*** ทักทายคร้า ***

อาคารทำงานของตึกพิสูจน์หลักฐานในคาร์ซาเลม คิมยังคงนั่งง่วนอยู่กับหลักฐานคดีการลอบสังหารผู้นำรัฐเมื่อหลายวันก่อน ดอกเตอร์สาวขยับแว่นสายตาแล้วผละออกจากกล้องจุลทรรศน์ ก่อนจะขยับเก้าอี้ล้อเลื่อนไปที่หน้าคอมพิวเตอร์ที่ตั้งอยู่ข้างๆ

“ไม่น่าเชื่อ...” คิมพึมพำกับตัวเอง หยิบถุงใสที่บรรจุหัวกระสุนขึ้นมาพิจารณาอีกครั้ง ก่อนจะวางลงบนกล้องขยายที่เชื่อมต่อกับโปรแกรมในคอมพิวเตอร์ ภาพขนาดของคมกระสุนขยายใหญ่ขึ้นเพื่อเห็นร่องรอยต่างๆที่ตาเปล่ามองไม่เห็นให้ชัดเจนขึ้น ขณะทำงานเพลินๆ ร่างโปร่งระหงก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีริมฝีปากอุ่นฝังลงบนลำคอระหง

“อุ๊ย!...” คิมหันไปมองพอเห็นหน้าคนรังแกใบหน้าเนียนสวยก็งอง้ำ เดฟเดวิทยักคิ้วให้แล้วเดินไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์

“ได้หลักฐานเพิ่มเติมหรือเปล่า...”

“คงได้มากกว่านี้ถ้าคุณไม่ทำให้ฉันตกใจ…”คิมตอบกลับอย่างไม่พอใจ แต่คนทำดูจะพอใจกับการกระทำของตัวเอง

“แสดงว่าได้..” เดฟเดวิทเลื่อนเก้าอี้ไปนั่งใกล้ๆ มองไอบางๆ รอบหัวกระสุน ก่อนจะยกคิ้วขึ้นสูงอย่างแปลกใจ

“เป็นอย่างที่เรดบอกค่ะ กระสุนเคลือบสารพิษจากพืชชนิดหนึ่ง ซึ่งเรารู้จักในชื่ออะโคไนต์ เป็นสารพิษที่ได้จากรากและใบของพืชชนิดนี้ ถือว่าร้ายแรงที่สุดจนหลายฝ่ายยกให้เป็นราชินีพิษเลยทีเดียว...” เดฟเดวิทหน้าเครียด ยกปลายนิ้วคลึงขมับซ้ายไปมาอย่างครุ่นคิด…” แค่เราสัมผัสใบหรือรากของมัน พิษก็จะดูดซึมทางผิวหนังอย่างรวดเร็ว ส่วนใหญ่ชนพื้นเมืองใช้เป็นเคลือบหัวลูกศรในการล่าสัตว์...”

“แสดงว่าคนที่ทำกระสุนรู้เรื่องพิษเป็นอย่างดี...”

“ใช่ค่ะ แค่กระสุนเฉียดผิวเสด็จลุง พิษก็จะส่งผลให้หัวใจหยุดเต้นภายในเวลาไม่ถึงสามนาที…”

ท็อกซิน

และหวังผลจากการลอบสังหารร้อยเปอร์เซ็นต์ถึงได้ใช้พิษตัวนี้…” คิมเซฟไฟล์ข้อมูลลงในทัมไดรฟ์แล้วเก็บเข้ากระเป๋าสะพาย ในขณะที่เดฟเดวิทครุ่นคิดและปะติดปะต่อเรื่องราวกับข้อมูลที่แอชลีย์ส่งมาให้ “คิดอะไรอยู่คะ...”

เดฟเดวิทผ่อนลมหายใจเบาๆ แล้วลุกขึ้นยืนตรงหน้าคนถาม ไอร้อนจากกายแกร่งแผ่รังสีอยู่ใกล้ๆ ทำให้มือที่กำลังเก็บเอกสารใส่กระเป๋าชะงัก

ยังสู้กระสุนอาบยาพิษตัวนี้ไม่ได้เลยใช่ตายสิ...” สะโพกหนาพิงกับขอบโต๊ะทำงาน

“ร้ายคนละแบบค่ะ อาวุธคุณร้ายแบบพระเอก คมกระสุนอาบยาพิษก็เลยต้องกลายเป็นผู้ร้ายในสายตาคนอื่น…”

เดฟเดวิทหัวเราะในลำคอกับคำเปรียบเปรยของดอกเตอร์สาว ร่างสูงกำยำขยับไปใกล้แต่คิมขยับตัวออกห่างเพื่อไม่ให้หัวใจหวั่นไหวกับการอยู่ใกล้คาสโนว่าตัวพ่อ แต่ลำแขนแข็งแรงก็รวบเอวคอดไว้แล้วรั้งไปชิดกายแกร่ง

เพราะมันยั้งรากลึกในหัวใจจนถอนตัวไม่ได้...” เสียงทุ้มดังออกมาพร้อมกับรอยยิ้มยั่วยวน นัยน์ตาหวานมองดวงหน้าคมสวยภายใต้กรอบผมซอยสั้นประบ่า มือหนายกขึ้นลูบผมดำขลับนุ่มมือ เรื่อยลงมาถึงต้นคอระหงจนคนในอ้อมแขนหวั่นๆ

“โชคดีที่ฉันไม่เคยถูกพิษรักเล่นงาน…” คิมบอกอย่างประหม่า ริมฝีปากได้รูปยกยิ้ม แววตาคมเร่าร้อนไปด้วยไฟเสน่หาจนเธอรู้สึกกลัว

“ไม่เหมือนผม ถูกพิษรักปักอกจนหยุดหัวใจไม่ได้ เลยต้องหายามาถอนพิษรัก...”

คิมหน้าแดงระเรื่อพ่ายแพ้แววตาร้อนจนต้องเสมองออกไปนอกหน้าต่างห้องทำงาน ปลายนิ้วเรียวแข็งแรงจับปลายคางแหลมหันกลับมา

เธอจับปลายมือเขาออก แต่กลายเป็นว่าส่งมือไปให้เขาจับแทน เดฟเดวิทยิ้มใส่ดวงตาคู่งาม แล้วจูบแก้มนุ่มพร้อมกับซุกไซ้บนผิวแก้มปลั่ง สูดเก็บความหอมไว้ในปอดอย่างหลงใหล คิมเอนตัวออกห่างแต่วงแขนแกร่งกอดกระชับแนบแน่น

คนนี้แหละราชินียาพิษตัวจริง พอผมโดนพิษจากคุณก็ต้องทิ้งสาวๆ มาควงทอมแทน...” เขาบอกเสียงพร่า

แล้วกลับไปหาผู้หญิงของคุณเสีย อย่าทำอะไรที่ฝืนตัวเองดีกว่า

เดฟเดวิทจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมที่แฝงไปด้วยความร้าวรานของหัวใจ...ถ้าใครบอกเขาว่าผู้หญิงในอ้อมแขนจูบแล้วขมเหมือนบอระเพ็ด คงต้องเถียงขาดใจเพราะไม่มีใครรู้ดีเท่าเขา… ปากจิ้มลิ้มกับผิวแก้มนางหวานหอมเพียงใด…

ทุกอย่างที่ผมทำเพราะอยากทำ

เขาดูดเม้มและขยับขับเคลื่อนอย่างดูดดื่ม ไฟร้อนของความโกรธกรุ่นเมื่อสักครู่ ถูกแทนที่ด้วยรุ่มร้อนรัญจวน ปลายลิ้นสากสอดล้ำเข้าไปทักทายเรียวลิ้นเล็กอย่างหยอกเย้าและเฝ้าเอาใจ

จนกระทั่งเธอร้องครางเพราะต้องการอากาศหายใจ ริมฝีปากและปลายจมูกโด่งก็เคลื่อนไหวไปตามปลายคางและลำคอระหง เพื่อให้เวลาคนในอ้อมแขนสูดอากาศเข้าปอด ก่อนจะวกขึ้นไปบดเคล้ากลีบปากนุ่มอีกครั้ง

Bình Luận ()

0/255