*** ทักทายคร้า ***

บนท้องฟ้าเหนือหลังคาโดมสีทองของวังอาหรับซาเลมในวันนี้ ไร้ซึ่งแสงของดวงจันทรา แต่ท้องฟ้ายังคงมีดวงดาวนับล้านดวงอยู่เคียงข้าง เนินทรายด้านนอกกำแพงวังถูกโอบอุ้มด้วยสายลมฮาร์มัตตาและมีริ้วรอยทรายอยู่เป็นเพื่อน แต่ร่างโปร่งระหงของคิม ยังคงนั่งทอดมองรอบกายอย่างเดียวดาย สายลมหนาวพัดมาปะทะกายยิ่งทำให้หนาวเหน็บไปทั้งใจ หากวันนี้มีอ้อมแขนแกร่งของใครบางคนมาโอบอุ้ม และใช้ร่างกายกำยำปกป้องเชกเช่นวันก่อนๆ ความเดียวดายและเหน็บหนาวคงจางหายไป

แม้ดอกไม้หลากหลายสีสัน ส่งกลิ่นหอมไปทั่วอุทยานดอกไม้ในวังซาเลม ก็ไม่ได้ทำให้หญิงสาวรู้สึกดีขึ้นแม้แต่น้อย ป่านนี้จีเอ็มโอจะเป็นอย่างไร ความลับเกี่ยวกับจีเอ็มแท็ค-ทูร์ไม่ได้เป็นความลับอีกต่อไป แต่ที่น่าห่วงกว่านั้นก็คือ การโจรกรรมครั้งนี้ต้องการให้พระเอกกลายเป็นผู้ร้ายในสายตาชาวโลก และพระเอกของเธอจะเป็นอย่างไรบ้างนะ… ภาพใบหน้าคมสันเต็มไปด้วยเสน่ห์ของคาสโนว่าตัวพ่ออย่างเดฟเดวิท ปรากฏขึ้นบนพื้นฟ้าและส่งยิ้มมาให้เธอ

“คนบ้า ตัวไม่อยู่ยังมาหลอกหลอนในความคิดอีก ตาบ้าเดฟ...”

“คิดถึงกันมากขนาดนั้นเลยหรือยาหยี ไม่เสียแรงที่ผมบินด่วนมาหา...”

คิมหลังหลังกลับไปมอง ดวงตาคมโตเบิกกว้างอย่างตกใจระคนยินดี

“บ้าน่ะสิ ใครคิดถึงไม่ทราบ...” เธอบอกเสียงขึ้นจมูกเพื่อกลบเกลื่อนสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในหัวใจ ร่างสูงเดินไปหยุดตรงหน้า มือเอื้อมไปจับมือบางแล้วคลึงหลังมือนุ่มด้วยแววตาอ่อนโยน

“ก็คนแถวนี้น่ะสิครับ ปากบอกไม่เคยรัก ใจกลับคิดถึงคะนึงหา...”

คิมแก้มแดงระเรื่อเมื่อเผลอตัวเปิดเผยความรู้สึกให้เขารู้

“แอชลีย์เป็นยังไงบ้างคะ...”

เพราะมีนางแบบสันติภาพคอยดูแล แต่ผมสิไม่มีใครเอาใจใส่ ทั้งหญิงแท้หญิงเทียมหายไปหมด...”

“ก็ไปหาผู้ชายด้วยกันเสียสิคะ บางทีผู้ชายกับผู้ชายอาจจะเข้าใจกันได้ดีกว่า...” คิมบอกอย่างไม่พอใจ เดฟเดวิทสะดุ้งโหยงอย่างตกใจ

แค่อยู่ใกล้คนจิตเบี่ยงเบนเขาก็อาเจียนหมดไส้หมดพุง ถ้าให้อยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืนคงอกแตกตายแน่ๆ แต่สำหรับคนนี้ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งไม่อยากไกลห่าง

ใคร่ๆ ของคุณทุกวัน...”

คิมยิ้มน้อยๆ ยกมือลูบไล้แผ่นอกที่เต็มไปด้วยเม็ดกล้ามเบาๆ

“ไม่ปล่อยแน่นะคะ...”

และปลดกระดุมเสื้อเม็ดแรกของเขาออก

แล้วความเผลอใจก็ทำให้เดฟเดวิทเผลอตัว ไม่ทันระวังเข่าเล็กที่กระแทกกล่องดวงใจเต็มแรง

“โอ๊ย…คิม...” เดฟเดวิทพูดได้เท่านั้นก็ล้มลงไปนอนบนพื้น ทำให้เท้าที่กำลังก้าวออกไปชะงักแล้วหันไปมอง ใบหน้าหล่อเหลาเขียวคล้ำมองมาที่เธอ

หายใจไม่ออกด้วย...” เดฟเดวิทบอกเสียงต่ำมือกุมเป้ากางเกงของตัวเอง คิมขยับเท้าเข้าไปใกล้อย่างไม่ไว้ใจ

คิมมัวแต่ห่วงอาการของชายหนุ่ม เลยไม่ทันเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย ร่างสูงถูกประคองเข้าไปในห้องพักรับรองแขกของวังซาเลม

“ว้าย...” หญิงสาวร้องอย่างตกใจ กลัวว่าตัวเองจะทำให้เขาเจ็บมากไปกว่าเดิม

“คุณหลอกฉัน…” ดวงตากลมมองเขาตาเขียวปัด มือดันร่างกำยำออกห่าง เดฟเดวิทพลิกกร่างบางไปนอนราบกับที่นอนและใช้ต้นขาตรึงเธอไว้ไม่ให้ดิ้นหนีไปไหนได้

Bình Luận ()

0/255