Flash Marriage แต่งงานกับคน(ไม่)ธรรมดา

ตอนที่65 แฟนที่เคยคบกันมาสองปีแล้ว

ตอนที่65 แฟนที่เคยคบกันมาสองปีแล้ว

แม้ว่าบนถนนจะพบกับเซี่ยงเฉิงแชะยินรั่วอวิ๋น แต่แทบไม่มีผลกระทบอะไรใดๆ ต่อจิตใจของคุณย่าจิ๋นและหยูเจียห้วย ทั้งสามคนยังคงอารมณ์ดีเดินเล่นซื้อของ จนเกือบถึงเวลาทานข้าวเย็น ถึงจะค่อยกลับไปที่บ้านจิ๋น

หลังจากที่คุณย่าจิ๋นพักแล้ว สุดท้ายแล้วก็ยังอดไม่ได้ที่จะนอนเช้ากว่าเดิม หยูเจียห้วยกลับวิ่งไปที่บริษัทจิ๋นรอบหนึ่ง ราวกับว่ามีเรื่องอะไรที่จะต้องปรึกษากับจิ๋นหยวนเฟิง หลังจากที่ยินเสี้ยวเสี้ยวอาบน้ำเสร็จ ก็มานั่งเงียบไปเล่นอินเทอร์เน็ตอยู่ในห้อง และก็ถือโอกาสหางาน ตัวเธอเองก็ควรที่จะทำงานถูกไหม

ตอนที่ยินเสี้ยวเสี้ยวกำลังนั่งหางานอยู่ โทรศัพท์ที่วางอยู่ด้านข้างอยู่ๆ ก็ดังขึ้นมา เป็นสายของหมายเลขที่ไม่รู้จัก

ยินเสี้ยวเสี้ยวไม่ลังเลที่จะตัดสาย เธอมีนิสัยอย่างหนึ่งคือ เธอไม่ชอบที่จะรับสายของคนแปลกหน้า เพียงแต่ไม่คิดว่าสายนี้จะโทรมาหาเธอตลอดๆ ยินเสี้ยวเสี้ยวลังเลเล็กน้อย จากนั้นก็รับสายนั้นขึ้นมา

"ฮัลโหล” ยินเสี้ยวเสี้ยวพูดขึ้นมาเบาๆ

“ยินเสี้ยวเสี้ยว ฉันคือเซี่ยงหลิน!” ในสายเป็นเสียงที่ดูเคร่งขรึมของเซี่ยงหลินดังขึ้นมา ยินเสี้ยวเสี้ยวมีความรู้สึกว่าจะมีเรื่องอะไรไม่ค่อยดีขึ้น "ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ฉันไปหาเธอ”

"มีเรื่องอะไรพูดออกมาตรงๆ เถอะ ตอนนี้ดึกมากแล้ว" ยินเสี้ยวเสี้ยวไม่อยากที่จะเจอกับเซี่ยงหลิน

เซี่ยงหลินที่ถือสายอยู่ก็หัวเราะออกมา และก็พูดว่า “ยินเสี้ยวเสี้ยว เธอกล้าที่จะแต่งงานกับจิ๋นลี่ยวนงั้นหรอ งั้นฉันก็สามารถทำให้เธออยู่เหมือนตายได้เหมือนกัน เธอจะเชื่อไหม”

คำนั้นในคำเดียว หน้าของยินเสี้ยวเสี้ยวก็ขาขึ้นมา

ความกล้า เธอไม่เพียงแต่งานแต่งหรือเรื่องอื่นๆ จะต้องมองสีหน้าจองคนอื่นด้วยงั้นหรอ

บ้านยินไม่ให้เธอแต่งงานกับจิ๋นลี่ยวน ตอนนี้พี่น้องบ้านเซี่ยงก็ไม่ยอมให้เธอแต่งกับจิ๋นลี่ยวนด้วยงั้นหรอ?

เธอเป็นหมากของคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

“เซี่ยงหลิน เธอลองคิดดีๆ นะ ฉันกับจิ๋นลี่ยวนแต่งงาน นั่นมันก็เป็นเรื่องของพวกฉันสองคน ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ไม่เกี่ยวกับคนนอกอย่างเธออยู่ดี อีกอย่างจิ๋นลี่ยวนก็ไม่ได้คิดอะไรกับเธอด้วย ถาเกิดว่ามีก็แต่เอาความไม่รู้เรื่องอะไรของเธอมามอง ฉันขอร้องเธอนะ อย่าเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาเล่นเลย ถ้าเกิดยั่วโมโหลี่ยวนแล้ว ฉันคิดว่าเธอก็ไม่ยอม” น้ำเสียงของยินเสี้ยวเสี้ยวมีความเย็นชา สำหรับการแต่งงานนี้ เธอเคยคิดที่จะปล่อยมันไป แต่ตอนนี้มีหลายคนที่ไม่อยากให้เธอแต่งงานกับจิ๋นลี่ยวน งั้นเธอก็จะแต่งกับเขา เจาชนะคนที่ห้ามเหล่านั้น!“วันนี้เธอโทรมาเพราะเรื่องนี้ ลองคิดดํสิว่า ถ้าเกิดจิ๋นลี่ยวนรู้เรื่องนี้ เขาจะมองเธอยังไง”

เซี่ยงหลินเงียยไปครู่ แต่สักพักก็มีเสียงหัวเราะร่าขึ้นมา

การหัวเราะนั้น ทำเอายินเสี้ยวเสี้ยวตะหงิดใจ

"หัวเราะอะไร" ยินเสี้ยวเสี้ยวก็ถามขึ้น

เซี่ยงหลินกลับหัวเราะหนักกว่าเดิม และหัวเราะแบบนั้นอยู่นาน

“ยินเสี้ยวเสี้ยว เธอคิดว่าจิ๋นลี่ยวนคบกับเธอเพราะรักงั้นหรอ เธอไม่คิดว่าเธอคิดง่ายไปหน่อยหรอ”

ยินเสี้ยวเสี้ยวกำโทรศัพท์และเอาเล็บจิกแน่น

ไม่ว่าเธอจะพูดสบถออกมาเท่าไหร่หรือว่าจะมีไหวพริบขนาดไหน มีความจริงเรื่องหนึ่งเธอรับมันไม่เคยได้เลย

จิ๋นลี่ยวน ไม่ได้รักเธอ

เธอรู้เรื่องนี้ดีกว่าใครๆ !

การแต่งงานของทั้งสองคนเป็นการหัวร้อนในตอนนั้นเท่านั้นเอง จิ๋นลี่ยวนทำไมถึงยอมทำไมเธอจะไม่รู้ ตอนนี้จิ๋นลี่ยวนก็อยู่ปกป้องเธอ ถ้าเกิดไม่มีจิ๋นลี่ยวนยินเสี้ยวเสี้ยวคนนี้ก็คงถึงจุดจบ

ยินจื่อเจิ้นรักษาปกป้องเธอไม่ได้ เธอเองก็ปกป้องตัวเองไม่ไหวจริงๆ มักจะถูกบ้านยินแทะจนไม่เหลือ

หลายปีมานี้อยู่ในฝูงจิ้งจอก เธอรู้นิสัยของจิ้งจอกดี

“ยินเสี้ยวเสี้ยวอ่ายินเสี้ยวเสี้ยว ฉันคิดว่าเธอจะรู้สึกถึงความน่าสงสาร ก็นับได้ว่าจิ๋นลี่ยวนตอนนี้ไม่ได้ชอบฉัน แต่ยังดีที่เขาปฏิเสธฉันมาตรงๆ สำหรับฉันแล้วนี่เป็นการปกป้องอย่างหนึ่ง แต่เธอล่ะ ฉันได้ยินมาว่าเป็นเพราะพี่ชายฉันไม่ต้องการเธอแล้ว ก็เลยตัดสินใจแต่งงาน ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอจับจิ๋นลี่ยวนยังไง แต่เธอจะต้องรู้ว่า

คนคนนั้นคือพี่จิ๋นของเธอ เป็นพี่จิ๋นที่เธอจับตามองมาตลอดทั้งสองปี!

เธอจะยอมให้เขาออกไปได้ยังไง

ถือว่าถ้าเปลี่ยนแปลงเรื่องจริงไม่ได้ เธอก็ทำให้ใจของยินเสี้ยวเสี้ยวไม่มีความสุขตลอดไป

พวกเรามาเดิมพันกันดีกว่า……”

สีหน้าของยินเสี้ยวเสี้ยวก็ซีดลง จุกอกมาก เดิมโกรธมาก อยากที่จะตัดสาย

สัมผัสที่หกของผู้หญิงทำเอาคนตกใจ……

สามเดือนเป็นไง หรือว่านานไป แค่หนึ่งอาทิตย์เท่านั้นแหละมั้ง

เธอจับผ้าห่มแน่น ยินเสี้ยวเสี้ยวถามออกมาด้วยเสียงทุ้มต่า“เซี่ยงหลิน สรุปแล้วเธอยากพูดอะไร ถ้าเธอไม่ได้มาขู่ฉัน งั้นฉันจะไม่พูดก็คงไม่ได้ ฉันถูกเธอที่ดูไม่ปกติทำเอาตกใจกลัวแล้ว เธอนี่ทำสำเร็จนะ แต่เรื่องที่เธออยากจะได้อย่างอื่น

แล้วพูดต่อ “ยินเสี้ยวเสี้ยว

พูดจบ เซี่ยงหลินไม่ได้ทันได้ให้โอกาสยินเสี้ยวเสี้ยวพูดอะไร ก็ตัดสายไป

ยินเสี้ยวเสี้ยวก็โยนโทรศัพท์ทิ้งไว้ที่เตียง และก็กัดฟันแน่นไม่พูดอะไรออกมา

พี่ซูวงั้นหรอ

ชื่อนี้อยู่ๆ ก็ขึ้นมาในหัวของยินเสี้ยวเสี้ยว

เธอจำได้ว่าครั้งก่อนเซี่ยงหลินพูดกับจิ๋นลี่ยวนแบบนี้

ผู้หญิงคนนั้นมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับจิ๋นลี่ยวนงั้นหรอ

ถ้าเกิดเธอกลับมาแล้ว เธอเองจะต้องเป็นคนออกไปใช่ไหม

เพราะไม่รู้เลย ดังนั้นเลยทายออกมามั่วๆ ไม่รู้เหมือนดันว่าตัวเองทายถูกไหม

ทำเอายินเสี้ยวเสี้ยวตัวสั่น ผ่านไปอยู่นานเธอถึงเพิ่งจะได้ยินเสียงเคาะประตูขึ้นมา อยู่ๆ

คนที่กลับมานั่นคือหยูเจียห้วยและจิ๋นหยวนเฟิง ทั้งสองคนนั่งลงในห้องรับแขกพักผ่อนเงียบๆ ผ่านไปอยู่นานก็ได้ยินหยูเจียห้วยพูดขึ้นมาว่า “เสี้ยวเสี้ยวหลับแล้วหรือยัง”

Bình Luận ()

0/255