาบน้ำเหรอไง ฉันดูไอ้เสือนี่ให้เอง...”

วันวาดผ่อนลมหายใจยาวๆ เธอไม่ได้เตรียมพร้อม แม้จะรู้ว่าต้องลงมือทำ นี่เป็นวันแรกที่เธอต้องทำหน้าที่ดูแลคนป่วยคนหนึ่ง หญิงสาวพยักหน้า เธอคงไม่อาบน้ำ เมื่อมีของใช้ไม่ครบ ขอแค่ล้างตัว เช็ดหน้า พอให้หายเหนียวตัวเป็นพอ หญิงสาวเดนไปฉวยกระเป๋าสะพายของตัวเอง เพื่อไปทำธุระส่วนตัว ในห้องน้ำภายในห้องพักฟื้นของ โจนาธาน...

“พี่ไปขุดยัยบ้านี่มาจากไหน?”

คนป่วยพูดแบบใส่อารมณ์ เป็นครั้งแรกที่เขาฝืนไม่ได้ หล่อนไม่สนใจอาการเกรี้ยวกราดของเขาสักนิด ทำหน้ามึนใส่ แถมยังเจ้ากี้เจ้าการ

“คนแถวนี้...พ่อเขาเป็นหนี้ฉัน...ก็เลยต้องทนคนเรื่องมากอย่างแก...ฉันบอกแกแล้ว หล่อนน่าจะถึกเหมือนควาย”

เบนเปรย เขาเอื้อมมือเปิดปากขวด รินไวน์รสนุ่มลงในแก้วที่ถือมาด้วย

“สักนิดมั้ย?”

เขาเห็นลูกกระเดือกของโจนาธานเคลื่อนที่ขึ้นลง คนเคยลิ้มรส

สายตาคมดุของคนป่วย เหลือบมองประตูห้องน้ำแบบหวาดๆ

“เอาน่า ฉันไม่บอกหล่อนหรอก...สักกรึบ!!”

เขาจ่อแก้วไวน์ที่ปากน้องชาย

“อ่าว์...”

หลังรสชาติเฝื่อนๆ หวานๆ ไหลรินเข้ามาในปาก

“ขอแค่แกเดินได้ ไม่ต้องเหมือนเดิมก็ได้...นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ”

เบนกล่าว...เขาเดินไปทิ้งตัวนั่งที่เดิม รินไวน์ใส่แก้ว

“หึ!! นั่นคือความฝันเบน มันไม่มีทางเป็นจริงหรอก... เมื่อความจริงคือผมเป็นไอ้ง่อย

เขารู้ตัวเองดี ต่อให้หมอเทวดาก็คงไม่มีทางช่วยเขาได้ ขาสองข้างที่เคยแข็งแรง มันผอมลีบ

วาดเคยดูแลเขา แต่เขากลับมาเดินได้อีกครั้ง เพราะใจเขาสู้ คุณเองน่ะมีแรงอาละวาดคนอื่นได้นี่คะ

เธอเดินออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าผ่องใสขึ้น ผมถูกรวบตึงเป็นมวยอยู่หลังท้ายทอย

Bình Luận ()

0/255