งานวันหมั้นของพี่ชายฝาแฝดคืออัคนีกับธีราดา ได้ผ่านพ้นไปแล้วท่ามกลางความยินดีของทุกคนในไร่ธิปรก

และในวันนี้อัคคีก็เตรียมตัวเข้าไปในตัวเมือง เพื่อซื้อข้าวของเตรียมไว้สำหรับการทำบุญในวันเปิดป้ายฟาร์มของเขา ซึ่งรวมถึงการทำบุญขึ้นบ้านหลังใหม่ด้วย

เนื่องจากต้องซื้อข้าวของหลายรายการ และต้องไปซื้อจากหลายๆ ร้านค้าด้วย

กัน อัคคีจึงอยากได้ลูกมือสักคนไปช่วยถือข้าวของ พอเดินออกมาจากตัวบ้าน ก็กวาดสายตามองหาคนงานกิตติมศักดิ์ประจำฟาร์มของนายไฟ

และก็เห็นคนงานทั้งสอง นั่งอยู่บนเก้าอี้หินอ่อนด้านหน้าบ้านพัก พูดคุยปรึกษากันด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าสีหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดจนเขาอดออกปากเอ่ยถามไม่ได้

“ลุงชาญ ลุงสน ทำอะไรอยู่ ทำไมพากันทำหน้ายุ่งยังกับหมากรุกล่ะครับ”

“คุณไฟ!!”

“ลุงชาญ ทำไมต้องตะโกนเรียกซะเสียงดัง อยู่ใกล้กันแท้ๆ พูดเบาๆ ก็ได้ครับ”

อัคคีเอ่ยแซว หลังจากลุงชาญตะโกนเรียกเขาเสียงดัง แถมยังทำท่าตกใจที่เห็นเขาด้วย ชวนให้น่าสงสัยยิ่งนัก

“เอ่อ คุณไฟมายืนอยู่ตรงนี้นานหรือยังครับ” ลุงสนเอ่ยตามอย่างระแวดระวังจนอัคคีจับความรู้สึกได้

“ผมเพิ่งมาเมื่อสักครู่ครับ”

อัคคีตอบ แล้วเอ่ยถามกลับคืนพร้อมกับหรี่ตากวาดมองลุงทั้งสอง ซึ่งมีท่าทีลึก

ลับซะเหลือเกิน

“ทำไมลุงๆ แลดูน่าสงสัย

“เปล๊า...ไม่ได้ทำอะไรเลย” ลุงชาญส่ายหน้าดิกขณะเอ่ยตอบเสียงสูง

“ปฏิเสธเสียงสูงแบบนี้แปลว่าต้องโกหกแน่ๆ”

อัคคีเอ่ยดักคอ และเมื่อเห็นลุงสนขยับกายทำท่าจะลุกขึ้นเดินหนี ก็รีบคว้าดึงตัวเสื้อไว้ซะก่อน

“จะหนีไปไหน ลุงสน...”

“เปล่า ไม่ได้หนี ลุงแค่เอ่อ...จะไปทำงานนะครับ”

ลุงสนปฏิเสธเสียงอึกอัก พยายามขยับกายให้พ้นจากฝ่ามือของอัคคี ซึ่งยังจับยึดเสื้อของเขาไว้แน่น

“รีบหนีแบบนี้ชวนให้น่าสงสัยว่าต้องทำอะไรผิดไว้แน่ๆ”

“ไม่มี” ลุงสนปฏิเสธ ยังคงยืนกรานเป็นกระต่ายขาเดียว

และลุงชาญก็รีบปฏิเสธเสียงสูง เมื่อเห็นสายตาของอัคคีหันมาจ้องมองเขม็งอย่างหาเรื่อง

“ไม่มี๊ ไม่มีเหมือนกันครับ”

“ยิ่งพร้อมใจกันปฏิเสธยิ่งทำให้ผมสงสัย”

ลุงชาญที ชึ่งลุงๆ ทั้งสองก็รีบหลบสายตาให้วุ่นไปหมด

ลุงจะไปทำงานครับ”

“แหม! เกิดอาการขยันทำงานขึ้นมาทันที ปกติเห็นอู้งานทุกครั้งที่มีโอกาส”

อัคคีต่อว่าด้วยความหมั่นไส้ และไม่ทันได้เอ่ยซักไซ้ลุงทั้งสองไปมากกว่านี้ ก็มีเสียงของคนงานจากไร่ธิปรกเดินตรงมายังบริเวณที่พวกเขายืนอยู่

“ไอ้สน ไอ้ชาญ คุณเพลิงเรียกให้ไปพบเดี๋ยวนี้”

ซึ่งลุงๆ ทั้งสองรีบพยักหน้าหงึกๆ รับคำในทันที

Bình Luận ()

0/255