“สัญญาที่ว่าจะอยู่ด้วยกันยังไงครับ” เสียงแหบพร่าตอบ พร้อมการจู่โจมแบบครั้งเดียว แต่เสียวทั่วร่าง

“ว้าย ...อูย”

เสียงร้องดังได้เพียงเท่านั้น เมื่อปลายแก่นกายชายถูกสอดเข้าช่องทางรักของเธอในคราวเดียวมิดด้าม ความหล่อลื่นที่ได้พบเจอ ไม่ต้องเล้าโลมเธอก็พรักพร้อมรับศึกอีกครั้ง เสียงครางเงียบหายเพราะถูกบดจูบรุกเร้า แทนที่ด้วยเสียงเนื้อกายกระทบกันดังเป็นจังหวะ จากเนิบนาบเปลี่ยนเป็นเร่ง เร็ว

แม้สัญญาของเขาจะกินเวลาเนิ่นนาน แต่เธอก็ยินดีให้เขาจัดการตีตราสัญญาบนเรือนร่างของเธอ เสียงการร่วมรักดังระงมไม่ขาดสาย ทั้งสุขสมและทรมานในคราวเดียว ชายหนุ่มดื่มด่ำกับความสุขราวกับว่าจากวันนี้ไปเขาต้องอดไปอีกนาน...

“ทุกอย่างเป็นไปตามคำสั่งครับ”

ลูกน้องหนุ่มเดินมารายงานความคืบหน้ากับเจ้านาย ที่ตอนนี้ได้เวลาออกจากห้องนอนพานางฟ้ามาทานอาหาร พร้อมส่งหน้าจอมือถือที่มีรูปและข้อความโชว์อยู่

“ดีมาก นายเตรียมรถไว้รอเลย เราจะกลับกรุงเทพฯ กันวันนี้”

ชายหนุ่มกระตุกยิ้มสะใจ วันนี้เขาจะพานางฟ้ากลับกรุงเทพฯ เพราะทนเสียงรบเร้าจากหญิงสาวไม่ไหว อีกทั้งเข้าใจว่าเธอคงเป็นห่วงพ่อกับแม่ของเธอแน่ ยิ่งเริ่มมีสำนักข่าวเล่นข่าวทั้งโลกออนไลน์และทีวี

“เอ่อ... วันนี้เลยเหรอครับเจ้านาย” ชายหนุ่มถาม เขายังไม่ทันได้อิ่มรักกับม่านฟ้าก็ต้องกลับไปกรุงเทพฯ อีกแล้วเหรอ แล้วไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับมาด้วยสิ

“อืม ทำไม นายมีปัญหาอะไรเหรอ” วัลดัสพอจะรู้ว่าลูกน้องของเขากำลังมีอะไรปิดบังกับเจ้าของไร่คนงามอย่างม่านฟ้า แต่เรื่องส่วนตัวของลูกน้องโดยเฉพาะเรื่องความรักแล้วเขาจะไม่ยุ่ง แต่ถ้าจะให้เป็นพ่อสื่อให้เขายินดีเสมอ

“เปล่าครับ งั้นผมขอตัวไปเก็บข้าวของก่อนนะครับ”

“ตามสบาย”

เคิร์ฟหันกายกลับหลังจากผู้เป็นนายอนุญาต เขาต้องไปเคลียร์กับใครบางคนให้เข้าใจ การกลับไปครั้งนี้เขาไม่ไปลับแน่

“อ้าว คุณเคิร์ฟล่ะคะ” นางฟ้าเดินกลับมาหลังจากไปสั่งอาหารเพิ่ม ก็ไม่เห็นเคิร์ฟอีกแล้ว

“คงไปหาเมียมั้ง” ชายหนุ่มตอบ ท่าทางสบายใจ

“เมีย?” ตั้งแต่ที่เธอเจอเขา ยังไม่เคยเห็นว่าจะมีอาการจีบใคร แต่ก็มีผู้หญิงมาตามตื๊ออยู่บ่อยครั้งเหมือนกัน

“คุณม่านฟ้า สองคนนั้นกิ๊กกัน”

“จริงเหรอคะ ทำไมฟ้าไม่รู้เลย”

เธอมองไม่ออกเลยด้วยซ้ำ ทั้งสองไปแอบรักชอบพอกันตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ไม่ว่ายังไงความรักมันก็เกิดขึ้นได้เสมอ

“ก็คุณเอาแต่ครางบนเตียงจะรู้เรื่องอะไรล่ะ” เขาหน้ามึนตอบรัวใส่เธอ

“คุณวัลดัส!”

โทษฐานพูดจาลามกกับเธอ ก่อนเธอจะถูกหอมแก้มฟอดใหญ่ และเมื่อทั้งสองทานอาหารเสร็จก็พากันกลับกรุงเทพฯ ทันที

“พ่อ! แม่!”

วิ่งไปสวมกอด พ่อกับแม่ของเธอทันที

“ลูกเป็นยังไงบ้าง”

ตั้งแต่เกิดเรื่องนางเองก็เป็นห่วง กลัวว่าลูกสาวจะเสียใจที่โดนประโคมข่าวแบบนั้น แต่พอรู้ว่าลูกของนางมีคนดูแลอยู่ก็คลายเป็นห่วงไปบ้าง ก็ต้องขอบคุณสวรรค์ที่นางฟ้าได้เจอกับคนดีๆ คอยช่วยเหลือ

รับรู้ถึงความห่วงใยที่ทั้งสองมีให้เธอ ชีวิตนี้เธอจะไปหาคนที่แสนดี

“แล้วเรื่องนั้น...”

แม่ว่าลูกมาเหนื่อยๆ ขึ้นไปพักเถอะนะ เชิญคุณวัลดัสและคุณเคิร์ฟอยู่ทานอาหารเย็นด้วยกันเลยนะคะ” ลอยแก้วส่งสายตาดุสามีที่เปิดปากได้ก็จะถามเรื่องนั้น

Bình Luận ()

0/255