“คุณหลอกฟ้า!” หญิงสาวพูดหน้าแดง สายตาโกรธเคืองส่งไปให้คนยิ้มหน้าระรื่น ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยใช่ไหม ต่อไปเธอจะงอนไม่ต้องมาง้อให้ยาก

“ผมไม่ได้หลอก เคิร์ฟต่างหากที่หลอกคุณ” ชายหนุ่มโยนให้ลูกน้องที่ช่วยวางแผนการล่อเมียมารักได้สำเร็จพร้อมทำใจดีสู้เสือสาว เมื่อตอนนี้เจ้าหล่อนส่งทั้งสายตาและน้ำตาใสๆ มาให้ เขาแพ้น้ำตาเธอ

“ฮึก เห็นความรู้สึกฟ้าเป็นอะไร จะโกหกหลอกลวงยังไงก็ได้เหรอคะ ฟ้ามันไม่มีความรู้สึก เจ็บไม่ได้หรือยังไง ถึงได้หลอกกันซ้ำๆ แบบนี้” หญิงสาวต่อว่า สั่นเครือทั้งน้ำเสียง ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลไม่ขาดสาย ก่อนจะเบี่ยงหน้าหนี บอกเป็นนัย ไม่อยากเห็นหน้าคนใจร้าย

สายตาตัดพ้อของคนตรงหน้าทำให้หัวใจหนุ่มกระตุกปวดร้าว วัลดัสขยับกายลงนอน จับร่างบางให้ขยับขึ้นมานอนกอด แม้ว่าจะขัดขืนอยู่บ้างแต่ก็ยอมนอนซบหน้า เสียงสะอื้นดังไม่ขาดยิ่งทำให้เขาสำนึกผิดที่ทำเธอร้องไห้อีกแล้ว

“ถ้าผมไม่ทำแบบนี้คุณก็จะโกรธไม่ยอมพบหน้า ไม่ฟังคำอธิบายจากผม”

“แล้วจำเป็นต้องเอาความเป็นความตายมาล้อเล่นด้วยเหรอ คุณไม่รู้หรอกฟ้าร้องไห้ตลอดทางมาที่นี่ ฟ้ากลัวมากแค่ไหน ห่วงว่าคุณจะเป็นอะไรไป คุณไม่เคยรู้เพราะเอาแต่สนุกกับการหลอกลวงฟ้า” ราวกับทำนบน้ำแตก ความน้อยใจทำให้เธอพูดสิ่งที่คิดเอาไว้ น้ำตายังไหลออกมาเป็นสาย ไหล่เล็กสั่นตามแรงสะอื้นไห้

ร่างใหญ่สะอึกไปกับคำพูดของเธอ เขาไม่รู้ว่าเธอจะเสียใจมากแบบนั้น หากรู้เขาจะไม่ทำมัน ชายหนุ่มขยับพลิกร่างเธอให้นอนแนบลงบนเตียง มือใหญ่ยกขึ้นเช็ดน้ำตาเบาๆ กิริยาอ่อนโยนเพราะเกรงว่าเธอจะเจ็บ แล้วก้มลงจูบซับอีกครั้ง

“ผมสำนึกผิดแล้ว ยกโทษให้ผมนะครับ ผมรักคุณมากรู้ไหม” กระแสเสียงอ่อนโยน ทั้งสายตาสำนึกผิดดั่งปากว่าทำให้เธอใจอ่อนคล้อยตามไปทันที

“สัญญามาสิคะ ว่าจะไม่ทำอีก ฟ้าคงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ หัวใจของฟ้าแทบแตกสลายที่รู้ว่าคุณ…” นางฟ้าครางออกมาอย่างเจ็บปวด เธอทรมานใจที่รู้เรื่องของเขาและหากเป็นเรื่องจริงเธอคงอยู่ไม่ได้ แค่นี้เธอก็ทนไม่ไหวแล้ว

“สัญญากับฟ้านะคะ ห้ามทำอะไรแบบนี้อีก” ตอนนี้ทิฐิถูกโยนทิ้ง หลงเหลือแค่เสียงหัวใจของตัวเอง เธอจะไม่ยอมให้อารมณ์โกรธน้อยใจทำให้เธอต้องทรมานอีกแล้ว

“ผมสัญญา หายโกรธผมแล้วนะครับ” เสียงทุ้มถามเพื่อความมั่นใจ

“ยอมก็ได้ค่ะ” หญิงสาวเห็นว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องโกรธเคืองอีกฝ่ายต่อ

รู้ไหมห่างเมียไม่กี่วันเหมือนหัวใจมันห่อเหี่ยว ต้องการน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจ” เขาชวนเสียงระรื่นเมื่อเธอยอมยกโทษให้ ทรมานกายที่คลั่ง ตอนนอนยิ่งทุรนทุรายเมื่อไม่มีร่างของเธอนอนกอดเหมือนเคย

คอยดูเถอะ แม่จะจัดการให้หนัก โทษฐานที่เอาแต่แกล้งเธอสารพัด

“อ๊ะ หยุดนะคะ คุณต้องโดนฟ้าลงโทษ”

สะโพกมนนั่งทับลงบนหน้าตักกลับต้องสะท้านอาย เมื่อสัมผัสเข้ากับตัวตนของเขา

นี่เขามีอารมณ์ตอนกำลังง้อเธอเนี่ยนะ คนหื่นไม่มีใครเกินเขา

ผัวยอมให้เมียลงโทษจ้ะ จะเอาให้หนักสมใจเมียก็ยอม

เมื่อเห็นร่างบางเริ่มรุกเอง ซู่ซ่ากระชุ่มกระชวยหัวใจราวเขากลับไปเป็นเด็ก เมื่อเมียรักคิดอยากเล่นเกมรุกบ้าง

“ยอมแน่นะ?” เธอถามเสียงแข็ง ตาโตจ้องเขม็งที่หน้าหล่อ ย้ำให้แน่ใจอีกคราว

แต่ก็มีอีกเสียงดักทางไว้ แต่ไม่หรอก เธอมีแผนของเธอ

ชายหนุ่มเห็นท่าทางแมวยั่วสวาทของเธอครั้งแรก

หัวใจเธอกระตุกเต้นแรงไม่เป็นจังหวะเมื่อรับรู้ว่าอีกฝ่ายกำลัง

คนลามก จะโดนลงโทษแทนที่จะเกรงกลัว แต่นี่....

“แน่จ้ะ”

จนชายหนุ่มเผลอหลุดคำรามเบาๆ

Bình Luận ()

0/255