*** ทักทายคร้า ***

จูบแสนดุดันผสมกับเร่าร้อนอ่อนหวาน จนคนใต้ร่างสบสนแยกแยะไม่ได้ ร่างกายได้แต่อ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างแกร่งอย่างไร้เรี่ยวแรงขัดขืน ริมปากที่เม้มแน่นกันการรุกรานบัดนี้ต้องเผยอค้างเพราะต้องการอากาศหายใจ

“อืม...” เธอครางเบาๆ ทั้งวาบหวามและสูดอากาศเข้าไปในปอด พร้อมกับเปิดโอกาสให้ลิ้นสากสอดแทรกเข้าไปดูดดื่มรสชาติน้ำผึ้งหลายที่โหยหามาหลายวัน

ความหวานล้ำที่เคยสัมผัส ตอกย้ำความตั้งใจให้กระเจิดกระเจิง ความโกรธกรุ่นและแรงอยากเอาชนะจางหาย ความอ่อนหวานนุ่มละมุนเคลือบคลานเข้ามาแทนที่

จากนั้นชั้นเชิงของคาสโนว่าตัวพ่อ เริ่มสำแดงเดชจนร่างงามสั่นสะท้าน ขนอ่อนในกายตื่นเพริด ลมหายใจจะขาดเสียให้ได้ถ้าเขาไม่เคลื่อนริมฝีปากไปตามดวงหน้าเนียน

“อย่า…”

“เรามาไกลเกินกว่าจะหยุดแล้วครับว่าที่มาดามวาซอมบี้...” เสียงเดฟเดวิทแหบพร่าสองมือเลื่อนขึ้นไปประคองแก้มนุ่ม ดวงตาคมโตปรือมองด้วยความหวาดกลัว เขายิ้มให้แววตาหวานเป็นประกายอ่อนโยน ก่อนโน้มใบหน้าเข้าไปชิดแล้วจุมพิตริมฝีปากนุ่มอย่างดูดดื่ม มือก็ลูบไล้ไปตามกระดูดสันหลังและส่วนสัดอย่างได้ใจ ลิ้นสากสอดผ่านเข้าไปกวาดคว้าน เก็บเกี่ยวความหวานซ่านทรวงอย่างหิวโหย ลิ้นเรียวเล็กสีชมพูถูกลิ้นร้อนเกี่ยวรัดและดูดดึงอย่างหยอกเย้า จนเธอเร่าร้อนด้วยแรงปรารถนาที่ซุกซ่อนอยู่ในกาย แม้ใจจะปฏิเสธเสียงแข็งแต่ร่างกายเธอน่ะสิทรยศเจ้าของ โยนอ่อนพลิ้วไหวไปตามเขาจนได้

เพราะมัวแต่เพลิดเพลินกับจูบแสนดูดดื่ม จนไม่รู้เลยว่ากระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลายนิ้วแกร่งปลดเปลื้องออกเป็นทางยาว จนกระทั่งฝ่ามือร้อนเลื่อนไหลไปสัมผัสเนื้อแท้ที่ทรวงอวบอิ่ม

“อื้ม...อื้ม…” เสียงประท้วงของคนใต้ร่างทำให้ฝ่ามือใหญ่เคล้าคลึงปทุมถันหนักหน่วง แผ่นหลังบางแอ่นโค้งอย่างซ่านเสียว ร่างกำยำยกตัวขึ้นแต่สายตายังจับจ้องร่องอกขาวไม่วางตา

“ลงจากตัวฉันเดี๋ยวนี้นะคุณเดฟ…” ชายหนุ่มยกยิ้มหวาน จับมือบางกดลงกับที่นอน ยิ่งทำให้ทรวงอวบอิ่มยกขึ้นเนินอกขาวล้นทะลักออกจากบราไร้สายสีดำตัดกับผิวเนื้อนางขาวอมชมพู

“กว่าจะปีนขึ้นมาได้แทบตายจะให้คลานลงไปง่ายๆ ได้ยังไงยาหยี...”

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้...” เดฟเดวิทจ้องหน้านวลเนียนที่แดงก่ำด้วยความโกรธ ผมซอยสั้นประบ่าส่งให้ดวงหน้าดูอ่อนเยาว์แต่หอมกรุ่นด้วยกลิ่นสาบสาวบริสุทธิ์

“หุ่นสวย…” เขาชมนัยน์ตาเป็นประกาย แม้จะเห็นเพียงท่อนบนที่เกือบเปล่าเปลือย แต่ฝ่ามือก็ลูบไล้สำรวจไปหมดทุกสัดส่วน เมื่อเห็นเขาเพลิดเพลินกับการมองร่างอวบอิ่ม คิมก็ถือโอกาสบิดข้อมือข้างหนึ่งออกช้าๆ แล้วควานหาปืนที่คิดว่าเขาต้องซ่อนอยู่ใต้หมอน...แต่สุดท้ายก็ไม่มี

“ผมพลาดหลายครั้งแล้วยาหยี วันนี้ไม่มีพลาดแน่นอน...” เขายิ้มอย่างผู้มีชัย เมื่อเห็นความปราชัยของตัวเองอยู่ตรงหน้าคิมก็ออกแรงดิ้นหนี

“ฉันไม่คิดว่าคาสโนว่าตัวพ่อจะใช้กำลังปลุกปล้ำผู้หญิงที่ไม่สมยอม...” เดฟเดวิทหัวเราะในลำคอเบาๆ รวบมือบางทั้งสองข้างด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะใช้มืออีกข้าง ปลดเปลื้องเสื้อเชิ้ตตัวสวยหลุดออกจากร่าง คิมดิ้นหนีเต็มกำลังแต่ขาก็ถูกตรึงด้วยท่อนขาแข็งแรง

“พ้นคืนนี้คุณก็ปล้ำผมบ้างก็ได้นะทูนหัว...” เขาบอกเสียงพร่าซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นแล้ววกขึ้นไปพรมจูบดวงหน้านวลเนียนอย่างเป็นเจ้าของ

บ่าบางแล้วซุกไซ้ใบหน้าสากระคายไปตามร่องอกขาว มือหนาเลื่อนไปปลดตะขอหน้าของบราตัวสวยและดึงติดมือโยนลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี เมื่อได้อิสระความอวบอิ่มของวัยสาวก็เด้งสปริงชูชันอวดสายตาเสือร้ายให้กระหายใคร่สัมผัส สองมือหนาเคล้นคลึงฟอนเฟ้น ปลายนิ้วก็กดคลึงยอดถันสีหวานให้แข็งชันขึ้นมา

“อย่า...” เธอห้ามเสียงสั่นอย่างเสียวซ่านแต่ก็ไม่ทันกาลเสียแล้ว เมื่อปลายลิ้นลากเลียยอดถันที่แข็งชันเป็นไตแล้วตวัดปัดป่ายจนโอนเอียงจับทิศทางไม่ได้ ริมฝีปากสวยห่อครางแผ่นหลังก็โค้งลอยเพื่อให้เขาสัมผัสได้ถนัดถนี่ขึ้น

เพราะถูกเขาลงทัณฑ์ด้วยจูบจาบจ้วง และเดฟเดวิทปิดเสียงด่าทอด้วยริมฝีปากร้อน จนเธออ่อนระทวยจึงเคลื่อนต่ำไปเรื่อยๆ ผิวเนียนละเอียด บดเบียดเสียดสีกับผิวกายหยาบกระด้างแต่กำยำเต็มแน่นไปด้วยมวลมัดกล้าม

แม้จะเติบโตในโลกที่เต็มไปด้วยเสรีภาพทางเพศ แต่เธอก็ไม่เคยทำตัวเหลวไหลและใกล้ชิดชายใดมาก่อน นอกจากกาเบรียนและเสด็จลุงที่ทรงชุบเลี้ยงเธอมา แต่ตอนนี้ร่างเกือบเปลือยของเธอ แนบชิดติดแน่นแทบเป็นเนื้อเดียวกับผู้ชาย

มือข้างหนึ่งกอดรัดร่างนุ่ม มืออีกข้างปลดตะขอกางเกงสแล็กหลุดออกจากสะโพกผายมน

คิมขยับริมฝีปากเตรียมต่อว่า เป็นจังหวะเดียวกับที่ปากร้อนฉกวูบลงมา และก็เท่ากับว่าเธอเผยอปากรับจูบของเขาอย่างเต็มใจ เดฟเดวิทบดรอยจุมพิตหนักหน่วง

เธอครางกระเส่าอย่างเผลอตัว นิ้วเรียวแทรกผ่านเข้าไปในเรือนผมสีน้ำตาลนุ่มของเขาเพื่อระบายความซ่านเสียวที่เกิดขึ้น ปลายประสาทบนเรือนร่างงามตื่นพึ่บและพร้อมสำหรับการรุกราน

เสียงเขากระเส่าสั่น ฟอนเฟ้นเคล้นคลึงสองเต้าขนาดกำลังดีแต่เร้าอารมณ์อย่างไม่เคยเป็น

สั่งฆ่าและปลุกปล้ำคนอื่นอย่างเลือดเย็นที่สุด…” ในความเสียวซ่านเธอก็ไม่วายต่อว่า

ก่อนจะดูดดื่ม ดุนดันอย่างเจนจัด ยามปลายลิ้นตวัดปัดป่ายมือบางจิกลงบนบ่ากว้างจนเลือดซึม พร้อมเสียงร้องครางอย่างเสียวกระสัน ร่างงามสั่นระริกบดเบียดเข้าหา ความนุ่มหอมของกลิ่นเนื้องนาง จุดไฟพิศวาสจนหัวใจเขาเต้นแรงยากจะควบคุม และเขาก็ไม่อาจทนต่อแรงต้องการในหัวใจได้ ร่างกำยำจึงเคลื่อนต่ำลงไปตามหน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกิน มือหนาสอดไปใต้สะโพกผายและยกลอยขึ้น ใบหน้าคมก็ซุกไซ้ใกล้เนินสามเหลี่ยมงดงามที่ฉ่ำชื้นด้วยไปน้ำเกสรใส ที่รินไหลออกจากท่าคันโทที่หลบซ่อนอยู่เบื้องล่าง

เขาไม่ฟังคำทัดทานใดๆ เคลื่อนใบหน้าลงไปดอมดมกุหลาบดอกตูมเต่งสีชมพูปิดสนิท ไร้แมลงตัวผู้มาดอมดม เมื่อริมฝีปากแตะเบาๆที่กลีบดอกนั้น ร่างงามสะดุ้งเฮือกสั่นระริกด้วยความเสียวสยิว ก่อนจะไล้ปลายลิ้นแทะเล็มผะแผ่ว แต่ก็เรียกความซ่านเสียวสุดจะทน เรียวขาสวยถูกมือหนาประคองและแยกห่างจากกัน

ริมฝีปากบวมแดงก็ห่อครางอย่างสุดเสียวสยิว เรือนร่างบิดเร่าพลิ้วไหวราวต้องสายลม ยิ่งปลายลิ้นตวัดปัดป่ายไล้เลีย บางครั้งดูดกลืนกลีบเนื้อนางจนเธอสะท้านแล้วสะท้านอีก ความเสียวซ่านสั่นสยิวจู่โจมทั่วอณูกาย ปลายลิ้นสากห่อโค้งกดลึกลงไปที่ร่องธาราใส แล้วลากลึกเข้าออกอย่างเชี่ยวชาญ

ร่างงามเกร็งค้างกดศีรษะเขาลงไปสัมผัสให้แรงขึ้น คาสโนว่าตัวพ่อที่เข้าใจอารมณ์รักของคู่นอน ก็เร่งจังหวะปัดป่ายปลายลิ้นลงบนกลีบกุหลาบหนักหน่วง ดุดันและร้อนแรงตามอารมณ์ที่โหมกระหน่ำเข้าใส่

ร่างงามทิ้งตัวลงนอนอ่อนระทวยอย่างหมดแรง ดวงตาคมสวยหลับพริ้มผิวหน้าแดงก่ำอย่างอิ่มเอมและเต็มไปด้วยความสุขสุดหฤหรรษ์ จนไม่กล้าลืมตาขึ้นมาเจ้าของลมหายใจอุ่นร้อนที่เพิ่งเคลื่อนกายขึ้นมาเสมอและจูบไซ้พวงแก้มนุ่ม หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อตัวตนของเขาเข้ามาวางอยู่บนหน้าท้องเนียน

เพื่อกลบเกลื่อนความอายของตัวเอง ก่อนจะออกแรงดิ้นหนี แต่หญิงสาวหารู้ไม่ว่าอกอวบอิ่มและผิวเนื้อนุ่มเสียดสีกับเนื้อหนุ่ม

คิมเบือนหน้าหนีแต่ความวาบหวามที่เขาเป็นผู้เริ่ม ทำให้เธอต้องรวบรวมแรงที่เหลือทั้งผลักทั้งดันเข้าออกห่าง

“ปล่อยนะคนโรคจิต ได้แล้วจะเอาอะไรอีก...”

“เอาทั้งตัวทั้งใจและคุณก็ห้ามปฏิเสธ ทำได้อย่างเดียวคือตอบรับ…” เขายกตัวห่างและยิ้มใส่ตาคมโตที่มองมาอย่างเอาเรื่อง

“ฉันบอกคุณแล้วไงเซ็กซ์ห่วยๆ กับหัวใจโหดเหี้ยมของคุณฉันไม่ต้องการ...”

เดฟเดวิทเจ็บปวดไปทั้งใจกับสายตาเกลียดชังที่ส่งผ่านมาให้

“คิดว่าคุณอยู่ข้างผมและไว้ใจผมเสียอีก...”

“ฉันไม่เข้าข้างคนผิด โดยเฉพาะคนที่สั่งฆ่าคนอื่นด้วยกระสุนอาบยาพิษแบบนี้...”

เดฟเดวิทหน้าตึงอย่างโมโห...

“คำก็สั่งฆ่า สองคำก็ฆาตกร ถ้าผมฆ่าคุณอีกสักคนก็คงติดคุกตลอดชีวิตเท่าเดิมใช่ไหม...”

คิมตาโตจ้องหน้าเขาอย่างตกใจจนลืมไปว่าตัวเองไม่มีอาภรณ์ห่อหุ้มกายสักชิ้น

Bình Luận ()

0/255