“อุ่นดีไหม ผมจะได้กอดไม่ต้องปล่อยแบบนี้ทั้งวันเลย”

เสียงทุ้มเรียบเฉยเหมือนว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ดังเหนือศีรษะของเธอ ก่อนที่คนจับต้นชนปลายเรื่องราวทั้งหมดไม่ถูก จะผลักร่างกายใหญ่ออกห่าง แต่อีกฝ่ายไม่ยอมปล่อยให้เธอดิ้นหนีออกจากอ้อมอกไปได้

“ก็ปล่อยสิคะ จะกอดเอาไว้ทำไม” หญิงสาวส่องค้อนให้เขา แว้ดเสียงใส่

“แน่ใจหรือว่าอยากให้ปล่อยจริงๆ” วัลดัสถามย้ำอีกครั้ง

“ค่ะ”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่ม คราวแรกเธอไม่ได้ตั้งใจสังเกตให้แน่ชัด จริงๆ แล้วชายคนนี้จัดเข้าข่ายหนุ่มหน้าตาดีมากๆ ทั้งคิ้วดกดำ นัยน์ตามืดดำสนิท ผิวหน้าเรียบเนียน จมูกโด่งเป็นสันแล้วไหนจะริมฝีปากได้รูป เขาหล่อเหลาราวกับพระเอกในนิยายของเธอเลยเชียว หรือเธอกำลังฝันอยู่

“ถ้ามองแบบนี้ จับผมปล้ำเลยดีกว่าไหม”

เสียงทุ้มลึกทำให้เธอต้องสะดุ้ง เผลอจ้องอีกฝ่ายมากเกินไป ก่อนจะดิ้นหนีออกจากอ้อมแขนของเขา ทันทีที่ถอยห่างออกมาได้ ความหนาวเย็นก็ปะทะเข้ากับผิวกายของเธอจนต้องยกมือขึ้นลูบแขนตัวเอง และทันได้สังเกตว่าอีกฝ่ายไม่สวมเสื้อผ้า แถมยังทำสายตาแพรวพราวส่งมาให้อีก

หญิงสาวก้มลงมองตัวเอง ต้องยกมือขึ้นปิดบังเรือนร่างเปลือยล่อนจ้อน ทั้งทรวงอกยังมีรอยฝ่ามือแดงเป็นจ้ำ หรือว่าเมื่อคืนที่เธอฝันมันจะเป็นเรื่องจริง

“ว้าย ห้ามมองนะ ฮืออ”

เธอหันหลังให้เขาที่ส่งสายตาแทะโลมร่างกายมาให้ ก่อนจะสอดส่องมองหาเสื้อผ้าของตัวเองที่ตกบนพื้นแต่ก็ไม่มีสักชิ้นเดียว ฝ่ามือเล็กเอื้อมไปจับผ้าห่มที่อยู่บนเตียงมาห่อร่างกาย แต่ถูกอีกฝ่ายดึงทิ้งไปข้างเตียงอีกฝั่ง

“ของสวยๆ งามๆ ก็ต้องมองสิครับ”

ฮือ”

แม่คุณไม่รู้บ้างหรือยังไงว่าร่างกายของตัวเองมีความผิดปกติอะไรบ้าง ลุกขึ้นมาได้ก็เล่นงานเขาแบบนั้นอีก ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินไปหยิบกางเกงนอนออกมาสวมใส่ก่อนจะหยิบเสื้อนอนของตัวเองติดมือมาด้วย แล้วเดินกลับมาหาคนที่นั่งร้องห่มร้องไห้ พยายามใช้มือเล็กๆ

“ยกแขนขึ้น” เสียงทุ้มสั่งการ

นี่ปล้นสวาทไปจากเธอยังไม่สำนึกอีก สาวเจ้าเงยหน้ามองอย่างขุ่นเคืองระคนงุนงง

“จะทำอะไร ฮึก”

เอ...หรืออยากอยู่แบบนี้ทั้งวันก็ได้นะ ผมเองก็ชอบอะไรที่มันใหญ่ๆ เต็มไม้เต็มมือ” แก้มนวลซับสีเลือดฝาดเมื่อได้ยินเขาพูด

ฉันจะใส่เอง” นางฟ้าเอื้อมมือจะแย่งเสื้อในมือของเขา

นับหนึ่ง...สอง...” สายตาออกคำสั่ง คำพูดหนักแน่นไม่ยอมให้ปฏิเสธ

“ห้ามมอง”

เธอเองแหละจะหลับ จะได้ไม่เห็นว่าเขาจ้องเธออยู่

และทำให้เธอผ่อนคลายความเกร็งมากขึ้น วัลดัสยืนกอดอกมองหน้าหญิงสาวที่นั่งหลับตาอย่างนึกขำ เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะหญิงสาวก็ลืมตาส่งค้อนให้เขา

“ฉันจะกลับบ้าน” เธอบอก

Bình Luận ()

0/255