นางฟ้าหลังจากถูกมารดาปลอบขวัญอยู่นาน ก็ถือพานดอกไม้มากราบขอขมาไกรสร ทั้งสามร้องไห้ให้กับเรื่องที่เกิดขึ้น ความสัมพันธ์รักระหว่างพ่อแม่ลูกนั้นตัดกันไม่ขาดจริงๆ อารมณ์เดือดดาลของไกรสรสงบลงไม่หลงเหลือเค้าความโกรธ จะมีก็เพียงแค่ชายหนุ่มที่ต้องการรู้ตัวคนบงการเรื่องนี้

“ฟ้าขอโทษพ่อกับแม่ที่ตัดสินใจทำอะไรไม่ปรึกษาก่อน ทำให้พ่อกับแม่...เสียใจ ฮึก” นางฟ้าพนมมือไหว้ขอขมาพ่อแม่ เสียงสั่นเครือ เมื่อเห็นว่าทั้งสองอ้าแขนออกกว้างก็ระบายยิ้มออกมาอย่างดีใจแล้วโผเข้ากอดรัดแนบแน่น ความสุขกลบอาการเศร้าใจ

“พ่อกับแม่ไม่โกรธลูกหรอก แต่คราวหน้าจะทำอะไรก็ให้บอกพ่อกับแม่เข้าใจใช่ไหม” ไกรสรลูบศีรษะของลูกสาวตัวเองเบาๆ อย่างแสนรัก จะให้เขาโกรธจนตัดขาดความเป็นพ่อลูกกันมันคงไม่ได้หรอก ทั้งชีวิตนี้มีลูกกับเขาแค่คนเดียว ครอบครัวก็มีกันแค่สามคนพ่อแม่ลูกเท่านั้น

“ฟ้าขอโทษ ฟ้ารักพ่อกับแม่นะคะ” บุตรสาวซาบซึ้งในความรักของทั้งสองที่มีให้จนเธอไม่รู้จะตอบแทนพระคุณนี้อย่างไรดี

“แม่ก็รักลูก”

“พ่อก็รักลูกกับแม่”

ทั้งสามบอกรักกันอย่างอบอุ่นเมื่อตอนนี้ทุกข้อข้องใจถูกไขกระจ่างหมดแล้ว ภาพครอบครัวแสนสุขอยู่ในสายตาของวัลดัสที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล อยู่ๆ มโนภาพที่เห็นเขาและเธอกำลังก้มกอดลูกน้อยก็เกิดขึ้นในหัวของชายหนุ่ม

ลูกกับเธอ พ่อแม่ลูกเหรอ

หัวใจแกร่งกระตุกเต้นแรง ก่อนจะสะบัดหน้าแรงๆ แล้วเดินออกไปข้างนอก ก่อนที่ความคิดของเขาจะเลยเถิดไปไกลมากกว่านี้ หญิงสาวเห็นชายหนุ่มเดินออกไปทางหลังบ้านก็ลุกขึ้นเดินตามเขาไป เธอยังไม่ได้เคลียร์เรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังเลยไม่รู้ว่าป่านนี้จะเข้าใจหรือไม่

ก็คนไทยถือเรื่องพาผู้ชายเข้าบ้านนี่ แม้มันจะเป็นในเมืองกรุงก็ตามทีเถอะ เธอเองก็ไม่บอกเรื่องนี้ให้พ่อกับแม่รู้ด้วยสิ อีกอย่างเธอก็อยากขอบคุณเขาด้วยที่ออกโรงปกป้องแบบนั้น

“คุณวัลดัส ฟ้าขอบคุณนะคะที่ช่วยปกป้องฟ้า”

แต่ความเป็นจริงแล้วเธอเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะเอายังไงกับเธอกันแน่ กับท่าทางเป็นห่วงเป็นใย และอาการต่างๆ

“ครับ” เขาตอบสั้นๆ ไม่อธิบายต่อทั้งที่อีกฝ่ายอยากรู้ความในใจ

เฝ้ารอคอยให้ชายหนุ่มเปิดปากบอกเธอแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ยอมพูดจนหล่อนเองแหละที่ถามออกไป “แล้วทำไมถึงช่วยฟ้าล่ะคะ”

“คงเพราะเป็นคุณ” ชายหนุ่มหันหน้ากลับมามองหน้าหญิงสาว สายตาของเขาคาดเดาไม่ได้เลย มีเพียงแค่ความอบอุ่นที่ส่องประกายให้เห็น

อย่าทำให้คิดไปไกลได้ไหม

“ตอนนี้ผมยังตอบอะไรไม่ได้แต่อีกไม่นานผมคงตอบทุกคำถามที่คุณอยากรู้”

วันที่เขารู้ใจตัวเอง รู้ว่าข้างในลึกๆ นั้นรู้สึกยังไงกันแน่

นางฟ้าพยักหน้ารอคอยวันนั้นที่จะมาถึงแต่ไม่รู้ว่ามันเมื่อไหร่กันแน่ ทั้งสองต่างเงียบเสียงลง

เสียงทุ้มดังขึ้นอีกครั้ง เขายังไม่ได้ถามเธอว่าไปสร้างศัตรูที่ไหนถึงได้เล่นแรงแบบนี้

เธอส่ายหน้าไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้ใครโกรธเกลียดจนเล่นงานกันหนักแบบนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่รู้ว่าจะเป็นใครเพราะเธอเองก็แค่นักเขียนหน้าใหม่ ไม่คิดว่าจะไปขัดหูขัดตาใครจนทำให้กลั่นแกล้งกันแบบนี้ หากจะเป็นเพื่อนร่วมงาน

“ก่อนหน้านี้เคยมีเรื่องกับใครบ้าง”

“เอ่อ...คือว่า”

นางฟ้าอึกอักไม่กล้าบอกว่าเธอเคยมีเรื่องกับเขียวหวาน และหากเป็นจริงมันก็ไม่น่ามีเหตุผลที่จะเล่นกันแรงแบบนี้ และอีกอย่างหล่อนเพิ่งมาบ้านของเธอก่อนหน้าที่พ่อแม่เธอจะมาหา คงไม่มีเวลาตัดต่อภาพได้รวดเร็วปานนั้น

“บอกผมตามความจริง”

และมั่นใจว่ามันต้องเกี่ยวข้องกับคนที่ใส่ร้ายเธอแน่ ลำพังชื่อเสียงของเขามันไม่น่าเป็นห่วงอะไรมากมาย แต่ถ้าภาพนี้หลุดออกไปตัวเธอต่างหากจะถูกมองไม่ดี

“ก่อนหน้านี้เขียวหวานเคยลอกงานของฟ้าเอาไปเป็นของตัวเองค่ะ”

ทำให้นางฟ้ายอมบอกตามจริงอย่างไม่คิดปิดบัง เธอสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ เขาก็สบถเสียงดัง กรามใหญ่บดแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูด

Bình Luận ()

0/255