*** สวัสดีเช้าวันสดใสนะคะ ***

อีกมุมหนึ่งในทะเลทรายของคาร์ซาเลม ชายชุดดำมือลอบสังหารองค์สุลต่านยังคงซ่อนตัวอยู่ใกล้ชายแดนดาลัสกัส วันนี้ใบหน้ากร้านแดดของนักฆ่ามืออาชีพอดีตสมาชิกเคจีบีรัสเซียอย่างวิลเลียม วาดินอฟ ไม่มีหมวกสีดำอำพรางใบหน้า เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อดังขึ้นเรียกความสนใจของเขา ให้หยิบออกมาดูเบอร์ที่โชว์อยู่หน้าจอ

“หวัดดีครับท่าน...”

“ดูทางหนีทีไล่ไว้แล้วใช่ไหม...” เสียงคนปลายสายถาม วิลเลียมมองรอบกายเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่รายงานจะไม่มีใครได้ยิน

“เรียบร้อยครับ สุลต่านจะเสด็จไปเยี่ยมผู้ลี้ภัยในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า ผมจะหาจังหวะจัดการให้ได้…” วิลเลียมบอกตาเป็นประกายในความมืดเมื่อคิดถึงเงินที่จะลอยเข้ามาในกระเป๋า

“ดี...วันมะรืนจะมีคนเอาอาวุธทรงประสิทธิภาพที่สุดของจีเอ็มโอไปให้ อย่าให้พลาดเพราะเรามีโอกาสดีๆ ไม่บ่อยนัก...”

“ผมเข้าใจครับท่าน...”

“ดี…แล้วคนของนายที่เข้าไปช่วยชีคอาหมัดล่ะไปถึงหรือยัง...”

“ป่านนี้น่าจะถึงแล้วครับ เสร็จงานใหญ่ที่นี่ผมจะตามไปสมทบทันที…” วิลเลียมบอกเสียงเรียบ สายตามองรอบกายเป็นระยะเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง การพูดคุยจบลงในเวลาไม่นาน วิลเลียมหยิบสัมภาระขึ้นบนหลังอูฐแล้วเดินทางไปยังจุดหมายทันที

ในกระทรวงกลาโหมของคาร์ซาเลม ร่างโปร่งระหงของดอกเตอร์คิม เดินนำเดฟเดวิทผ่านประตูบานเลื่อนเข้าไปข้างใน เจ้าหน้าที่เดินขวักไขว่ในห้องโถงชั้นล่างต่างยิ้มทักทายอย่างคุ้นเคย และรู้สึกแปลกใจที่เห็นผู้อำนวยการกองพิสูจน์หลักฐาน มีหนุ่มหล่อล่ำเดินตามหลังเข้ามา คิมยิ้มทักทายกับทุกคนขณะพาเดฟเดวิทไปที่ลิฟต์สำหรับเจ้าหน้าที่ระดับสูง เพื่อขึ้นไปยังห้องปฏิบัติการที่อยู่ชั้นสิบ

“คุณเข้ามาที่นี่บ่อยมั้ยยาหยี...” เดฟเดวิทเอ่ยถามหลังจากประตูลิฟต์ปิดสนิทและเคลื่อนขึ้นไปยังชั้นเป้าหมาย

“เข้ามาเฉพาะเคสสำคัญๆ เท่านั้นค่ะ…” เธอบอกพลางก้าวออกจากลิฟต์ไปยังห้องพิสูจน์หลักฐานทันที ดอกเตอร์สาววางมือลงบนแท่นสแกนลายมือไม่นานประตูก็เปิดออก เจ้าหน้าที่สี่คนที่อยู่ในห้องลุกขึ้นมาจับมือทักทายอย่างเป็นกันเอง

“หวัดดีครับดอกเตอร์...” เรด พาสัน หัวหน้าทีมพิสูจน์หลักฐาน เป็นชายวัยสี่สิบสองเอ่ยทักทายเป็นคนสุดท้าย ก่อนจะมองเลยบ่าบางไปยังร่างสูงสง่าที่ยืนข้างหลัง คิมขยับเลี่ยงออกมาด้านข้างเพื่อแนะนำชายหนุ่มกับทีมงาน

“คุณเดฟเดวิท วาซอมบี้ ประธานบริหารจีเอ็มโอกรุ๊ปค่ะ ดอกเตอร์เรดเป็นหัวหน้าหน่วยพิสูจน์หลักฐานของเราค่ะคุณเดฟ...”

“หวัดดีครับ...”

“เช่นกันครับ ผมว่าเราไปที่ห้องทำงานผมเลยดีกว่า...” เรดเดินนำคนทั้งสองไปยังห้องทำงานที่อยู่ถัดไป พอประตูเปิดออกเดฟเดวิทถึงกับยกมือถูจมูกไปมาเพราะกลิ่นน้ำยาฟุ้งกระจายไปทั่ว “กลิ่นแรงหน่อยนะครับคุณเดฟ...”

“ผมก็ว่างั้น...” เดฟเดวิทกล่าวเสริมก่อนจะเดินไปนั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานที่ว่างอยู่

และเซอร์ไพรส์

เดฟเดวิทยื่นมือไปรับกระสุนปืนต้นเหตุจากเรดมาพิจารณาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด คนที่ทำได้ขนาดนี้ไม่ใช่ธรรมดาแน่

“นี่มันสงครามสารเคมีชัดๆ...” เดฟเดวิทสบถออกมาอย่างโกรธแค้น

ที่คนมีเงินซื้อหามาได้ แต่ถ้าพิจารณาดีๆ กระสุนหกนัดนี้จะแตกต่างจากกระสุนที่ซิกเวนี่วันและจีเอ็มโอผลิต…”

“หมายความว่ามือปืนผลิตกระสุนเพื่อการนี้โดยเฉพาะอย่างนั้นน่ะเหรอเรด...” คิมถามอย่างแปลกใจกับข่าวใหม่ที่ได้ยิน

และคนที่อยู่เบื้องหลังหวังผลถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ โชคดีที่นายพลกาเบรียนเตรียมการอารักขาองค์ประมุขอย่างแน่นหนา

เดฟเดวิทพยักหน้ารับ

“สารพิษชนิดไหนพอจะรู้มั้ย...” ดอกเตอร์สาวด้วยแววตาเคร่งเครียด

“อีกห้าวันครับ...”

“ถ้ามันหวังผลร้อยเปอร์เซ็นต์ขนาดนั้น คนซุ่มยิงต้องเป็นมือระดับพระกาฬแน่ๆ...” เดฟเดวิทพิจารณาลูกปืนในมือพร้อมกับอ่านรายละเอียดที่อยู่ด้านล่าง

แสดงว่าคนที่ลงมือจะต้องโหดเหี้ยมสุดๆ...” เรดกล่าวเสริมและส่งรายงานอีกฉบับให้เดฟเดวิท “นี่เป็นหน่วยงานที่สั่งซื้อปืนรุ่นนี้ไปประจำการ แต่กระสุนจะเป็นคนละแบบกัน…”

รอสายไม่นานคนที่รับหน้าที่รักษาการประธานบริหารชั่วคราวอยู่ที่เบอร์ลินก็ตอบกลับมา เรดขอตัวไปทำงานต่อเมื่อส่งงานให้คิมไปสานต่อ

“ครับอาเดฟ...”

อีวาเยฟให้หน่อย เอาแบบละเอียดเลยนะ ส่วนรายละเอียดอื่นๆ ฉันจะส่งไปให้...”

“เรื่องพิสูจน์หลักฐานเป็นยังไงบ้างครับ...”

“หลักฐานเรื่องงานผ่านฉลุย แต่หลักฐานหัวใจยังไปไม่ถึงไหน...”

คิมรู้ความนัยในคำพูดของชายหนุ่มจึงเหลือบตาขึ้นมอง

เรื่องง่ายๆ แบบนี้ทำไมคาสโนว่าตัวพ่อยอมแพ้ได้ล่ะ...”

“หลักฐานไม่แน่ชัดว่าของจริงหรือของเก๊น่ะสิวะ...” เดฟเดวิทพูดจบก็ต้องร้องเบาๆ ด้วยความเจ็บเมื่อนิ้วเรียวสวยจิกลงบนสีข้างเต็มแรง

ยังไงผมกับอาลาห์มเอาใจช่วย...” เดฟเดวิทหัวเราะพลางหันไปยิ้มให้คนข้างๆ คิมหน้าแดงระเรื่อรีบเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานที่ถูกปล่อยทิ้งไว้มานานร่วมสามเดือน แต่เจ้าหน้าที่นี่ยังเตรียมพร้อมรอกลับเธอ เครื่องไม้เครื่องมือต่างๆ

“หมอนั่นโทรมารึไง...”

“ครับ โทรมาเชิญไปเยี่ยมชมรีสอร์ตเปิดใหม่อีกสองอาทิตย์ข้างหน้า...”

ข้อมูลที่ส่งให้ขอภายในสองชั่วโมงนะแอชลีย์...” พูดจบเดฟเดวิทก็ตัดสายไป

เดฟเดวิทสอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง นัยน์ตามองหน้าเนียนใสยิ้มๆ ร่างโปร่งระหงวางกล่องหลักฐานไว้บนโต๊ะทำงาน

ทรงผมเหรอ...”

สายตาทอดมองร่างกลมกลึง ในชุดเสื้อกล้ามข้างในสีขาวมีเสื้อแจ็กเก็ตสีดำสวมทับอีกชั้น ท่าทางทะมัดทะแมงยืนโพสต์ท่าราวนางแบบมืออาชีพอยู่กลางห้อง

ผมก็รู้สึกแปลกใจตัวเอง เวลาอยู่ใกล้พวกจิตเบี่ยงเบนผมจะอาเจียนเหมือนผู้หญิงแพ้ท้องเสมอ แต่กับคุณยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งไม่อยากไกลห่าง…”

เมื่อใบหน้าคมโน้มลงมาจนชิด นัยน์ตาดำขลับไหวระริกเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

Bình Luận ()

0/255