เล่ห์ร้ายจอมราชันย์ เล่ม 2

บทที่ 16 การต่อสู้ตัดสินชะตา (6)

บทที่ 16 การต่อสู้ตัดสินชะตา (6)

เปรี้ยง!!

กระบี่สีแดงฉานปะทะกับมีดสั้นหยินหยางอย่างรุนแรงอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้อาวุธธรรมดาไม่อาจต่อต้านอาวุธมารได้ สองร่างกระเด็นถอยห่างไปไกลกว่าสามเมตรแต่ละคนมีโลหิตซึมออกมาจากมุมปาก ทว่าดวงตากลับเย็นเยียบไม่ได้หวาดหวั่นกับศัตรูแม้แต่น้อย

ลั่วเหยียนเจิ้งอาศัยจังหวะนี้พุ่งเข้าไปหาคนรักด้วยความเป็นห่วง เพราะอาวุธที่ถือแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เพราะทนรับพลังของหลิ่วเชวี่ยนไป๋ไม่ไหว เขายื่นกระบี่หยกขาวให้คนรักอย่างไม่ต้องคิดอันใดมาก ทว่าทันทีที่หลิ่วเหวินอี้จับกระบี่หยกขาวมันกลับแยกออกมาเป็นกระบี่สองเล่ม

ทั้งคู่มองตากันอย่างแปลกใจเพราะมันเกินความคาดหมาย ทว่าหลิ่วเชวี่ยนไป๋กลับมองตามอย่างเคร่งเครียดแม้กระบี่ที่แยกออกมาจะคล้ายกันแต่กลับมีพลังเท่าเทียมกัน ความหวาดกลัวก่อเกิดขึ้นในใจ

ลั่วเหยียนเจิ้งมองคนรักด้วยสายตาล้ำลึกก่อนจะพุ่งเข้าหาศัตรูพร้อมเพรียงกัน สองร่างประสานกระบี่กันได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนร่วมมือกันต่อสู้มาเนิ่นนาน การสอดประสานทั้งรุกและรับของทั้งคู่ทำให้หลิ่วเชวี่ยนไป๋ตอบโต้ไม่ทัน ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลอีกทั้งพลังเทพปราบมารในตัวกระบี่ทำให้ไม่อาจฟื้นฟูกำลังได้

ฉัวะ!!

เปรี้ยง!

ร่างสีดำกระแทกลงพื้นด้วยความเร็วเมื่อรับการโจมตีของทั้งคู่ไม่ไหว พลังมารถูกดึงมาใช้ครั้งแล้วครั้งเล่าทว่าพลังที่โอบล้อมเอาไว้นั้นเหนือกว่าตนมาก ดวงตาสีแดงฉานมองทั้งคู่ด้วยความโกรธเกรี้ยว

ตูม ตูม...

กระบี่หยกขาวสองเล่มพุ่งฟาดฟันร่างที่พยายามหลีกหนีด้วยความเร็วการสอดประสานกันเป็นหนึ่งเดียวยิ่งเรียกอำนาจของกระบี่ได้เต็มที่

ฉัวะ!!

อ๊ากกกกก~

“ไม่ข้าจะไม่ยอมตาย!”

ดวงตาทอแสงสีทองออกมาอย่างประหลาดร่างกายอบอวนไปด้วยพลังหลังจากจับกระบี่หยกขาว เขารู้สึกมีพลังมีมากขึ้นอย่างน่าประหลาด

สองร่างพุ่งเข้าหามารตรงหน้าอย่างคล่องแคล่ว

เคร้ง เคร้ง

ฉัวะ...

ผ่านไปครึ่งชั่วยามที่ทั้งสามปะทะกันอย่างดุเดือด เวลานี้พื้นที่โดยรอบเงาอสูรและอีกาดำล้วนกำจัดได้หมดแล้วเหลือเพียงหัวหน้าใหญ่ตัวการสำคัญที่กำลังถูกฟาดฟันจนร่างกายขาดไปหลายท่อนแต่ก็ยังไม่ยอมตาย พวกเขาต่างมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นตระหนก เกิดมาไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตเช่นนี้มาก่อน

Bình Luận ()

0/255