บทที่ 11 ปราบกบฏ (10)

หลิ่วเหวินอี้เวลานี้มองคนที่กอดตัวเองแน่นขึ้นอย่างตะลึงงัน ใบหน้าที่เจ็บปวดและดวงตาที่โกรธแค้นของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ คนที่เขาคิดว่าไม่มีหัวใจกำลังหลั่งน้ำตาเพื่อตนเอง ความเจ็บปวดที่ถาโถมเพราะพิษยังน้อยกว่าบาดแผลภายนอกที่โดนกอดแน่นเสียอีก แต่หัวใจที่ว่างเปล่ากลับเต้นแรงอีกครั้งเพียงแค่คำพูดว่ารักของคนที่ไม่คิดว่าจะมีใจให้ตนจริงๆ

“พิษแค่นั้นไม่ได้ทำให้ข้าตายวันนี้เสียหน่อย แต่บาดแผลข้าที่ท่านกอดตอนนี้จะทำให้ข้าตายก่อน” น้ำเสียงแผ่วเบาของคนในอ้อมกอดทำลั่วเหยียนเจิ้งสติกลับคืนมา

“พากลับไปที่ห้องบรรทมท่านพี่ก่อนเถอะ” จิวชงหยวนกล่าวพร้อมหายใจอย่างเหนื่อยๆ เพราะความวุ่นวายเช่นนี้แหละที่เขาไม่ชอบอยู่วังหลวง แม้ยุทธภพจะวุ่นวายไปบ้างแต่ก็ไม่ใครกล้ามาสังหารตนเช่นนี้ เพียงแค่กล่าวจบเงาร่างสีดำก็พุ่งจากไปอย่างรวดเร็ว เขาจึงหันไปมองสามีตนเองอีกครั้ง

“เจ้าเล่นแรงไปไหม รู้ว่าอยากให้รู้ใจตัวเองแต่วิธีนี้มันโหดร้ายเกินไป ก็รู้อยู่พิษพวกนั้นข้ายังหาทางแก้ไม่ได้ แล้วบัวหยกน้ำค้างพันปีบ้านั่นใครมันจะไปเอามาได้” จิวชงหยวนหันมาตำหนิลู่เฟยอย่างหงุดหงิด ที่เห็นชีวิตคนอื่นเป็นของเล่น

“เรียนรู้ที่จะรักและควรเรียนรู้ที่จะรักษาเอาไว้ วิธีนี้จะช่วยให้ลั่วเหยียนเจิ้งรู้ใจตนเองและระวังมากขึ้น ฮ่องเต้ที่ดีย่อมมีจุดอ่อน ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นกษัตริย์ทรราชย์”

จิวชงหยวนนิ่วหน้าแม้จะไม่ชอบวิธีของลู่เฟยแต่ก็อดที่จะเห็นด้วยไม่ได้

เมื่อได้คำตอบแล้วจึงทะยานตามร่างของลั่วเหยียนเจิ้งไปยังตำหนัก ใบหน้าฉายแววเคร่งเครียดไม่น้อย แล้วเขาจะแก้พิษหนอนแดงได้อย่างไร

ไม่ว่าทางเลือกไหน

มือสองข้างสั่นระริกคล้ายไม่กล้าแตะต้องแรงได้ ใบหน้างดงามของคนตรงหน้าซีดเผือดจนน่ากลัว

“อี้เอ๋อร์เจ้ารู้สึกเช่นไรบ้าง”

ลั่วเหยียนเจิ้งเอ่ยถามคนที่หลับตาพริ้มน้ำเสียงสั่นพร่าด้วยความกลัวที่จะสูญเสียคนตรงหน้าไป เป็นครั้งแรกที่ทำให้เขารู้สึกห่วงมากมายถึงเพียงนี้ คำถามของเขาทำให้คนนอนด้วยความเจ็บปวดปรือตาขึ้นมามองอย่างค้อนๆ หากมีแรงคงพ่นเป็นคำพูดว่า ท่านมาเจอเองไหม เป็นแน่

“หากเจิ้นเจ็บแทนอี้เอ๋อร์ได้ก็ดีสินะ”

ลั่วเหยียนเจิ้งกล่าวออกมาด้วยความจริงที่กลั่นออกมาจากหัวใจ ส่วนคนฟังเวลานี้เริ่มเบลอไปหมด ความเจ็บปวดเหมือนร่างกายจะแตกสลายทำให้สติเริ่มพร่าเลือนทว่าสัมผัสที่อบอุ่นที่กอดประคองร่างตัวเองนั้นยังคงอยู่

“ท่านพี่ช่วยถอยมาก่อนข้าจะรักษาเบื้องต้น”

Bình Luận ()

0/255