ร่างของนางฟ้าถูกลากเข้ามาในห้องน้ำ ก่อนที่ชายหนุ่มจะหยิบฝักบัวขึ้นมาฉีดไปทั่วทั้งร่างกายของเธอ หญิงสาวมองการกระทำของเขาอย่างนึกเคือง

“คุณวัลดัส! ทำอะไรคะ” เสียงหวานถาม พยายามเอามือขึ้นป้องหน้าตัวเอง ส่วนอีกข้างก็ไล่จับมือใหญ่ที่ยังถือฝักบัวจ่อร่างเธอ ขณะที่ฝ่ามืออีกข้างของเขากำลังลูบไปทั่วทั้งร่างกายเธอ ทำเหมือนว่าขัดรอยมือของใครออก

“มันสัมผัสคุณตรงไหนผมจะล้างออกให้หมด” เสียงห้าวดุดันดังขึ้น ไม่ตอบคำถามของนางฟ้าแต่กลับถามกลับแทน อารมณ์งุ่นง่าน หงุดหงิดเพียงเพราะว่าเห็นหญิงสาวถูกแตะเนื้อต้องตัว

“คนบ้า! ฟ้าเปียกหมดแล้วนะคะ”

หญิงสาวต่อว่าชายหนุ่มหน้าแดงระเรื่อ เสื้อผ้าเปียกไปหมดแถมยังแนบชิดเนื้อกายจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้ง วงแขนเล็กยกขึ้นกอดเรือนร่างอรชรของตัวเอง ดวงหน้าที่ขึ้งโกรธกลับต้องแดงระเรื่อเมื่อนัยน์ตาคมที่จ้องมองมายังเธอมันแปรเปลี่ยนเป็นร้อนแรงมากขึ้น ผิดจากที่โกรธจนน่ากลัวเมื่อสักครู่

“ผมจะลบทุกสัมผัสของมันออก” เสียงทุ้มนุ่มนวลกว่าเมื่อครู่ แต่ก็ยังไม่ลดน้ำเสียงดุดัน

หญิงสาวยืนนิ่ง เมื่ออยู่ๆ ร่างของเธอถูกดึงเข้าไปกอดโดยไม่กลัวว่าตัวเองจะเปียกปอนไปด้วย วงแขนกอดกระชับร่างหญิงสาวให้ซุกกายอยู่ในนั้น อยากให้กลิ่นกายของเขาแทรกซึมผ่านเข้าไปฝังบนเรือนร่างของเธอจนแทบคลั่ง อยากประกาศต่อหน้าไอ้บ้าคนนั้นว่าหล่อนเป็นผู้หญิงของเขาคนเดียวใครอื่นใดอย่าได้หวัง!

“ทำไม ถ้าฟ้าจะถูกใครสัมผัสมันทำให้คุณไม่พอใจอย่างนั้นหรือคะ”

เธอถามชิดอกอุ่น รับรู้ถึงแรงสั่นของวัลดัส หัวใจของเธอเต้นแรงรอคอยคำตอบที่อาจจะทำให้เธอเป็นโรคหัวใจได้ ตกอยู่ในสภาวะทิ้งกายจมดิ่งดื่มด่ำอยู่กับความคาดหวัง แรงสูบร่างมากมายมหาศาลทำให้เธอร้อนหน้า คล้ายจะเป็นลมวูบขึ้นทันที

เสียงหัวใจของเธอก็ดังแรงจนหนวกหูและมันก็ดังไม่ต่างจากตำแหน่งที่เธอกำลังแนบหูฟังอยู่ หัวใจเขาเต้นเร็วและแรงมากแทบจะเป็นจังหวะเดียวกับเธอ

“ผมไม่ชอบ นี่คือคำสั่งห้ามให้ใครหน้าไหนแตะต้องตัวคุณเด็ดขาด”

หลังจากนิ่งเงียบและปรับอารมณ์ลงได้ ชายหนุ่มตอบสั้นห้าวและไม่ยอมบอกเหตุผลแต่เป็นสั่งการ ตอนนี้เขาอาจจะยังไม่มั่นใจแต่อีกไม่นานเขาคงมั่นใจกับอาการแบบนี้แน่

“คนบ้า เกินไปแล้วนะคะ นี่มันตัวฟ้าคุณห้ามฟ้าไม่ได้หรอก”

“เพราะผมต้องสอนคุณอีกหลายอย่าง ผมไม่ชอบให้เนื้อตัวมีกลิ่นของคนอื่น”

หากสุดท้ายแล้วคนที่ช้ำใจคงเป็นเธอสินะ

วัลดัสยังคงข่มขู่อีกฝ่ายไม่เลิกโทษที่ต่อปากต่อคำ เดี๋ยวพ่อจับกดมันเสียตรงนี้เลยดีไหม จะได้เลิกเถียงเสียที

หลีกสิคะ” นางฟ้าหายใจติดขัดเมื่อถูกสายตาหื่น เอาจริงไม่ล้อเล่นกำลังจ้องมองมาทางเธอ

“สัญญากับผมมาก่อนว่าจะไม่ให้ใครแตะต้องตัว”

และคำตอบที่เธอต้องพูดมีอย่างเดียวเท่านั้น

นางฟ้ามองหน้าเขา

“นางฟ้า!”

จะมีสักครั้งไหมที่ไม่เถียงกลับแบบนี้ คนร่างใหญ่ได้แต่มันเขี้ยว รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมเมื่อไหร่

“ขา คุณบก.” เธอตอบรับแกล้งทำเสียงยานคาง ชอบใจที่เห็นอีกฝ่ายหลุดความเป็นตัวของตัวเอง

“ผมไม่ชอบ เท่านั้นแหละ”

ได้!

Bình Luận ()

0/255