เล่ห์ร้ายจอมราชันย์ เล่ม 2

บทที่ 16 การต่อสู้ตัดสินชะตา (5)

บทที่ 16 การต่อสู้ตัดสินชะตา (5)

“ยอมแพ้เถิดหลิงเซียว ทำเช่นนี้ไปเจ้าจะได้ประโยชน์อันใด”

ลั่วเหยียนเจิ้งเอ่ยบอกเสียงเรียบมองร่างโปร่งที่ยืนแทบไม่ไหวด้วยสีหน้านิ่งเฉย ทว่าในใจกับรู้สึกปวดร้าวกี่ครั้งแล้วที่เขาต้องสังหารพี่น้องร่วมสายโลหิต บัลลังก์ที่นั่งต้องแลกมาด้วยกี่ชีวิต แม้ไม่อยากได้แต่ก็ไม่อาจฝืนลิขิตสวรรค์ทอดทิ้งชาวประชาให้โดนข่มเหงได้

“ได้สิพี่ชาย มีคนผู้หนึ่งบอกข้าว่า อำนาจจะทำให้ผู้คนยอมสยบแก่ข้าและไม่มีใครกล้าดูถูกข้าอีก และอำนาจนั้นก็คือบัลลังก์เลือดที่ข้ารังเกียจนักหนานั่นไงละ”

คำตอบของน้องชายทำให้ลั่วเหยียนเจิ้งถอนหายใจอีกครั้ง สุดท้ายก็ไม่พ้นความโลภกระหายอำนาจแม้เหตุผลจะต่างกันกับพี่น้องคนอื่น ทว่าสุดท้ายผลลัพธ์ก็เหมือนกัน เขาหลับตาลงข่มความเจ็บปวดไว้ในอกผนึกลมปราณลงกระบี่อีกครั้ง

ลั่วเหยียนเจิ้งลืมตาขึ้นอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ดวงตากลับเย็นเยียบไร้ซึ่งความปราณีอีกต่อไป

ฉัวะ!!

เคร้ง เคร้ง

สองร่างฟาดฟันกันอย่างรุนแรงจนพื้นดินสั่นสะเทือนอากาศรอบตัวสั่นไหว ทหารที่อยู่รอบกายต่างกระโดดหลบถอยห่างจากรัศมีการโจมตีของทั้งคู่ พลังการทำลายล้างน่ากลัวจนไม่อาจยื่นมือไปเกี่ยวข้องได้นอกจากกำจัดมดปลวกที่อยู่รอบกายเท่านั้น

เงาอสูรองครักษ์ลับของฮ่องเต้ต่างปะทะกับเหล่าพวกมูซออย่างรวดเร็วและรุนแรงเช่นกัน ขณะเดียวกันกลุ่มอสรพิษแดงที่ร่วมมือกับเผามูซอต้องรับมือกับอีกาดำด้วยความเคร่งเครียดเพราะฝีมือแต่ละคนนับว่าเป็นตัวอันตราย!

นอกจากความตายเท่านั้น เผ่ามูซอแม้จะเป็นเผ่าที่ควบคุมเหล่าภูตผี ทว่าถูกการลอบสังหารของเหล่าเงาอสูรก็ดับดิ้นเป็นใบไม้ร่วงเช่นกัน

เซี่ยจวินเองก็ไม่ได้ดูดีนักเมื่อคู่มือของเขาคือมู่ฉีอีกาหมายเลขหนึ่งที่ฝีมือไม่ได้ด้อยไปกว่าตน

เปรี้ยง...

ฉึก!!

อึก...

Bình Luận ()

0/255