เสียงครางเรียกหาเขา ยิ่งเร้าให้เขาลงมือหนักขึ้น ฝ่ามือใหญ่เลื่อนมาบีบฟัดทรวงอกอวบอิ่มใหญ่ตึงล้นมือที่ซุกซ่อนอยู่ในเสื้อยืด ปากใหญ่เลื่อนลงจูบตามไหปลาร้าก่อนจะถึงเนินอกสล้าง เฝ้าฝากรอยรักเอาไว้ให้ทั่ว อารมณ์ร้อนกำลังได้ที่

บรรยากาศในห้องครัวกำลังร้อนระอุ ชายหนุ่มเตรียมจะถอดเสื้อยืดของเธอออกก็ต้องหยุดกระทำเมื่อได้ยินเสียงของหล่นลงพื้น สายตาคมกริบตวัดตามแรงอารมณ์ที่ถูกขัด มองผู้มาใหม่ตาดุ

ตุ้บ!

“เอ่อ...ขอโทษครับเจ้านาย”

ลูกน้องหนุ่มยืนตาค้าง เห็นฉากสุดหวิวสองคราวในวันเดียวกัน และครั้งนี้ไม่เลือกสถานที่เสียด้วย ชายหนุ่มรีบก้มลงเก็บถุงที่หล่นบนพื้น วิ่งออกจากตรงนั้น ไม่รอให้เจ้านายสุดหล่อไล่ตะเพิดออกมา ปล่อยให้ทั้งสองสานต่อความต้องการ

วัลดัสก้มลงมองหน้าแดงๆ เมื่อเธอได้สติกลับคืน นึกปลงตก นี่ขนาดว่าไม่มีใครอยู่ในบ้านแล้วนะ เขายังถูกมารขัดขวางถึงสองครั้ง เหมือนสวรรค์จะบอกเขาเป็นนัยๆ ตอนนี้คงยังไม่ถึงเวลาที่เขาต้องจัดการขั้นเด็ดขาดกับนางฟ้า เขาทำได้เพียงข่มความอยากไว้ก่อน

“กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม” เขาพูดเสียงดุ แต่ไม่ยอมถอยออกห่าง อยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่กลับทำอะไรไม่ได้ แค่จะกินนมยังโดนขัดขวาง นี่ถ้าเขากินอย่างอื่น คงต้องหาสถานที่เหมาะกว่านี้

“บ้า! ปล่อยฟ้านะคะ” หญิงสาวแว้ดเสียงใส่ เรี่ยวแรงเริ่มกลับคืนมาอีกครั้ง มือเล็กค่อยๆ ผลักร่างของเขาออกห่าง แม้ในใจจะเสียดายความอบอุ่นปนร้อนของเขา ทำไมต้องเสียดายด้วย เธอถูกปล้นจูบนะ!

“ทีเมื่อกี้ยังไม่อยากให้ปล่อย”

หล่อนพยายามเบี่ยงหน้าหลบซ้ายหลบขวา เพื่อหลบสายตาล้อเลียนของเขา

ตั้งแต่เจอกัน ไม่มีสักนาทีที่เขาจะไม่สนุกกับการแกล้งเธอ

ถอยไปสิคะ ฟ้าจะได้ทำอาหารให้ทานไม่หิวหรือยังไงกัน” หญิงสาวสั่งเสียงแข็งเอาจริงไม่ล้อเล่น ซ่อนความอายไว้ภายใต้หน้าที่ปั้นให้ดุ

ไม่ได้ทำแล้ว ผมสั่งให้เคิร์ฟซื้อมาจากข้างนอกแล้ว” วัลดัสบอก

“คุณแกล้งฟ้าให้ทำอาหารเหรอ”

นางฟ้าถามอย่างเคืองๆ ที่โดนแกล้งกลับ ตลบแผนกลั่นแกล้งเธอได้อย่างน่าตบสักฉาดให้หายเจ้าเล่ห์

“ผมอยากรู้ว่าคุณมีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนมากแค่ไหน”

นางฟ้าเถียงกลับ ยังมาบอกว่าเป็นการทดสอบอีก

“ก่อนที่เราจะเรียนรู้กันและกัน ผมอยากรู้ว่าคุณเป็นคนอย่างไร” คำพูดสองแง่ กำกวม

เมื่ออีกฝ่ายกำลังพูดว่า ‘เราจะเรียนรู้กันและกัน’ ไม่ใช่เธอที่ต้องเรียนรู้จากเขาหรอกหรือ แต่เขาน่ะเหนือความคาดหมายอยู่แล้ว อะไรที่เธอคาดหวังเขามักจะทำร้ายแรงกว่านั้นเป็นร้อยเท่าแน่ะ

“เรียนรู้กันและกันเหรอคะ” เธอเริ่มหวั่นใจกับการสอนของเขาแล้วสิ

“ยกเลิกตอนนี้ก็สายไปแล้ว นางฟ้า”

“ละ...แล้วฟ้าเป็นคนยังไงคะ” หญิงสาวขยับตัวมายืนใกล้ๆ เมื่ออีกฝ่ายพูดถึงนิสัยของเธอ คำตอบของเขาทำให้เธอสะบัดหน้างอน

Bình Luận ()

0/255