จ้างรักเมียพาร์ทไทม์

บทที่15.ฮันนีมูน 2/9

เขารู้ก็เมื่อน้องชายสารภาพ ครั้งแรกเบนหัวเราะก๊าก!! จะไม่ให้ขำได้ยังไง สภาพเป็นไอ้เดี้ยง...ดันทะลึ่งปล้ำสาว...ความพยายามของโจนาธานล้นเหลือ...แต่ก็ดี...เพราะอีกไม่กี่วันนี่ น้องชายก็จะเป็นฝั่งเป็นฝากับคนที่เขารัก...

“เรื่องของพี่ล่ะจะเอาไง...”

โจนาธานยังเป็นห่วงเบน ความรักผิดรูปผิดรอย...ขัดกับธรรมชาติ จะหาความสุขจากไหน

“แม่เป็นคนใจกว้าง...สักวันแม่น่าจะรับได้ และเมื่อนั้นแหละฉันคงมีความสุขจริงๆ”

เบนยิ้มอ่อน เขาทำใจยอมรับ หากถูกสังคมตราหน้าก็คงต้องยอมทน ก็ตัวเองเป็นเช่นนั้น เขาไม่ได้อยากเป็นแบบนั้นเสียหน่อย...มันเกิดขึ้นเอง แต่เบนก็ไม่เคยเสียใจ ความรัก...ไม่ได้มีแค่หญิง-ชาย เพศเดียวกันก็รักกันได้ ความรู้สึกลึกซึ้งเช่นนั้น ใครกำหนดได้ล่ะ...

“ผมอยู่ข้างพี่นะ ต่อให้คนทั้งโลกประณามพี่...ข้างๆ พี่ก็ยังมีผมเสมอ...”

โจนาธานย้ำ หากเรื่องความรักของเบน ทำให้เขาถูกคนอื่นๆ เหยียดหยัน...ขอให้รู้ไว้ พื้นที่ด้านข้างของเบน จะยังมีน้องชายคนนี้เสมอ

“แกเป็นคนดีตั้งแต่เมื่อไรวะ พูดดีๆ ก็เป็น”

เบนหัวเราะคิกคัก เขากระเซ้าโจนาธานเพื่อปัดเรื่องไม่สบายใจออกไป

‘เมีย’ แหละ”

เบนอมยิ้ม...นึกดีใจที่ยื่นข้อเสนอให้ทะนง จนเป็นที่มาของความสุข เมื่อโจนาธานได้พบคนที่รอคอย...

“แกนี่มันสมกับเป็นน้องฉันว่ะ!! ขนาดแกกระดุกกระดิกได้แค่ช่วงบน...แกยังขย้ำวาดได้ นับถือๆ”

เบนกระเซ้า...โจนาธานทำหน้าปั้นอยากก่อนจะคุยโอ่!! “ผมเดี้ยงแค่ขานี่พี่...ไอ้นั้นมันไม่ได้เดี้ยงด้วย”

เสียงหัวเราะดังลั่น ดังประสานกันจนมาดามรินรำไพที่เดินเขามองมองแบบสงสัย นางคลี่ยิ้มเมื่อบุตรชายทั้งสองขยับตัวให้นางนั่งตรงกลาง สองหนุ่มสอดมือกอดมารดาพร้อมๆ

“ผมรักแม่ครับ” เบนกระซิบ เขากดปลายจมูกข้างแก้มของมารดา

“ผมด้วย...ผมก็รักแม่ที่สุด!!” น้องชายกลัวพี่ชายแย่งซีน...โจนาธานรีบกล่าว เขากดปลายจมูกกับแก้มของมารดาแรงๆ

แต่หากแกมี ‘เมีย’ กันเมื่อไร ความรักที่มีให้แม่จะลดลงกึ่งหนึ่งทันที” นางตอบเสียงสะบัด ไม่ได้นึกน้อยใจ แค่หมั้นไส้ มารดาที่มีแต่บุตรชายก็ต้องทำใจ วันหนึ่งที่พวกเขามีครอบครัว...ความรักนั่น จะถูกแบ่งปันให้คนที่มาใหม่ “เออ...”

แต่มารดาชิงพูดเสียก่อน “ขอแค่แก...ปั้มหลานมาให้แม่อุ้มสัก4-5

Bình Luận ()

0/255