“คนบ้า! ยังไม่ตอบฟ้าเลยนะคะ เมื่อกี้ทำอะไรอยู่” นางฟ้ากลับมาคำถามเดิม เมื่อรู้สึกว่าอีกฝ่ายพยายามพาเธอเบี่ยงออกนอกประเด็น ความสงสัยที่คนรักมีเรื่องปิดบังทำให้เธอจ้องเขาตาเขม็ง

“ตรวจอะไรบางอย่างครับ”

ชายหนุ่มเลือกปิดบังบางส่วนไว้ ไม่อยากให้เธอรู้เรื่องที่เขากำลังทำอยู่ ตอนนี้เขายังไม่บอกเรื่องคนบงการให้นางฟ้ารู้ เพราะเขาต้องจัดการสั่งสอนหล่อนเสียก่อนจะได้ไม่กล้าวุ่นวายอีก คงอีกไม่นานเธอได้รู้แน่เพราะพวกมันจะต้องได้รับผลกรรมตอบแทน

“อะไรที่ว่าเกี่ยวกับฟ้าไหมคะ” นางฟ้าถามต่อ เพราะตอนนี้ที่เขาสนใจก็มีแค่เรื่องของเธอ หากไม่ใช่จะเป็นเรื่องอะไรไปได้

“ครับ” ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาว พยักหน้าตอบ

“บางที ฟ้าก็คิดว่าคุณไม่ใช่ บก.”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบ พลอยทำให้เธอเองเงียบตามไปด้วย แต่บางอย่างทำให้เธอต้องพูดออกไป บางทีเธอก็มองเขาไม่ออก เหมือนกับว่าเขามีเรื่องที่ปิดบังไว้ ไม่บอกเธอ บางคราวเขาก็ทำตัวเหมือนมาเฟียโหดๆ ไม่เหมือนบก. เลยสักนิด

“ใช่ ผมไม่ใช่บก.”

“...” นางฟ้ามองชายหนุ่มตาโต

เหรอ ยอมรับว่าตกใจ

“ถ้าไม่ใช่จะให้ผมเป็นอะไร หือ”

แม้เขาอยากบอกเรื่องราวที่ปิดบังแต่ตอนนี้คงไม่เหมาะสม เรื่องสารพัดกำลังรุมเร้าเธออยู่ ตอนนี้กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญอีกอย่าง

ค่อยจัดการบอกเธออีกที ชายหนุ่มตัดสินใจเลือกปิดปากเงียบไว้ เขาไม่อยากให้เธอต้องปวดหัว

หญิงสาวส่งค้อนให้ชายหนุ่มที่แกล้งเธออีกแล้ววงใหญ่ ก่อนจะขยับเข้าไปนอนซบอกตามเดิม ทิ้งความสงสัยเอาไว้ข้างหลัง ตอนนี้เธอรับรู้แค่ความรู้สึกอบอุ่นที่มีเขาเท่านั้น

“อืม ไม่รู้ค่ะ แต่ฟ้ารู้ว่ารักคุณ”

“อ้อนแบบนี้อยากโดนอีกรอบหรือยังไง หือ”

อดใจไม่ไหวต้องจับร่างของเธอให้นั่งทับตัวตนของเขาบนตัก

หญิงสาวสะท้าน

“ระวังเถอะ”

สายตาหื่นจากคนได้ชื่อว่าเป็นสามีทางพฤตินัยส่งมาให้แก้มแดงระเรื่อ เสียงขู่ที่แสนน่ากลัวกลับเป็นเพียงเสียงแหบพร่าที่สกัดกลั้นอารมณ์ ท่าทางเอียงอายของเธอกระตุ้นอารมณ์ของเขาจนอยากฝากฝังทุกสิ่งอย่างเข้าสู่เนื้อกายอบอุ่น

“แล้วเราจะกลับบ้านเมื่อไหร่คะ ฟ้าอยากกลับไปหาพ่อกับแม่ ตอนนี้งานนิยายของฟ้าก็...”

เพราะพ่อคุณอึด ทนทานอย่างเขา ถ้าไม่กินจนอิ่มอีกคราว ตะวันลับฟ้าเธอคงไม่ได้หยุดพักแน่

“จบแล้ว”

“ใช่ค่ะ”

Bình Luận ()

0/255