จูบจองใจ

บทที่ 5

"อีวี่! บอกมาว่าแค่ประชด บอกมาสิ" พริษฐ์ที่ตอนนี้กำลังกลายร่างเป็นหมาบ้าโวยวายขึ้นมาทันควัน

"หยุดโวยวายสักทีพี่เมฆ ก็เห็นอยู่ว่าเขาเป็นแฟนกัน" เจ้าสาวของงานที่รู้สึกเสียหน้าสุดๆ เมื่อเจ้าบ่าวกำลังหึงหวงแฟนเก่าโวยวายขึ้นบ้าง

"หุบปาก!"

"นี่พี่เมฆตะโกนใส่พิ้งหรอคะ"

"เออ!" เขาตะคอกใส่เธออีกครั้ง แล้วทำท่าจะพุ่งเข้าไปต่อยชายหนุ่มปริศนา

พรึบ!

ทว่าอีกฝ่ายหลบได้ทันอย่างหวุดหวิด จนพริษฐ์หน้าทิ่มไปที่พื้น

"อย่าใช้ความรุนแรงกับผม ผมไม่ชอบ" ภูมิศาสตร์เอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ ทว่าเสียงของเขากลับเย็นเหยียบเหมือนเป็นการเตือนอยู่กรายๆ

"แกเป็นใคร แกเป็นใครถึงกล้าแย่งอีวี่ไปจากฉัน"

พิสุทธิ์วรพิมุข'

"หืม ลูกชายคนเล็กของคุณพี่พิมพ์นี่" แม่ของพริษฐ์พูดขึ้นตาโต

"แม่รู้จักด้วยหรอ" เจ้าบ่าวของงานหันไปถามแม่เขาที่เดินเข้ามาด้วยความงุนงง

"ลูกชายเจ้าของบริษัทนำเข้าเครื่องบิน"

ภูมิศาสตร์ยืดอกรับตำแหน่งของเขา แล้วหันมาให้ความสนใจกับหญิงสาวข้างตัว "ที่รัก... เรากลับกันเถอะ

"ค่ะ" อรุณเรศที่รู้สึกช็อกกับเรื่องที่ได้ยินตอบรับเสียงเบา แล้วปล่อยให้เขาประคองเธอเดินออกจากงาน

แถมเขายังรวยอลังการแบบสุดๆ

แต่... วันนี้ !!

"ฉันมีความสุขที่สุดเลย"

แล้วเดินหมุนตัว ก่อนจะโพสต์ท่าราวกับเธอกำลังเดินอยู่บนแคทวอล์ค

Bình Luận ()

0/255