“เรื่องนี้ผมจะอธิบายให้คุณฟังทีหลัง อยู่นิ่งๆ นะครับ” วัลดัสเอ่ยปลอบอีกฝ่าย ให้นิ่งเอาไว้ ด้วยสถานการณ์เช่นนี้เขาไม่อยากพูดอะไรออกมา เอาไว้ค่อยจัดการเคลียร์ทีหลัง แต่ดูแล้วงานนี้ไม่มีหมูสำหรับเขาเสียแล้ว

“พูดมาสิ! คุณเห็นหล่อนเป็นแค่ของแปลกแก้เหงา ไม่คิดจะเอาจริงเอาจังด้วย ต้องฉันที่คุณอยากได้...” เขียวหวานคลั่งที่เห็นนางฟ้าไม่เล่นเกมตามตน ก่อนจะหันไปตวาดชายหนุ่มที่ยืนจ้องหน้าราวกับจะฆ่าแกงให้ตายไปข้าง เพียงแค่เขาทำอะไรไม่ได้เท่านั้น เมื่อตอนนี้เธอมีตัวประกันเป็นหัวใจของเขา

“หุบปาก! ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนฆ่าคุณทิ้ง!” วัลดัสกระชากเสียงตะคอกอีกฝ่ายกลับ นัยน์ตาโกรธจัดจ้องมอง ถ้าสายตาของเขาเป็นไฟ ร่างของเธอคงถูกเผาไหม้เป็นจุณหมดแล้ว มือใหญ่กำหมัดแน่นจนเห็นเส้นเลือด

“เข้ามาซี่ เมียของแกได้ตาย... ว้าย!”

จังหวะที่หล่อนยื่นส้อมออกห่างจากลำคอระหงของนางฟ้า ชายหนุ่มส่งสัญญาณขณะล่อให้อีกฝ่ายหันมาสนใจเขา ให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกสองคนที่กำลังรอจังหวะ เข้าประชิดตัว จับมือที่จ่อส้อมกับคอของตัวประกันให้หลุดออกก่อนจะเหวี่ยงชิดกำแพงล็อกแขน เสียงร้องโวยวายดังขึ้น เมื่อตอนนี้สถานการณ์กลับพลิก

พลันร่างนางฟ้าก็หมดเรี่ยวแรงแทบทรุดลงกองกับพื้น ดีที่ชายหนุ่มคว้าตัวมากอดไว้ได้ทัน น้ำตาไหลเมื่อเงยหน้าขึ้นพบใคร สองแขนคว้าร่างกายใหญ่มากอดไว้แน่น ซบหน้าร้องไห้ ตื่นตระหนกหวาดกลัว

“ฮือ...ฟ้ากลัว” วินาทีที่ถูกส้อมจ่อคอเธอกลัวเหลือเกิน กลัวว่าอีกฝ่ายจะทำจริงๆ เสียงสะอื้นบอกสามีทั้งดีใจที่เขามาช่วยเธอไว้

“ที่รัก ผมอยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น” มือใหญ่ยกขึ้นลูบศีรษะเล็กปลอบประโลมให้คลายความกลัวทั้งเขาและเธอ ความโล่งอกที่เห็นเธอปลอดภัยเหมือนยกหินหนักหลายร้อยตันออกจากอก

เขาหลอกแอ้มแกแล้วเขี่ยทิ้งยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ” เขียวหวานสติแตกราวกับคนบ้า

นางฟ้าถามเสียงสั่นเครือ ขณะพยุงกายลุกขึ้นโดยมีเขาคอยช่วย

เธอก็ยังอดอยากรู้เรื่องทั้งหมดไม่ได้ แล้วยิ่งอีกฝ่ายไม่ตอบ

“แต่มันจะต่างอะไร เพราะยังไงผมก็ยังเป็นคนที่คุณรัก และผมก็รักคุณ”

กลับกอดรัดร่างนางฟ้าไว้แน่น ก็คนไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้จะให้ทำยังไง สงสัยคงหัวเราะพวกพี่ชายมากเกินไป

“เจ้านายครับจะเอายังไงกับเธอ” เคิร์ฟตัดสินใจถามเจ้านายหนุ่มที่พยายามจะเคลียร์กับคนรัก เพราะขืนให้หล่อนอยู่ที่นี่นานกว่านี้คงได้ทำให้ความรักของทั้งสองจบลงง่ายๆ แน่นอน

ใบหน้าหล่อเหลาตวัดตามองร่างของเขียวหวานที่นั่งส่งยิ้มเยาะเย้ยมาให้ สายตาคมยามนี้ดูน่ากลัว พร้อมฆ่าอีกฝ่ายให้ตายได้ทันที หากยังไม่ยอมหยุดพล่าม

“ผมอยากส่งคุณไปนรก แต่นรกมันดีเกินไปสำหรับคุณ”

เขาอยากฆ่าหล่อนให้ตายคามือที่ทำให้เขาและนางฟ้าต้องทะเลาะกัน

“พาไปส่งให้ตำรวจยัดข้อหาให้มากที่สุด จะได้ไม่ต้องออกมาเสนอหน้าข้างนอกรั้วอีก”

สิ้นเสียงของชายหนุ่มร่างของเธอก็กรีดร้องออกมา โวยวายดิ้นพล่าน ทั้งด่าทอต่อว่าอีกฝ่าย

วัลดัสไม่สนใจเสียงนั้น หันกลับมองร่างบางที่นั่งนิ่งในอ้อมแขน ความเงียบของเธอทำให้ความกลัวเริ่มเกาะกินหัวใจ สู้ให้เธอต่อว่าเขายังจะดีกว่าอาการไม่พูดไม่จาแบบนี้

“ทำไมไม่บอกกันบ้างคะ” นางฟ้าเบี่ยงตัวเองออกห่างจากอ้อมแขนเขา

Bình Luận ()

0/255