อีกสองชั่วโมงต่อมา การแขวนป้ายชื่อฟาร์มก็เสร็จเรียบร้อย อัคคียืนมองป้ายชื่อฟาร์มของตนด้วยความภาคภูมิใจ โดยมีลุงทั้งสองและคนงานยืนขนาบข้างอยู่ด้วย

“เสร็จสักที ฟาร์มของนายไฟ” น้ำเสียงของผู้เป็นเจ้าของฟาร์มเอ่ยออกมาด้วยความภูมิใจยิ่งนัก

“กว่าจะปักป้ายเสร็จเล่นเอาเหนื่อยเลย”

“ใช่เหนื่อยมาก ขุดหลุมจนเหงื่อหยดติ๋งๆ เลย”

ลุงสน ลุงชาญผลัดกันบ่น ทำเอาอัคคีต้องมองค้อนด้วยความหมั่นไส้สุดกำลัง

“แหม! พากันบ่นอุบเลยนะลุง เท่าที่ผมสังเกตเห็น ลุงๆ ไม่ค่อยได้ทำงานสักเท่าไร นอกจากพากันโม้จนน้ำลายแตกฟอง”

ลุงชาญหัวเราะอยู่ในลำคอ และแทนที่จะสำนึกกับคำเหน็บของอัคคี กลับเอ่ยตอบหน้าตาเฉยว่า

“ที่เหนื่อยก็เพราะพูดมากนั่นแหละครับ”

“เจ็บคอไหมลุง”

“ก็นิดหน่อยครับ แค๊กๆๆ” ลุงชาญทำท่าไอประกอบคำพูดด้วย

และอัคคีก็เอ่ยตอบให้ลุงชาญต้องหายจากอาการเจ็บคอเป็นปลิดทิ้ง “อืม...ถ้าเจ็บคอก็คงก๊งเหล้าไม่ได้ เอาเป็นว่าเย็นนี้เรางดรายการก๊งเหล้าก็แล้วกันนะลุงชาญ ลุงสน”

ลุงสนร้องโวยวายในทันทีที่ได้ยินคำพูดของอัคคี “เฮ้ย!!! ไม่งด คุณไฟ ไอ้ชาญมันเจ็บคอให้มันงดคนเดียว ส่วนลุงทั้งแข็ง ทั้งแกร่ง เพราะฉะนั้นลุงก็ก๊งเหล้ากับคุณไฟได้เหมือนเดิม”

และด้วยกลัวว่าจะไม่ได้ก๊งเหล้า ลุงชาญก็รีบเอ่ยบอก พร้อมกับยกแขนเสื้อขึ้นเพื่อโชว์กล้าม โชว์ความแข็งแกร่งของตนให้เห็นเช่นเดียวกัน

ตอนนี้หายแล้ว ลุงแข็งแกร่งเหมือนเหล็กไหล รับรองว่าเย็นนี้ก๊งเหล้าได้สบายๆ

อัคคีส่ายหน้าหัวเราะด้วยความขบขำแกมระอา ถ้าพูดถึงเรื่องน้ำเมา

กลับบ้านกันเถอะครับ ลุงๆ จะได้อาบ

กลับไปที่บ้านของเขา ซึ่งเป็นบ้านหลังใหญ่ที่เขาปรับปรุงซ่อมแซมต่อเติมจากบ้านของลุงหมอประวิทย์

ลุงสน ลุงชาญ เข้าไปช่วยคนงานเก็บอุปกรณ์คนละไม้คนละมือ พร้อมกับแบกขึ้นบ่าเพื่อเดินกลับบ้านพร้อมกับอัคคี และลุงสนก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้ว่า

“ปักป้ายฟาร์มเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุณไฟจะให้พ่อเลี้ยง แม่เลี้ยงมาทำพิธีเปิดผ้าแพรเมื่อไรครับ”

“อาจจะเป็นสัปดาห์หน้านะครับ”

อัคคีเอ่ยบอก ไม่ได้คลายความสงสัยให้กับลุงทั้งสอง จนลุงชาญต้องเป็นฝ่ายเอ่ยถามบ้าง

บ้านก็ปรับปรุงเรียบร้อยแล้ว ให้พ่อเลี้ยง

แล้วอยากเลี้ยงฉลองใช่ไหม

โดยไม่ลืมพยักหน้ารับคำด้วย “ใช่ครับ

“ผมคิดว่าฉลองเนื่องในวันหมั้นของเจ้าเพลิงกับหมามุ่ยก่อนดีไหมครับ”

ขณะพูดถึงอัคนี พี่ชายฝาแฝด

“คุณเพลิงจะจัดงานหมั้นกับหมามุ่ยหรือครับ” ลุงสนเอ่ยถามเสียงดัง เบิกตาโตกับข่าวดีที่ตนเองเพิ่งรู้

“เมื่อไรครับ คุณเพลิงจะหมั้นกับน้องหมาเมื่อไรครับ”

ลุงชาญรีบเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ ตื่นเต้นไม่แพ้กันเมื่อรู้ว่าหลานๆ ที่พวกตนเคยเลี้ยงดูอุ้มชูมาตั้งแต่เล็กจะเข้าพิธีหมั้นแล้ว

“พี่เพลิงขอให้พ่อเลี้ยงจัดงานหมั้นในวันเสาร์ที่จะถึงนี้ครับ”

ลุงสนเอ่ยต่อท้าย จากนั้นก็หันไปพูดกับเพื่อนรัก “ไอ้ชาญ ไม่ได้การแล้ว

กูเห็นด้วย เสื้อผ้าที่พวกเรามีอยู่ มีแต่เก่าๆ แถมปะตูดปะก้นไปหลายรอบแล้ว

และก็เป็นจริงดั่งที่คาดคิด เมื่อได้ยินลุงชาญปรึกษากับเพื่อนรักต่อว่า

Bình Luận ()

0/255