ขนอ่อนชูชัน ความรู้สึกแปลกใหม่จากชายหนุ่มเกิดขึ้นอีกครั้ง เสียวจนร่างกระตุกและเผลอร้องครางเสียงแผ่วสัมผัสอ่อนโยนจากปลายนิ้ว กำลังแทรกลงกลางร่องสะโพก พร้อมกันนั้นเองมือใหญ่ของเขาก็จับยกก้นของเธอขึ้น

“อืม... อย่าทรมานฟ้าสิคะ” มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น จนมุมผ้าที่ถูกพับไว้เลิกขึ้น พยายามส่ายสะโพกไปมาหลีกหนีปากร้อน

“คุณยั่วผม นางฟ้า”

เสียงแหบห้าวดังชิดแก้มก้นขาว เขากัดมันเบาๆ เพราะมันเขี้ยว มือใหญ่อีกข้างบีบขยำหนักๆ จนกายสาวลอยเด่น เขาอดใจไม่ไหวก้มหน้าซุกลงดอมดมช่อผกาเบ่งบานคลอเคลียน้ำหวาน ปลายจมูกซุกชิดเนื้อนาง แนบสนิทชิดเชื้อ ไม่คิดรังเกียจ

“อา ฟ้าเปล่ายั่วนะคะ”

หญิงสาวส่ายหน้ากับที่นอนปฏิเสธข้อกล่าวหา ไอร้อนจากลมหายใจของเขา เรียกเลือดลมในร่างกายไหลเวียนได้ดี สะโพกงามส่ายไหว ไม่คิดจะขัดขืนแต่เพียงแค่อ่อยให้ชายหนุ่มมาดอมดม แต่แล้วอยู่ๆ ความร้อนชื้นจากลิ้นใหญ่ก็แนบตามมา เสียงครางแผ่วดังไม่ขาด

“แต่คุณส่ายสะโพกยั่วผม”

เขาถอยออกห่างต่อขานหญิงสาว แล้วก้มกัดสะโพกกลมกลึงทั้งสองข้าง นางฟ้าดูพยศร้ายยามอยู่บนเตียง เห็นทีเขาต้องสั่งสอนเสียบ้าง ไม่เช่นนั้น คงมีสักวันเขาได้ตายคาอกเธอจริงๆ แค่เห็นเธอยั่วเขายิ่งคลั่ง อยู่ใกล้เธอเป็นต้องสูญเสียการควบคุมตัวเองทุกครั้ง

“ไม่...”

เสียงหวานพูดได้เท่านั้นก็ไม่มีแรงต่อต้าน เมื่อถูกรุกหนักหน่วงจากปลายลิ้น เขาช่างร้ายกาจไม่มีลดน้อยมีแต่จะมากขึ้นพาเธอลุ่มหลง ทั้งเล่ห์กลเหลี่ยมจัด เรียวปากจัดจ้าน ไม่มีอะไรที่เธอเทียบติด เว้นเพียงแค่บนเตียงนี้เขาราวกับเด็กน้อยเอาแต่ใจโหยหิวอยู่ตลอดเวลา

“เด็กดื้อต้องโดนลงโทษ”

พร้อมลิ้นใหญ่เลียน้ำหวาน หญิงสาวสั่นสะท้านด้วยความเสียวบริเวณจุดนั้น

“อูย... คุณวัลดัสขา”

สะโพกสวยยกขึ้นรับเรียวลิ้นที่กำลังขยับเคลื่อนสำรวจช่องทางรักเธอ เสียงครางดังไม่เป็นภาษา ทั้งเสียวซ่าน

เขาต่อว่าเธอดื้อ แต่เขายิ่งกว่าร้ายกาจเสียอีก

“คุณวัลดัสขา ซี้ด ได้โปรด...อา”

แต่ชายหนุ่มหาได้สนใจเสียงนั้น ยิ่งลงมือหนักข้อทรมานเธอให้ร้อนรุ่มไปทั้งกาย ความต้องการมากล้นใกล้ถึงที่สุด แต่แล้วเขาก็หยุดมือทุกอย่าง ถอยหน้าออกห่างก้มถามชิดสะโพกมน

“แล้วคุณต้องการอะไร”

เธอถูกทิ้งให้ค้าง เพียงแค่เอื้อมมือเธอก็จะถึงแล้ว

นี่คือบทเรียนของคุณ นางฟ้า”

แต่เมื่อเขาบอกจะทดสอบเสียง เขาจะทดสอบให้หนำใจก่อนค่อยกำราบเธอให้ครางเสียงกระเส่าครั้งแล้วครั้งเล่า เมื่อนั้นก็ยังไม่สายเกินไป พระอาทิตย์คงไม่ขึ้นทันทีทันใดหรอก

“โธ่... คนใจร้าย คุณแกล้งฟ้า อืม...”

ก่อนจะกัดปากครางหนัก เมื่อเขาไม่ฟังคำต่อขานของเธอ ตั้งหน้าตั้งตากำราบให้เธอเสียงแหบ และจริงตามที่เขาพูดไว้ พระอาทิตย์ไม่โผล่

ตอนสายของวันเดียวกัน...

พอรู้ว่าเธอออกมาก่อนโดยไม่รอเขาคงจะคลั่งแน่ เธอเอาคืนที่เขาแกล้งทรมานจนกว่าพระอาทิตย์ขึ้น

วันนี้เธอเลือกที่นั่งตรงลานกว้าง มองเห็นทุกพื้นที่ในไร่ กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา

Bình Luận ()

0/255