ภายใต้ใบหน้าร้องห่มร้องไห้ จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าจริงๆ แล้วหล่อนไม่ได้รู้สึกผิดอย่างที่ปากพูดไป ภายในใจมีแต่ไฟริษยา และเกลียดชัง แค้นเคืองที่ถูกตราหน้าว่าเป็นคนขี้ลักขโมยผลงานของคนอื่น แม้ไม่มีใครว่าแต่เธอรับรู้ได้จากสายตาที่พวกนั้นมองมา

เพราะคราวนี้ฉันจะทำให้แกกระอักเลือดให้ได้ มันจะไม่จบแค่นั้นหรอก เขียวหวานร้องไห้น้ำตาแตกแต่ว่าในใจกลับเต็มไปด้วยไฟริษยาเพราะนางฟ้าคนเดียวที่เข้ามาแย่งอันดับหนึ่งของที่นี่ และเธอกลับกลายเป็นหมาหัวเน่า

ถ้าไม่มีเธอสักคน ฉันก็จะก้าวขึ้นมาอยู่ที่หนึ่งได้เหมือนเดิม ความริษยาที่ยังสุมทรวงทำให้เขียวหวานต้องหาทางกำจัดนางฟ้าออกไปจากเติมรักลายอักษรให้ได้

“ก็ได้” นางฟ้าไม่อาจทนกับความเซ้าซี้ของอีกฝ่าย จึงได้พยักหน้าตอบรับความหวังดี

“นางฟ้า พี่ให้คิดใหม่อีกรอบ”

ก้องแกล้งท้วงให้คิดใหม่ ทำเหมือนว่าเขาไม่เชื่อว่าคนอย่างเขียวหวานจะยอมสำนึกผิดจริงๆ

หญิงสาวหันมองหน้าก้อง เธอเห็นความไม่ไว้ใจในแววตาของเขา บอกให้เธอปฏิเสธ

“ฟ้าตัดสินใจแล้วค่ะ” บอกอีกฝ่าย เพราะหากเธอปฏิเสธไป ความสัมพันธ์ของเธอกับเขียวหวานก็คงจบ แต่เพราะว่าตอนนี้เธอทำงานที่นี่ แล้วหล่อนก็ถือเป็นรุ่นพี่มาก่อนคงไม่คิดจะทำเรื่องอะไรแบบนั้นอีก

“พี่ก้อง ฮึก เขียวหวานขอโทษค่ะ หากมันจะทำให้พี่ก้องและนางฟ้าสบายใจมากขึ้นเขียวหวานจะไม่วุ่นวาย หรือจะให้เขียวหวานลาออกก็ได้ค่ะ เขียวหวานยินดี”

หญิงสาวพูดเสียงเบา สีหน้าน่าสงสาร เริ่มบีบน้ำตา เสียงร้องไห้ และการสนทนายิ่งเป็นที่สนใจของคนอื่นๆ ที่มองเหตุการณ์อย่างสอดรู้สอดเห็นตั้งแต่เริ่มต้น บวกกับเสียงกระซิบกระซาบที่ดังพอจะให้บุคคลทั้งสามได้ยิน

ก้องบ้าจี้เล่นตาม ท้าให้หล่อนไปลาออก มั่นใจได้เลยไม่มีวันที่คนอย่างหล่อนจะลาออกง่ายดายแบบนั้น

“พี่ก้อง! ฟ้าไม่ถือโทษโกรธเขียวหวานหรอกค่ะ”

เมื่อเรื่องเริ่มบานปลายไปมากกว่าการพูดคุย เธอต้องรีบห้ามเอาไว้ประเดี๋ยวจะกลายเป็นว่าเธอทำให้เรื่องไม่จบสิ้น และอนาคตของอีกฝ่ายก็จะดับลงไปด้วย ไหนจะเพื่อนร่วมงานอีก ผลกระทบมันไม่ได้มีแค่ว่าหล่อนยอมลาออกแล้วจะจบเสียหน่อย

ก้องยืนกอดอกเชิดหน้าไปอีกทาง เธอเองก็ได้แค่ถอนหายใจเหนื่อยหน่ายหันไปมองอีกคนที่ยืนร้องไห้ ตัดสินใจรักษาน้ำใจไว้ดีกว่าทำลาย

หญิงสาวเดินไปจับมือเขียวหวานพร้อมบอกอย่างเป็นมิตร ในเมื่ออีกฝ่ายยอมรับผิดแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรที่เธอจะต้องติดใจเอาความอีก และอีกอย่างเรื่องมันผ่านไปแล้วก็หวังว่าจะไม่เกิดซ้ำอีกเท่านั้น

“ขอบคุณฟ้ามากนะที่ให้โอกาสเรา”

“อือ ใครจะไม่ให้โอกาสคนสำนึกผิดให้แก้ตัวใหม่อีกครั้งกันล่ะ”

จริงใจ ถูกส่งไปให้เขียวหวานก่อนอีกฝ่ายจะส่งรอยยิ้มนั้นกลับมาให้เช่นกัน แล้วค่อยๆ หันไปมองหน้าก้องพร้อมยกมือขึ้นไหว้ขอโทษก้องอีกครั้ง

แต่ก่อนเธอสังเกตว่า ก้องมักเอ็นดูเขียวหวานจึงไม่แปลกที่ก้องจะแสดงท่าทีผิดหวังในตัวหล่อนมากขนาดนี้ หากเป็นเธอคงแสดงออกมาเช่นเดียวกับเขา

เขียวหวานยกมือขึ้นไหว้

“ฟ้าพี่ไปทำงานก่อนนะ” ก้องไม่สนใจและเมินไม่ตอบแต่บอกนางฟ้าแทนแล้วเดินไปจากตรงนั้น ทิ้งให้หญิงสาวยืนมองเขียวหวานอย่างสงสาร

เธอก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องติดใจอีกต่อไป

“ตกลงให้เราช่วยฟ้าหาบก. ให้นะ ถือว่าเป็นการขอโทษที่เราทำเรื่องแบบนั้นกับฟ้า” หล่อนพูดหลังจากรับผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตา

“อือ ตามใจเขียวหวานเลย ฟ้ายังไงก็ได้จ้ะ”

ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยหรอก

หรือว่าเขียวหวานหา เพราะคุณสมบัติทุกอย่างหล่อนตั้งเองทั้งหมด หญิงสาวตงิดใจ

“แค่นี้ก็เรียบร้อยแล้ว”

นางฟ้าขอบคุณอีกฝ่าย โดยไม่รู้เลยว่าเธอทำอะไรไปบ้าง เพราะเอาแต่นั่งมองดูเฉยๆ และบอกรายละเอียดส่วนตัวของเธอ ครั้นจะถามว่าทำไมต้องบอก

Bình Luận ()

0/255