เล่ห์ร้ายจอมราชันย์ เล่ม 2

บทที่ 16 การต่อสู้ตัดสินชะตา (2)

บทที่ 16 การต่อสู้ตัดสินชะตา (2)

ลั่วเหยียนเจิ้งนิ่งงันไปกับคำตอบ ความรู้สึกสะเทือนใจจนมิอาจเอ่ยเป็นคำพูดได้ เรื่องนี้เขาไม่เคยรู้มาก่อนแต่การปรากฏตัวของน้องสิบนับว่าน้อยมากจนบางครั้งเขายังลืมไปด้วยซ้ำไปว่ายังมีน้องชายคนนี้อยู่แต่ว่าเรื่องที่กล่าวมาไม่เคยมีใครมารายงายเขามาก่อน

“แต่อย่างไรในร่างกายเจ้าก็มีสายโลหิตของกษัตรย์”

แม้จะเห็นใจและสะเทือนใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นทว่าตอนนี้เขามิใช่รัชทายาทที่ปิดตาไม่รับรู้ได้อีก หน้าที่ฮ่องเต้คือปราบกบฏและดูแลราษฏรให้อยู่อย่างผาสุก

“เพราะเช่นนี้อย่างไรล่ะข้าถึงได้รังเกียจตัวเองไปด้วย แต่ไม่ว่าอย่างไรวันนี้ข้าต้องสังหารท่านและทำลายเชื้อพระวงศ์ให้สิ้นไม่เช่นนั้นข้าไม่ขออยู่ร่วมโลกกับพวกท่าน” น้ำเสียงเกรี้ยวกราดขององค์ชายสิบดังก้องจนสะทือนไปรอบบริเวณต้นไม้ไหวใบร่วงหล่น

เพียงแค่ความโกรธก็ทำลายสิ่งรอบกายจนน่าหวาดหวั่น หลิ่วเหวินอี้กระชับมีดสั้นหยินหยางในมืออย่างระวัง ดวงตาเรียวมององค์ชายสิบอย่างเห็นใจเพราะสภาพแวดล้อมทำให้จิตใจวิปริตจนยากจะแก้ไข ตอนนี้เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมลั่วเหยียนเจิ้งบางครั้งเหมือนกระหายเลือดเข่นฆ่าศัตรูอย่างไร้ความปราณี

เรื่องขององค์ชายหลิงเซียวไม่ได้ทำให้เขาใส่ใจเท่ากับร่างบอบบาง ดวงตาไร้ชีวิตกลิ่นไอมารแผ่ความเย็นเยียบและจิตสังหารออกมาเต็มเปี่ยม แม้จะผ่านไปนานกว่าสิบเก้าปีแต่เขาจำได้ไม่เคยลืมว่าคนตรงหน้าเป็นใคร แม้จะไม่ได้ผูกพันแต่กลับรู้สึกเสียใจ

เหตุใดสตรีที่เพียบพร้อมถึงขายวิญญาณให้กับมารโลหิตกลืนกินได้ ดวงตาที่เหนือมนุษย์ทำให้มองเห็นภาพตรงหน้าได้อย่างชัดเจน แม้ราตรีนี้จะมืดสลัวมีเพียงแสงจันทร์ทอให้เห็นบางเบาเท่านั้น

“อี้เอ๋อร์” น้ำเสียงห่วงใยของลั่วเหยียนเจิ้งทำให้หลิ่วเหวินอี้เหลือบมองเล็กน้อยใบหน้าเรียบเฉยทว่าดวงตาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง

“นางมิใช่มารดาข้าอีกต่อไป

“สังหารให้หมด!!!”

คำสั่งสะเทือนฟ้าดังก้องทั่วค่ายพักแรมพร้อมเงาดำมากมายปรากฏตัวขึ้นด้วยความเร็ว ลั่วเหยียนเจิ้งแสยะยิ้มกระบี่ในมือเรืองแสงก่อนจะพุ่งเข้าหาน้องสิบที่บัดนี้มิใช่พี่น้องอีกต่อไป!

ตูม!!

พลังลมปราณสีขาวนวลปะทะกับสีแดงฉานอย่างรุนแรง ความเร็วของทั้งคู่ทำให้เห็นเป็นเงาเลือนลางเท่านั้น กระบี่สองเล่มฟาดฟันกันอย่างดุเดือดจนเป็นประกายไฟออกมาอย่างน่ากลัว

กระโจมหลายหลังถูกไฟเผาไหม้พร้อมเสียงกรีดร้องของเหล่าสนมที่หาเรื่องตายเร็วมากขึ้น แม้บริเวณโดยรอบจะฆ่ากันดังผักปลาทว่าบรรยากาศด้านหน้ากระโจมหลังใหญ่กลับเย็นเยือกจนอุณภูมิรอบบริเวณต่ำลง

หลิ่วเหวินอี้มองสตรีร่างบอบบางตรงหน้าอย่างนิ่งงัน

เคร้ง!!

หลิ่วเหวินอี้ยกมีดสั้นหยินขึ้นมาต้านรับกระบี่สีโลหิตที่แผ่ไอมารออกมาอย่างรวดเร็ว พลังโจมตีที่รุนแรงทำให้ถอยหลังรองเท้าครูดลึกลงไปตามทางถึงสามก้าว!

Bình Luận ()

0/255