ทุกคนรอไม่ถึงนาทีดี ก็เห็นอาคันตุกะทั้งสามเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น มีลุงสน ลุงชาญและลุงรามรั้งท้าย ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งอยู่ตรงมุมห้องเพื่อรอฟังเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

พีรดารีบลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นบิดามารดาเดินเข้ามาภายในห้องนั่งเล่น กำลังจะยกมือไหว้ท่านทั้งสอง ก็ต้องหน้าหันและชาไปทั้งแถบ เมื่อถูกมารดาสะบัดมือตบหน้าเต็มแรง

เผียะ!!!

“คุณแม่!!!”

พีรดาร้องออกมาด้วยความตกตะลึง ไม่คิดว่าจะถูกมารดาตบหน้า ทางด้านของอัคคีถึงกับทะลึ่งพรวดเข้าไปดึงภรรยาให้มายืนอยู่ข้างหลังตน พร้อมกับเค้นเสียงบอก

ด้วยความโกรธขึง

“กรุณาอย่าทำร้ายภรรยาของผมอีก”

“ฮึ! ไม่ให้ตบหน้าได้ยังไง นังลูกไม่รักดี หนีมานอนกกอยู่กับผู้ชาย ปล่อยให้พ่อแม่ลำบาก บ้านจะถูกยึดอยู่รอมร่อแล้ว”

“ค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันดีไหมครับ จู่ๆ มาตบหน้าลูกสะใภ้ของผมถึงที่บ้าน ผมคิดว่ามันไม่งามสักเท่าไร”

พ่อเลี้ยงธิปรกเอ่ยบอกอย่างใจเย็น ก่อนจะผายมือเชิญอาคันตุกะทั้งสามให้ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา

“เชิญนั่งก่อนครับ”

เอ่ยบอกไปแล้ว พ่อเลี้ยงธิปรกก็แนะนำตัวเองว่า “ผมชื่อธิปรกครับ และนี่ภรรยาของผม แม่เลี้ยงรดา ส่วนสามีของฬานาชื่ออัคคีเป็นลูกชายฝาแฝดคนเล็กของผมครับ”

“หนีออกจากบ้านแค่ไม่กี่วันก็มีผัวแล้วหรือ ฬานา แล้วเรื่องที่จะแต่งงานกับผมว่ายังไง” เมธัสเอ่ยถามเสียงห้วน ทั้งๆ ยังไม่ได้ทรุดตัวลงนั่งด้วยซ้ำไป

แน่นอนว่าเขาได้เบอร์โทร. ที่พีรดาได้โทร.ไปหามารดาของเธอเมื่อวาน และก็ใช้อำนาจที่มีในทางที่ผิดเพื่อสืบเสาะหา กระทั่งรู้ว่าเบอร์โทร.นี้ได้โทรไปจากฟาร์มของนายไฟ และเมื่อรู้ตำแหน่งพิกัดที่ชัดเจนแล้วก็ไม่รอช้า รีบพาบิดามารดาของพีรดามารับตัวหญิงสาวกลับกรุงเทพฯ ในทันที เขาต้องการแต่งงานกับพีรดา แต่ไม่ใช่เพราะรักเธอ แต่เพราะต้องการประดับบารมีว่ามีเมียเป็นหมอ!

“ฉันไม่เคยสัญญากับคุณว่าจะแต่งงานด้วย” พีรดาตอบกลับเสียงแข็ง

“ถ้าคุณไม่กลับไปแต่งงานกับผม คุณก็บอกให้พ่อแม่ของคุณเก็บข้าวของย้ายออกจากบ้านได้เลย ผมไม่ยอมสูญเงินไปเปล่าๆ แน่”

“ฬานา นังลูกอกตัญญู แกจะให้พ่อแม่กลายเป็นขอทานข้างถนนจริงๆ หรือ แกต้องกลับไปแต่งงานกับคุณเมธัส” ผู้เป็นมารดาชี้นิ้วตะโกนด่าลูกสาวด้วยความลืมตัว

“ก็ถ้าคุณแม่ไม่ไปเอาเงินของเขามา แล้วถลุงในบ่อนจนหมดตัว เราก็ไม่ต้องเดือดร้อนแบบนี้”

“หยุดพูดเดี๋ยวนี้ แกไม่มีสิทธิ์มาสอนฉัน”

พีรดากัดเม้มริมฝีปาก นึกอับอายที่ต้องทะเลาะกับมารดาต่อหน้าครอบครัวของอัคคี

ฬานา...แล้วคุณจะได้เป็นเจ้าหญิงแต่งตัวสวยๆ อยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ ไม่ใช่มาอยู่บ้านป่าเมืองเถื่อน แต่งตัวคลุกขี้ดินขี้ฝุ่นเหมือนตอนนี้”

“ไม่! ฉันไม่แต่งงานกับคุณ”

พีรดาปฏิเสธเสียงแข็ง เค้นเสียงพูดถึงความจริงที่ทำให้เมธัสต้องหน้าถอดสีไปชั่วขณะ

ดีกว่าไปเป็นทาสกามของคุณ ทั้งปาร์ตี้ยา

“ถ้าไม่แต่งงานกับผม พรุ่งนี้เชิญพ่อแม่ของคุณไสหัวออกไปจากบ้านได้เลย ถ้าไม่ออกจากบ้านก็อย่าหาว่าผมใจร้ายก็แล้วกัน”

“นังฬานา!”

ก่อนที่ผู้เป็นมารดาจะเค้นเสียงด่าลูกสาวไปมากกว่านี้ อัคคีก็อดรนทนไม่ไหว และคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เขาจะปกป้องภรรยาของเขา

เมธัส บอกมาว่าคุณพ่อคุณแม่ของฬานาเอาเงินของคุณมาเท่าไร

มองเหยียดด้วยสายตาตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วเอ่ยตอบเสียงแข็งว่า

ยังไม่รวมดอกเบี้ย” เอ่ยบอกตัวเลขจำนวนมหาศาลไปแล้ว เมธัสก็ยิ้มเยาะตรงมุมปาก

ปลูกส้มแค่ไม่กี่สิบไร่

นิสัยส่วนตัวไม่ชอบโอ้อวดว่าร่ำรวย และใช้ชีวิตอย่างสมถะเรียบง่าย แต่เมื่อถูกดูหมิ่นดูแคลนแบบนี้

รู้แค่ว่ารถสปอร์ตที่คุณขับมาราคาห้าล้าน ซึ่งเงินแค่นี้ซื้อม้าจากฟาร์มของผมยังไม่ได้เลย” อัคคียิ้มหยันกลับคืน

“เงินต้นสี่ล้าน ว่ามาสิ! รวมดอกเบี้ยเป็นเท่าไร”

“ห้าล้าน” เมธัสโขกเลือดกันเห็นๆ

หน้า ‘อมล’ ผู้เป็นบิดาของพีรดา ซึ่งนั่งเงียบมานานถึงกับร้องโวยวายอย่างอดไม่ได้

“เมธัส! ดอกเบี้ยหนึ่งล้านภายในระยะเวลาแค่ไม่กี่เดือน จะขูดเลือดกันเกินไปไหม”

ยักไหล่ใส่อย่างไม่ยีระ “ทำไม

พร้อมกับเอ่ยบอกเสียงอ่อน “ไม่เป็นไรครับคุณพ่อ

ไม่ได้สะทกสะท้านกับจำนวนเงินที่ได้ยิน จากนั้นก็สั่งลุงชาญ ซึ่งนั่งอยู่ตรงมุมห้องกับอีกสองทหารเสือว่า

ลุงชาญไปเอาสมุดเช็คในห้องนอนของผม มาให้ผมเดี๋ยวนี้เลยครับ”

“ครับๆ คุณไฟ”

ลุงชาญรีบผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ทันได้ทำตามคำสั่งของอัคคี ก็มีเสียงของพ่อเลี้ยงธิปรกเอ่ยขัดซะก่อน

“ไอ้ชาญ ไม่ต้อง” พ่อเลี้ยงธิปรกโบกมือเอ่ยห้าม ก่อนจะบอกต่อว่า “กว่าจะวิ่งไปที่ฟาร์มของเจ้าไฟก็กินเวลาหลายสิบนาที มันไม่ทันใจกู!

นอนของกูมาเดี๋ยวนี้”

พ่อเลี้ยง รอไอ้ชาญนาทีเดียวนะครับ”

แค่เพียงอึดใจเดียว ลุงชาญก็กลับมาพร้อมกับสมุดเช็ค

“ได้แล้วครับ พ่อเลี้ยง”

ดวงตาคมจ้องมองเมธัสเขม็ง เกลียดนักกับคนที่ดูถูกคนอื่น

Bình Luận ()

0/255