“ฮึก พ่อจ๋า แม่จ๋า ฟังฟ้าอธิบายก่อน” นางฟ้าร้องไห้จนตัวโยน เธอรู้สึกผิดต่อพ่อแม่ เสียใจที่ทำให้ท่านทั้งสองโกรธเคือง หญิงสาวขยับเข้าไปจับแขนของไกรสรที่หน้าแดงก่ำด้วยโทสะ

“ผมว่าคุณควรฟังลูกสาวพูดมากกว่าฟังคำบอกเล่าของคนอื่นนะครับ”

ชายหนุ่มเริ่มฉุนที่อีกฝ่ายเอาแต่โทษลูกสาวตนเอง โดยไม่คิดจะถามความจริงจากปากเธอก่อน จึงได้ท้วงเผื่อไกรสรจะได้สติขึ้นบ้าง วัลดัสนึกสงสารหญิงสาวขึ้นมาจับใจ ไม่คิดว่าคนไทยจะถือเรื่องลูกสาวพาแขกเข้าบ้านเป็นเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ ทั้งยังมีภาพถ่ายที่บิดาของเธอพูดนั่นอีก ฝ่ามือใหญ่จับบ่าเล็กที่สั่นตามแรงสะอื้นของนางฟ้าปลอบเธอ

“แม่ไปเอาปืนมา!” ไกรสรเห็นฝรั่งตาน้ำข้าวพูดตำหนิ ก็ยิ่งเหมือนเติมเชื้อไฟที่สุมทรวงให้ปะทุขึ้น โกรธจนขาดสติ หันไปสั่งภรรยาที่ยืนมองอย่างไม่รู้จะห้ามเหตุการณ์อย่างไรดี

“พ่อ...”

ลอยแก้วครางเรียกสามี หล่อนไม่อยากให้สามีต้องลงไม้ลงมือ แต่ก็ขัดใจเขาไม่ได้เช่นกันและอีกอย่างหล่อนรู้ดีว่าสามีของตนไม่มีทางฆ่าคนได้แน่ แล้วยิ่งมีลูกสาวคนเดียวที่รักด้วยแล้วคงไม่กล้าทำร้ายชายหนุ่มที่ลูกเธอออกโรงปกป้องและแสดงท่าทีเป็นห่วงอย่างมาก

“แม่! พ่อบอกให้ไปเอาปืนมา” ไกรสรสั่งภรรยาอีกครั้ง

“ไม่นะคะพ่อ อย่าทำแบบนี้นะคะ” นางฟ้าโผเข้ากอดเอวบิดา ร้องห่มร้องไห้พร้อมส่ายหน้าไปมา เธอไม่รู้เรื่องภาพนั้น และไม่รู้ด้วยว่าการพาเพื่อนมาพักที่นี่จะสร้างปัญหาขึ้นแบบนี้ ถ้าเช่นนั้นเธอคงไม่พาเขามาแน่

“นี่จ้ะพี่ปืน” ลอยแก้วเดินไปหยิบปืนที่ซ่อนไว้ในบ้านของลูกสาวเผื่อไว้ยามฉุกเฉินออกมาให้สามี

“ไม่นะคะ!”

ถอยหลังยกแขนตัวเองขึ้นบังร่างกายของชายหนุ่มเอาไว้ แม้อยู่ในช่วงเวลาเช่นนี้ แต่การกระทำที่กล้าหาญของหญิงสาวตัวเล็กก็ทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นแรงมาก และเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีทางจะทำเรื่องแบบนั้น

“หลีกไปนางฟ้า พ่อจะยิงหัวไอ้คนที่มันกล้ามาเจาะไข่แดงลูกสาวของพ่อถึงในบ้าน”

พร้อมยกปืนลูกซองขึ้นจ่อหน้าชายหนุ่ม โดยมีร่างของนางฟ้ายืนบังอยู่ แต่หากเขาจะยิงจริงๆ คงยิงแสกหน้าไปนานแล้ว

“เชิญเลยครับ ถ้าคุณคิดว่าทำไปแล้วลูกสาวคุณจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม ก็เชิญ”

วัลดัสทิ้งท้ายด้วยเสียงจริงจัง เขาไม่กลัวหรอกว่าอีกฝ่ายจะกล้ายิงหรือไม่

“คุณวัลดัส!” นางฟ้าเงยหน้าครางเรียกชื่อเขา ซาบซึ้งใจที่เขาปกป้องเธออย่างไม่ห่วงตนเอง

“ไอ้นี่วอนหาที่ตาย!” ไกรสรเริ่มโกรธจัดกับคำพูดยโสโอหังของฝรั่งร่างยักษ์ที่ใช้ร่างกายบดบังลูกสาวตน พร้อมรับกระสุนปืนคนเดียว

“กรี๊ด! ไม่นะคะ พ่อห้ามทำอะไรเขา”

ใบหน้าสวยเปื้อนน้ำตา

พลางส่ายหน้า หากจะยิงคงยิงไปแล้ว

ไม่คิดจะฟังฟ้าอธิบายเลย” ไกรสรสะอึกไปกับคำพูดของลูกสาวตัวเอง

พ่อว่าจริงไหม” ภรรยาช่วยกล่อมสามีอีกแรง พวกเขาให้สัญญากันไว้

ลอยแก้วเตือนสติสามีและมันได้ผล เมื่อสามียอมลดปืนลงต่ำพยักหน้าแรงๆ แล้วสะบัดหน้าหนีไม่อยากมองภาพที่ลูกสาวเห็นผู้ชายอื่นดีกว่าตนเอง มันน่าน้อยใจจริงมีลูกสาวกลับเห็นฝรั่งตาน้ำข้าวดีกว่าเรา

เธอยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา

Bình Luận ()

0/255