เล่ห์ร้ายจอมราชันย์ เล่ม 2

บทที่ 12 เส้นผมบังภูเขา (2)

บทที่ 12 เส้นผมบังภูเขา (2)

หลักฐานการช่อโกงและรับสินบนของขุนนางขั้นหนึ่งและสองถูกนำมาเผยแพร่จนดิ้นไม่หลุด ยามนี้พวกมันถึงได้รู้อย่างแท้จริงว่าฮ่องเต้ลั่วเหยียนเจิ้งมิได้โง่งมเบาปัญญา มิได้อ่อนแอดั่งที่เข้าใจ มิหน้ำซ้ำหลักฐานที่พวกมันได้ทำขึ้นแม้จะถูกซุกซ่อนอยู่ในที่ลับหรือชั้นใต้ดินก็ถูกรื้อค้นและพบเห็นจนหมดสิ้น ภายในสองวันขั้วอำนาจน้อยใหญ่ที่คิดไม่ซื่อต่างสูญหายและล้มตายอย่างน่าเวทนา อีกทั้งถูกประหารทั้งตระกูล ทำให้ขุนนางที่กำลังหลงผิดตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เวลานี้ทำได้แต่ก้มหน้าทำงานอย่างซื่อสัตย์ เหล่าพระสนมนางในที่เป็นสายล้วนตายตกไม่ต่างกัน ยาพิษสิ้นใจคือสิ่งที่ประทานให้อย่างเลือดเย็น!

ในวันที่สามฮ่องเต้ลั่วเหยียนเจิ้งได้หายออกไปจากวังหลวงเพื่อภารกิจบางอย่างที่เวลานี้ถูกปิดเงียบ แต่ถึงแม้จะรู้พวกขุนนางที่ทำตัวซื่อสัตย์ต่างก้มหน้าทำงานของตนอย่างตั้งใจ เพราะพวกมันรู้แล้วว่าพระองค์นั้นมีสายลับมากถึงเพียงไหน แม้กระทั่งคนข้างตัวพวกมันเองก็อาจจะใช่ เรื่องราวภายในวังหลวงลั่วหยางถูกเก็บกวาดจนสะอาด แม้แต่หนูสักตัวก็ไม่มีเว้น!

การลงมือเด็ดขาดในครั้งนี้ทำให้แคว้นลั่วหยางสงบเงียบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พี่น้องที่เหลือต่างทำหน้าที่ของตนเองอย่างเคร่งครัด และสืบตามหาบัวหยกน้ำค้างพันปีอย่างเงียบงันตามคำสั่งของเจ้าเหนือหัว แม้ทุกอย่างจะกลับมาสงบ ทว่าหัวใจของผู้ที่ลงมือโหดเหี้ยมกลับหนักอึ้งจนปวดร้าว

เวลานี้ร่างสูงในอาภรณสีดำ ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากสีเงินครึ่งหน้ากำลังพุ่งทะยานไปตามหุบเขาน้อยใหญ่ไม่ว่าจะลึกลับเพียงใดเขาก็ก้าวย่างไปอย่างไม่มีหวาดกลัวอันตราย แต่ไม่ว่าไปที่ใดกลับไม่พบขุนเขาแห่งเซียนอย่างที่เล่าลือ

“ฝ่าบาทพระองค์ควรหยุดพักพระวรกายบ้างพ่ะย่ะค่ะ

ก่อนจะท่องทะยานไปตามหุบเขาอย่างไม่มีย่อท้อ ห้าวันมานี้เขายังไม่เจอหุบเขาที่ว่า และยังไม่เจอหุบเขาเร้นลับที่อยู่ของอาจารย์

หยางซือหมิงมองตามอย่างหนักใจก่อนจะรีบติดตามไปด้วยความเหนื่อยล้า

พลันใดนั้นกระบี่หยกสีขาวที่สงบนิ่งกลับทอแสงสีฟ้าอ่อนแล้วทะยานออกจากด้านหลังของลั่วเหยียนเจิ้ง

สายธารามิอาจไหลกลับ

สิ่งยื้อใจอยู่ใกล้เหมือนกรรมบัง

Bình Luận ()

0/255