อัคคีจอดรถอยู่ด้านหน้าร้านกาแฟสด ซึ่งเป็นร้านประจำที่เคยมาดื่มในทุกครั้งที่เข้ามาในตัวเมือง พอก้าวลงจากรถยนต์ ชายหนุ่มก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ รู้สึกว่าถูกจับตามองจากผู้คนที่เดินหรือนั่งอยู่ในบริเวณใกล้ๆ กับร้านกาแฟ

“เราแต่งตัวผิดปกติรึ? ทำไมมีแต่คนจ้องมอง”

อัคคีพึมพำพูดกับตัวเอง พร้อมกับก้มลงกวาดสายตามองเสื้อผ้าอาภรณ์ที่สวมใส่ ก่อนจะเอ่ยพูดต่อ

“ก็ไม่ได้ผิดปกตินี่หว่า...เสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์ แล้วทำไมถูกจับตามองทุกฝีก้าวเลย”

ไม่ใช่แค่ถูกจับตามองจากผู้คนที่อยู่ด้านนอกร้านกาแฟเท่านั้น พอเปิดประตูเข้าไปในร้าน สาวๆ ที่นั่งดื่มกาแฟอยู่ ต่างก็โปรยยิ้มให้กับเขา พร้อมกับเอ่ยทักทายเสียงหวานราวกับรู้จักกันมานาน

“สวัสดีค่ะ คุณไฟ ใบเฟิร์นนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”

“เอ่อ...ครับ”

อัคคีรับคำอย่างงงๆ กำลังจะเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์เพื่อสั่งกาแฟ ก็มีสาวสวยคนหนึ่งเดินมาดักหน้า แล้วฉีกยิ้มหวานหยดขณะยื่นนามบัตรให้กับเขา

“เพิร์ลค่ะ คุณไฟ ฝากรับแอดเพิร์ลในเฟสบุ๊คด้วยนะคะ”

อัคคีเอื้อมมือไปรับนามบัตรมาถือไว้ ยังงงไม่หายว่าทำไมจู่ๆ ก็ถูกสาวๆ รุมตอมหึ่งไปหมด และพอเดินไปยังเคาน์เตอร์กาแฟ ไม่ทันได้เอ่ยสั่ง พนักงานชงกาแฟก็เอ่ยทักเสียงหวานอีกคน

“คาปูชิโน่ร้อนเหมือนเดิมนะคะ คุณไฟ”

“ครับ” อัคคีพยักหน้ารับ รอไม่ถึงนาที กาแฟร้อนหอมละมุนก็ถูกเสิร์ฟตรงหน้า แต่ที่มาพร้อมกับกาแฟและทำให้เขางุนงงจนลืมกาแฟคือ เบอร์โทรศัพท์ของพนักงานชงกาแฟ ที่ยื่นมาให้เขาด้วย

“น้ำหวานแอดหาคุณไฟในไลน์แล้วนะคะ เลิกงานเมื่อไรน้ำหวานจะรีบแชทหาคุณไฟทันทีค่ะ”

“เฮ้ย!!! เดี๋ยวก่อน นี่มันอะไรกัน”

ก็เห็นสาวๆ ที่นั่งอยู่ในร้านกาแฟต่างก็ยิ้มหวานเยิ้มให้ แถมบางคนยังจ้องมองเขาด้วยแววตาหิวกระหายราวกับว่าเขาเป็นอาหารอันโอชะของพวกเธอก็ไม่ปาน

ก็ดังขึ้นรัวๆ ติดกัน พอหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดู ก็ต้องร้องเฮ้ย! เสียงดัง

มีคนแอดมาในไลน์

จนอัคคีต้องปิดมือถือ จากนั้นก็เอ่ยถามสาวๆ

“พวกคุณเอาเบอร์โทรศัพท์ของผมมาจากไหน”

อัคคีก็ได้รับคำตอบ เมื่อสาวสวยที่แนะนำเองว่าชื่อเพิร์ล

พวกเราก็เลยรีบกรอกใบสมัคร แอดไลน์

ค่ะ ใครๆ

สาวๆ ช่วยกันไขข้อสงสัยให้กับอัคคี ซึ่งชายหนุ่มรีบคว้ากระดาษขนาดเอสี่มากวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็ว

‘อัคคี วัจนากาญจ์ ฝาแฝดเล็กแห่งไร่ธิปรก ประกาศรับสมัครเจ้าสาว’

ม่าย (ไม่เกี่ยง) อายุระหว่าง

‘ส่งใบสมัครด้วยการแอดไลน์ แชทที่หมายเลข...’

‘แอดเข้าไปทำความรู้จักกับคุณไฟได้ที่เฟสบุ๊ค...’

‘กรอกใบสมัครได้ตั้งแต่วันนี้จนกระทั่งคุณไฟเจอผู้หญิงที่ถูกใจและแต่งงานด้วย’

ที่พิมพ์เด่นหราอยู่บนกระดาษใบนี้ ใบหน้าของอัคคีก็เริ่มเปลี่ยนสี

“ไอ้เพลิง!!! งานนี้มึงตายแน่”

อัคคีขย้ำกระดาษจนเป็นก้อนกลมแล้วทิ้งลงบนพื้นด้วยความโมโหสุดขีด ก่อนจะเดินกระแทกเท้าออกจากร้านกาแฟตรงไปยังรถยนต์ แล้วบึ่งออกจากด้านหน้าร้านตามอารมณ์โกรธราวกับพายุสลาตัน

และขณะกระชากรถออกตามอารมณ์โกรธ ก็ขับรถตกหลุมตกบ่อที่มีน้ำขังเจิ่งนอง โดยไม่ได้สนใจว่าน้ำสกปรกที่ขังอยู่ในหลุมจะกระเซ็นไปโดนใครบ้าง

และ...คนที่โชคร้ายก็คือสัตวแพทย์สาว ที่หนีออกจากบ้านมาหางานทำในจังหวัดเพชรบูรณ์

Bình Luận ()

0/255