จ้างรักเมียพาร์ทไทม์

บทที่9.เมียชั่วคืน ไม่ใช่ของตาย... 7/8

“เราตกลงกันแล้วนี่คะ เราจะไม่พูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้ว”

เธอทวงคำสัญญา แม้จะอายจนหน้าชากับแววตาดูแคลนของชายหนุ่ม

“หึ!! ไม่เอาเปรียบฉันไปหน่อยเหรอวาด เธอโขกฉันเสียเยอะแยะ แต่ฉันได้...แค่ครั้งเดียว”

วันวาดสะอึก เธอกรอกตัวเลขเสียเยอะแยะเพราะต้องการประชด แต่เมื่อใช้จ่ายจริงๆ เธอใช้ไม่ถึงครึ่งจนมานั่งเสียใจอยู่ตอนนี้

“วาดคืนที่เหลือให้คุณก็ได้ค่ะ วาดไม่ต้องการมันอีกแล้ว”

เธอเคลียร์หนี้ของบิดา ไถ่บ้านคืน จากนี้ไปคงไม่จำเป็นต้องใช้เงิน เมื่อเธอมีแรงมีกำลัง คงหาเลี้ยงบิดา มารดาได้โดยไม่ต้องพลีกายแรกเศษเงินจากใครอีก ครั้งเดียวก็อดสูจนเชิดหน้าเป็นคนดีไม่ได้เหมือนเดิม

โจนาธานกำมือแน่น เขาโมโหสุดๆ

“ฉันไม่รับคืน แต่จะขอ...ใช้เธอเป็นครั้งคราวไป”

คำพูดของโจนาธานตีเข้ากลางแสกหน้า เขาเห็นเธอเป็นผู้หญิงขายบริการหรือไร?

วาดตกลงกับคุณ

วันวาดเงยหน้าขึ้น เธอมองสบตาเขา กระบอกตาร้อนผ่าวเมื่อกระไอความอายฉาบใบหน้า

ชายหนุ่มกล่าวเหยียดหยัน เขาโมโหหล่อนจนแทบกระอัก เศษเงินที่หล่อนเอาไปไม่ทำให้เขาสะดุ้งสะเทือน แต่ที่โจนาธานเกรี้ยวกราด ก็เพราะหล่อนเฉยเมย ในอดีตผู้หญิงที่เคยมีค่ำคืนแสนสุขกับเขา พวกหล่อนจะเคล้าเคลียร์ฉอเลาะจนน่ารำคาญ แต่นี่อะไร? วันวาดทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

มือเรียวบางกำแน่น เธอกดเล็บลงไปในผิวเนื้อ สะกดความโกรธที่กำลังพุ่งสูงปรี๊ด!!

การขายปิดลงแล้ว... วาดไม่อยากได้สตางค์

เธอช้อนสายตาวาววับมองสบนัยน์ตาแข็งกร้าวของโจนาธาน แล้วจึงตอบเสียงเย็น ก่อนจะเดินหนีไป

“วันวาด!!”

ชายหนุ่มตะโกนก้อง เขาเหวี่ยงหมอนนุ่มสุดแรง

โจนาธานยกมือจับหัวเตียงเขาพยายามโหย่งตัวขึ้น เขาต้องการไปพูดกับหล่อนให้รู้เรื่อง แต่อุปสรรคใหญ่ของเขาคือ...เขาเดินไม่ได้...

Bình Luận ()

0/255