จูบจองใจ

บทที่ 8

“คุณจะพาฉันไปไหน !?” นางแมวจอมยั่วในตอนแรกถึงกับใจสั่นขึ้นมาทันที เมื่อเห็นว่าเขาเริ่มขับรถเร็วขึ้น

“จะไปทะเลไม่ใช่หรือไง ?”

“ฉันไม่ไปแล้ว จอด!” คนเอาแต่ใจตัวเอง ออกคำสั่งอีกครั้ง

“ผมไม่จอด!”

“ว๊าย! แล้วจะขับรถเร็วขึ้นทำบ้าอะไรเนี่ย พ่อแม่เป็นเจ้าของถนนหรอ”

“เปล่านี่” คนอินดี้ตัวพ่อตอบหน้าตาย ก่อนจะเริ่มชะลอความเร็วลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น…

…ณ ทะเล

เอี๊ยด~

ก่อนที่เธอจะหันไปมองคนข้างตัวที่กำลังหลับตาพริ้มด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับว่าเขาตั้งใจจะหลับ หลังจากขับรถมาเกือบสองชั่วโมง

ชายหนุ่มถามขึ้น

นี่ฉันหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่อะ ?”

แต่ว่าไหนๆ ผมก็เฝ้าคุณมาตลอดทางแล้ว ตอนนี้คุณคงต้องเฝ้าผมบ้างแล้วล่ะ”

“เรื่องอะไรฉันจะต้องเฝ้าคุณด้วยล่ะ ตัวอย่างกับยักษ์ไม่มีใครกล้าฉุดคุณหรอก”

ท่าทางไม่ได้เหมือนคนอกหักเลยสักนิด เมื่อกี้ผมเห็นนะ คุณมองชายหาดอย่างกับไม่ได้เห็นมาเป็นชาติ”

“ฉันจำเป็นต้องเศร้าขนาดนั้นเลยหรือไง” อรุณเรศถาม แล้วแค่นยิ้มร้ายออกมา

“คุณพูดเหมือนกับว่าไม่เคยรักผู้ชายคนนั้น…”

หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างให้เขา แล้วปลดเข็มขัดนิรภัยตาม “ไปฉลองกันเถอะ!”

“ฉลองอะไร ?”

แล้วเอ่ยประโยคต่อมา

แล้ว… ไม่เรียกผมว่า ‘อปป้า’ แล้วหรอ”

Bình Luận ()

0/255