เล่ห์ร้ายจอมราชันย์ เล่ม 2

บทที่ 16 การต่อสู้ตัดสินชะตา (1)

บทที่ 16 การต่อสู้ตัดสินชะตา (1)

“ไปหาองค์ชายเพ่ยอวี้”

หมู่ต่านบอกเสียงเบาเก็บกระบี่ไว้ในสาบเสื้อคลุม ก่อนจะเดินลากกระโปร่งยาวออกนอกกระโจม บรรยากาศที่เงียบสงัดทำให้พระนางเดินเร็วขึ้นภารกิจที่แท้จริงคือปกป้องเพ่ยอวี้องค์ชายสิบห้าเพื่อตอบแทนบุญคุณเมื่อสี่ปีก่อน

ร่างบอบบางมาหยุดที่หน้ากระโจมดังกล่าวพร้อมบอกประสงค์กับคนด้านในเ พียงไม่นานกระโจมก็ถูกเปิดออกเชื้อเชิญให้เขาไปอย่างง่ายดาย ดวงตาคมกริบที่ถอดแบบพี่ชายมองมาที่ตนอย่างพินิจ

“พระสนมคงไม่ได้เข้ามาเพื่อเล่นหมากล้อมเป็นเพื่อนเปิ่นหวางหรอกกระมัง” หมู่ต่านมององค์ชายอายุสิบห้าซึ่งน้อยกว่านางสองปีด้วยรอยยิ้มบาง

“หม่อมฉันนอนไม่หลับจึงอยากเล่นหมากล้อมกับองค์ชายจริงๆ เพคะ พระองค์ควรทราบว่าบรรดาพี่หญิงไม่มีใครเล่นหมากล้อมเป็นเลย”

น้ำเสียงหวานละมุนและรอยยิ้มอ่อนโยนไม่ได้ทำให้องค์ชายที่ถูกลอบฆ่ามาหลายครั้งเชื่อใจ แต่ก็ยังจัดหมากล้อมไว้ให้นางตามคำขอเพราะเพ่ยอวี้เองก็อยากจะรู้ว่าพระสนมที่ไม่ได้ถวายตัวผู้นี้ของเสด็จที่จะมาหลอกล่ออันใดตน!

ทว่าคนในกระโจมก็ยังรับรู้การมาเยือนของแขกยามวิกาล หลิ่วเหวินอี้จับมีดสั้นหยินหยางอาวุธประจำกายออกมาอย่างระวัง ดวงตาเรียวคมมองลั่วเหยียนเจิ้งฮ่องเต้ลั่วหยางและเป็นราชันย์ที่ยิ่งใหญ่กว่าหกแคว้นแม้จะมีอีกสามแคว้นที่ไม่ได้ร่วมพันธมิตรด้วยแต่ก็ยังมิได้เป็นศัตรู

“เชื่อใจข้า” ลั่วเหยียนเจิ้งมองสบตานิ่งๆ ยกมือลูบใหน้างดงามอย่างแผ่วเบา

ฟิ้วววววว

ตูม!!!

เสียงระเบิดดังก้องไปทั่วค่ายพักพร้อมเสียงการต่อสู้ที่ดุเดือด

ความเปลี่ยนแปลงของหลิงเซียวองค์ชายสิบพี่น้องร่วมบิดาทำให้ลั่วเหยียนเจิ้งรู้สึกใจหาย เหตุใดคนตรงหน้าถึงคิดทำลายราชวงศ์ลั่วหยางและแปรเปลี่ยนตัวเองเป็นมารเช่นนี้ ข้างกายมีสตรีบอบบางใบหน้างดงามที่เหมือนคนรักตนไม่ผิดเพี้ยน

“ถวายบังคมเสด็จพี่ฮ่องเต้ ยินดีกับการกลับมาของน้องหรือไม่”

เสียงราบเรียบและดวงตาเหยียดหยันที่ส่งมาทำให้ลั่วเหยียนเจิ้งเพียงแค่ยืนนิ่งมิได้ตอบโต้อันใด กระบี่หยกขาวปรากฏขึ้นในมือดวงตาสีแดงเหมือนโลหิตเหลือบมองมาเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้ม

Bình Luận ()

0/255