จ้างรักเมียพาร์ทไทม์

บทที่15.ฮันนีมูน 5/9

“วาดจ๋า...” โจนาธานเรียกวันวาดเสียงหวาน นัยน์ตาหวานฉ่ำเปล่งประกายอย่างมีความสุข เมื่อได้ตะกองกอดภรรยาไว้ในอ้อมแขนสมใจ ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกว้างจนเห็นฟันสีขาวเรียงกันเป็นแนวยาว

“ขา...” พยาบาลวิชาชีพขานรับเสียงฉ่ำ

“มีความสุขมั้ยทูนหัว” ชายหนุ่มถาม กดปลายจมูกกับนวลแก้มใสของคนใต้ร่าง

หญิงสาวยิ้มกว้าง เธออยากตะโกนดังๆ บอกเขาเสียด้วยซ้ำ นับตั้งแต่รู้จักเขามา...เธอไม่เคยเลยที่จะไม่สุขใจ

“เราจะอยู่กันแบบนี้ไปจนตาย...” เสียงชายหนุ่มแหบปร่า

“ถ้าคุณไม่เบื่อวาดเสียก่อน วาดก็จะไม่ไปไหนค่ะ” หญิงสาวยิ้มละไม เอียงแก้มให้สามีได้จุมพิตถนัดถนี่ขึ้น

“ไม่มีวันนั้นแน่ ฉันอดทนรอวันนี้มานาน...ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงวาดเลย”

โจนาธานยิ้มเจ้าเล่ห์ มือแข็งแรงของชายหนุ่มสอดไปใต้ชุดเดรสสีอ่อน กอบกุมเนินอกครัดเคร่งไว้เต็มอุ้งมือ

วันวาดกลั้นลมหายใจ เธอครางแผ่วๆ เมื่อความเสียดสยิวแผ่กระจายไปทั่วตารางนิ้วของร่างกาย...

“อืมมม...” หญิงสาวเผลอตัวคราง รีบหลุบเปลือกตาลง ลมหายใจหอบกระชั้น เมื่อนิ้วซุกซนแทรกเข้าไปตรงกลีบดอกไม้ฉ่ำน้ำ ปลายนิ้วแสนรู้ทำงานอย่างแข็งขัน

“บอกฉันหน่อยสิวาด...เธอต้องการฉันมั้ย?”

เสียงกระซิบแห้งๆ ดังชิดริมใบหู

เสียงที่เปล่งออกมาจึงขาดห้วง... “วาดรักคุณค่ะ วาดต้องการคุณ...ได้โปรด?!!” เสียงวิงวอนอ่อนระโหย ร่างกายของเธอเกร็งกระตุก

“ได้เลยทูนหัว...”

เขาแทรกความแกร่งร้อนเข้าไปแทนที่ พร้อมกับรีบขยับตัวช้าๆ บดสะโพกเป็นวงกลม ครางเสียงแหบห้าว กับความซาบซ่านที่ได้รับคืนมา ชายหนุ่มเร่งสร้างบทเพลงแห่งรัก มันเป็นจังหวะร้อนระอุ จนน้ำทะเลในมัลดีฟส์

ใต้แผ่นกระจกคือแผ่นน้ำเย็นฉ่ำ อุณหภูมิรอบตัวปกติ เหมาะสำหรับการดื่มด่ำกับธรรมชาติแสนสวย

วันวาดถอนใจรวยริน เปลือกตาเธอพริ้มหลับ ทำท่าเหมือนจะหลับแต่...ดูเหมือนว่าสามีป้ายแดงของเธอจะยังไม่พอใจ...ร่างอ่อนบางถูกพลิกขึ้น เธอถูกดันขึ้นด้านบน โดยที่โจนาธานอยู่ด้านล่าง

แววตาของเขาพราวฉ่ำจนหัวใจเธอเต้นกระเส่า...

Bình Luận ()

0/255