เล่ห์ร้ายจอมราชันย์ เล่ม 2

บทที่ 10 เทศกาลหยวนเซียว (9)

บทที่ 10 เทศกาลหยวนเซียว (9)

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณชาย นายท่านและนายหญิงเป็นสามีภรรยากันเหตุใดคนนอกอย่างท่านถึงได้อยากก้าวก่าย หรือท่านคิดเป็นอื่นกับนายหญิงของเรา”

แค่กๆๆ

ลั่วเหยียนเจิ้งสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อได้ยินคำกล่าวของหลวนซาน ดวงตาคมเหลือบมองคนงามที่ยกยิ้มมุมปากอย่างน่าหมั่นไส้ ตำแหน่งภรรยาเขาจะยอมเป็นวันนี้วันเดียวแล้วกัน อย่าให้ถึงเวลาเขานะจะเอาคืนทบต้นและดอกให้หมดเลยเชียว

“เสน่ห์แรงจริงๆ นะ”

หลิ่วเหวินอี้ปล่อยมือออกจากเอวอีกฝ่ายแล้วแขวะคนข้างกายอย่างหมั่นไส้ คุณชายที่รักคุณธรรมผู้นั้นไม่ได้ติดตามมาด้วยแล้ว แต่หากยังดื้อด้านตามมาเขาคงได้สั่งสอนด้วยกระบี่ข้อหายุ่งไม่เข้าเรื่องแน่ๆ

“อี้เอ๋อร์กินน้ำส้มสายชูหรอกหรือ” หลิ่วเหวินอี้เหลือบมองคนยิ้มละไมแล้วนิ่วหน้า สายตาสำรวจร่างสูงแม้จะแต่งเป็นสตรีทว่าไม่ว่ามองอย่างไรคนตรงหน้าก็เป็นบุรุษทั้งแท่ง

“ข้าไม่เคยมีความรักแล้วจะกินน้ำส้มสายชูได้อย่างไร”

“แต่ตอนนี้เจิ้นเป็นภรรยาอี้เอ๋อร์อยู่ เจ้าจะไม่รักเจิ้นเชียวหรือ”

คำกล่าวของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ทำให้หลิ่วเหวินอี้หน้าเห่อร้อนขึ้นมา แม้ครั้งแรกที่ได้ยินจะรู้สึกยินดีเล็กน้อยทว่ายามนี้กลับรู้สึกว่าตัวเองกำลังโดนเอาคืนอย่างไรอย่างนั้น

“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว นี่ถังหูลู่ท่านกินให้หมดไม่เช่นนั้นข้อตกลงข้อที่สามท่านพี่เหยียนเจิ้งจะต้องรับผิดชอบ”

หลิ่วเหวินอี้ยัดถังหูลู่ในมือตัวเองยี่สิบกว่าไม้ให้คนข้างกายจนหมด พร้อมคำกล่าวข่มขู่ที่คนตรงหน้าละเมิดข้อตกลงอย่างหาญกล้าหากเขาปล่อยไปครั้งหน้าอาจถูกกระทำอย่างอุกอาจอีก

“เจิ้นต้องรับผิดชอบทุกการกระทำของตนเองอยู่แล้ว ว่าแต่หากเจิ้นแต่งตั้งเจ้าเป็นฮองเฮาอี้เอ๋อร์จะมีลูกให้เจิ้นได้หรือไม่”

“ไปตายซะ!”

หลิ่วเหวินอี้ตอบกลับอย่างไม่เสียเวลาคิด เขาเป็นผู้ชายจะท้องได้อย่างไรหากอยากมีลูกก็ท้องเองสิ

ปุง!!

เสียงพลุถูกจุดแตกกระจายอยู่บนท้องฟ้าดูงดงาม

“อี้เอ๋อร์เจิ้นรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่อยู่ข้างเจ้า”

หลิ่วเหวินอี้เหลือบมองคนข้างกายที่เหม่อมองท้องฟ้าดวงตาคมมีประกายล้ำลึก เขาไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกมาอาจเพราะเข้าใจความหมายของคนข้างกาย

Bình Luận ()

0/255