จูบจองใจ

บทที่ 9

“โอ้โห ถ้าไม่หล่อไม่มีสิทธิ์เรียกว่างั้น” เขาถามกลั้วหัวเราะ ก่อนจะรั้งเอวบางเอาไว้ด้วยแขนแข็งแกร่ง

“ใช่! ไม่หล่อห้ามเรียก แล้วคุณชื่อเล่นชื่ออะไรล่ะ ฉันจะได้เรียกชื่อเล่นคุณบ้างไง”

“เรียก ‘อปป้า’ ก็แล้วกัน คุณชอบไม่ใช่หรอ” ภูมิศาสตร์ถามขึ้นด้วยรอยยิ้มยียวน ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อใสสไตล์เกาหลีเข้ามาใกล้เธอ จนหญิงสาวใจเต้นโครมครามยิ่งกว่ากลองศึก

“เอ่อ… ไม่เรียกแล้วย่ะ” เธอบอก แล้วพยายามเอนตัวหลบใบหน้าของเขาที่เลื่อนเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ

“หลบทำไม ?”

“หลบอะไร ?” คนปากแข็งโต้กลับ ทั้งที่เธอกำลังเอนตัวจนเอวแทบเคล็ด

“แน่ใจนะว่าไม่ได้หลบ ?”

“ไม่ได้หลบจริงๆ จะให้ฉันหลบอะไรล่ะ ?”

แน่ล่ะว่าคราวนี้เธอไม่ใช่แค่เอนตัวหลบเขาเท่านั้น แต่ร่างบางกำลังเดินก้าวขาถอยหลัง ในขณะที่ถูกเขารั้งเอวอยู่

?” คำถามไม่คาดคิดหลุดออกมาจากปากเขา

แต่รับรองนะว่าคุณจะไม่ได้รับเชื้อโรค เพราะจูบฉันแน่นอน!” อรุณเรศตอบ

!?” ภูมิศาสตร์ถามขึ้น

แต่กัปตันสายการบินแอลแอร์ไลน์ที่หน้าตาสไตล์เกาหลีอย่างคุณน่ะ โดนฉันขโมยจูบมาหมดแล้ว”

“งั้นหรอ ?”

“อือ ไม่เชื่อหรือไง ?”

“เปล่า” ร่างสูงตอบกลับเสียงเข้ม แล้วจ้องหน้าเธอด้วยสายตาอ่านยาก

แล้วมาจ้องหน้าฉันแบบนั้นทำไมเนี่ย ฉันพูดจริงๆนะคุณ ไม่เชื่อก็โทรไปถามกัปตันลีได้เลย” อรุณเรศโบ้ยให้เขาไปถามลีลาวัชร เพื่อยืนยันว่าเธอไม่ได้โกหก

“แปลว่าคุณเคยจูบไอ้ลีด้วยงั้นสิ !?”

ฉันไม่แย่งแฟนเพื่อน” แอร์โฮสเตสสาวบอก แล้วหัวเราะออกมาเบาๆ

จะยังไงก็ช่างเถอะ ไม่ว่าก่อนหน้านี้คุณจะเคยจูบกับใครมาผมไม่สน แต่นับจากวันนี้ไป

Bình Luận ()

0/255