“ไม่เป็นไรครับ ผมไปเช่าบ้านละแวกนี้อยู่ได้ครับ จะได้ไม่รบกวนเวลาที่เจ้านายสอนคุณนางฟ้าด้วย” เคิร์ฟพูด เพื่อตัดปัญหาหากทั้งสองยังเถียงกันไม่ยอมเลิก

หญิงสาวไม่ได้คัดค้านต่อ ในเมื่อเขาพูดมาแบบนั้นเธอก็คงบังคับให้อยู่ไม่ได้ ที่พึ่งหนึ่งเดียวของเธอตอนที่อยู่กับวัลดัสที่นี่ก็ถูกเขาเขี่ยออกไปเสียได้ หรือว่าเขาตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

“ลูกน้องของผมก็ไม่มีปัญหา” นัยน์ตาคมพราวระยับเมื่อชนะอีกฝ่าย จนถูกเธอส่งค้อนให้

ท่ามกลางการส่งสายตาของทั้งสอง คงมีเพียงเคิร์ฟที่ส่งยิ้มแห้ง ไม่กล้านึกขัดความต้องการของชายหนุ่มที่อยากอยู่กับหญิงสาวสองต่อสอง และดูเหมือนมีแค่นางฟ้าเท่านั้นแหละที่ไม่รู้ตัวว่าเผลอไปทำสัญญากับคนเจ้าเล่ห์เข้าให้

ผมไม่กล้ามีหรอกครับเจ้านาย เล่นหวงออกนอกหน้าแบบนี้ไอ้เคิร์ฟไม่อยู่ขวางทางแน่นอน

เมื่อพาเขาไปดูห้องนอนเสร็จ ชายหนุ่มก็ไล่ลูกน้องออกไปหาที่พักข้างนอกทันที พร้อมสั่งอะไรบางอย่างแต่เธอไม่ได้ยิน และตอนนี้เธอต้องอยู่กับวัลดัสสองต่อสองที่บ้านหลังนี้

และจากนั้นก็ถูกเขาสั่งให้ทำอาหารเที่ยงกิน หญิงสาวเจ็บใจเรื่องที่เขากันลูกน้องออกไป ทำให้เธอนึกอยากแกล้งเขาคืนบ้าง โดยการทำอาหารรสชาติเผ็ดร้อน จากที่เธอศึกษามาชาวต่างชาติมักจะชอบทานอาหารรสจืดเสียส่วนใหญ่ พอมาทานส้มตำปูปลาร้าที่ใส่พริกเยอะๆ ก็ทานไม่ไหว

“ส้มตำปูปลาร้ากับไข่ม้วนสูตรพิเศษของโปรดฟ้าเอง หวังว่าคุณคงทานได้”

นางฟ้าตำส้มตำปูปลาร้ารสแซบซี้ดพร้อมกับไข่ม้วนนำมาเสิร์ฟให้ชายหนุ่มตรงหน้า กลิ่นพริก และมะนาวลอยแตะจมูกจนน้ำลายสอ แต่ทว่าสีสันที่แดงฉ่านั่นทำให้คนจ้องมองไม่กล้าตักขึ้นมาชิมรสชาติ

ขณะเดินถือจานอาหารวางไว้ตรงหน้าของวัลดัส

ชายหนุ่มเงยหน้ามองหญิงสาวนิ่งๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะหันไปรินน้ำใส่แก้วให้เขาจนเต็ม วัลดัสมองสบตาใสอย่างใช้ความคิด สูตรพิเศษของเธอที่ใครก็กินไม่ได้สินะ

“ครับ อีกสักพักผมจะเริ่มสอนคุณ”

และจากที่ไม่คิดจะลงมือตะล่อมหนู กลับกลายเป็นว่าเขาต้องเปลี่ยนใจเสียแล้วสิ

ไหนๆ ก็จะต้องได้สอนหล่อนแล้ว เขาขอสั่งสอนเธอเสียหน่อยโทษฐานที่จงใจทำอาหารแกล้งเขา

แล้วคุณเคิร์ฟไม่มาทานอาหารด้วยกันเหรอคะ” นางฟ้ากลั้นยิ้มมองหน้าชายหนุ่มที่ยกแก้วน้ำขึ้นจิบ ก่อนจะหยิบช้อนขึ้นมาเตรียมตักอาหารที่เธอตั้งใจทำเป็นพิเศษ

“ผมใช้ไปซื้อของ”

“ค่ะ”

Bình Luận ()

0/255