“ทะ...ทำไง ฟ้าถึงจะเชื่อ”

“คุณ...” ร่างบางร่ำๆ หายใจหอบตาม ขณะเร่งโยกตัวไปมาบนร่างแกร่ง ฝ่ามือเล็กดันกับอกกว้าง พยุงร่างกายตัวเอง

“คุณต้องยกมือประสานกันไว้ที่เหนือหัว” อารมณ์ของเธอเองก็ไม่ต่างจากเขา ยิ่งทรมานเขาก็เหมือนร่างของเธอก็ทรมานตาม ในใจนึกอยากหยุดทุกอย่างแล้วให้เขาดำเนินการต่อ แต่ในเมื่อเกมรักครั้งนี้เธอตั้งมั่นไว้จะเป็นผู้นำ เธอต้องทำให้เขายอมสยบให้ได้สิ

“ได้...ได้จ้า ทูนหัว เอ้อ แต่ว่า...ขอผมถอดกางเกงก่อนได้มั้ย” วัลดัสต่อรอง

“ไม่ต้อง เดี๋ยวฟ้าจัดการเอง” เสียงตอบสั่นพร่า เงยหน้าขึ้นหายใจแรงๆ ยามบดคลึงสะโพกลงกับหน้าเขา

“นี่ตั้งใจขืนใจผัวใช่มั้ย” ชายหนุ่มร้องซี้ด ยิ่งคิดสติของเขาก็เตลิดไปไกล แต่ ณ นาทีนี้ เขาพร้อมจะยอมตามใจ ตามความต้องการของคนตัวเล็กทุกประการ เพื่อไถ่โทษ จากนั้นคงถึงเวลาเขาลงโทษเธอกลับเสียบ้าง

คนถูกทำโทษมีหน้ามาทำเสียงทะเล้นชอบใจ นางฟ้ากระหยิ่ม เดี๋ยวได้รู้กันคุณวัลดัส!

นั่นคือคำคาดโทษที่ชายหนุ่มไม่มีโอกาสรู้ เพราะเธอจะเอาคืนเขาให้เจ็บแสบ และปวดร้าวทั้งทรวงเลย เธอต้องการควบคุมเขาให้แล่นโลดจนเกือบสุดแล้วหยุดให้เหมือนที่เขาเคยทำกับเธอ ให้คั่งค้างอยู่ข้างบน เธอจะแกล้งเขาแบบนั้นบ้าง จะได้รู้ว่ารู้สึกยังไงและจะได้ไม่คิดทำแบบนั้นกับเธออีก

“โอ้...”

จ้องมองการกระทำของเมียรักอย่างตื่นเต้น ไม่มีอะไรทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น หัวใจสั่นแรงแบบที่เธอกำลังจะทำกับร่างกายของเขา

นางฟ้าก็ขยับตัวมานั่งคุกเข่าข้างกายแกร่ง เธอแทบไม่หายใจขณะมองผิวเนื้ออบอุ่น เปลือยเปล่า

มีความเขินอายปนขลาดแฝงอยู่ในความกล้าที่ทำเอาเจ้าของกายแกร่งถึงกับสั่นยะเยือก หายใจหอบเร็วแรง ความร้อนรุ่มลามเลียไปตามสัมผัสจากฝ่ามือเธอ

มือบางลูบคลำถึงเป้ากางเกง กดมือเบาๆ

ขนอ่อนลุกทั่วตัว นัยน์ตาคมจ้องมองการกระทำไม่กะพริบตา

“ห้ามส่งเสียง เข้าใจมั้ย?”

มือบางก็ขยุ้มบีบสิ่งที่อยู่ใต้ฝ่ามือหนึ่งที บังคับให้ทำตาม

คนถูกทำโทษเผลอส่งเสียงด้วยความเสียว แต่พอเห็นตาขึงมาดุๆ ก็รีบรับคำเสียงสั่น “ขะ...เข้าใจ ครับผม”

ก้มกระซิบต่อข้างหูของชายหนุ่ม “ฟ้ากำลังจะปราบพยศคุณ”

มือก็ลูบขึ้นลงตามท่อนลำที่กำลังโก่งตัวสุดฤทธิ์เพื่อหาทางออกมาหายใจภายนอกของชายหนุ่ม ขนาดของมันที่ดันตัวจนนูนบวมเป่งจนเธออยากเห็นตัวเป็นๆ แม้จะเคยอยู่บ่อยครั้ง แต่เธอไม่ทันได้สังเกต

แต่ยังเกรงว่าจะไปเพิ่มความโกรธให้คนตัวเล็กเข้าอีก

ตื่นเต้นที่จะได้เห็นอะไรของเขา

ก่อนมือบางจะค่อยขยับไปที่ขอบเอวกางเกงชายหนุ่ม จัดการดึงรั้งลงต่ำ

วัลดัสอำนวยความสะดวกให้คนตัวเล็กที่เขาแสนรักพร้อมส่งสายตากระหายหิวจ้องมองเรือนร่าง อยากจะกลืนกินเธอลงท้อง และแล้วทั้งกางเกงนอกกางเกงในก็ลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าชายหนุ่ม เหมือนห่วงเชือกที่ทำให้เป็นอุปสรรคหากคิดจะลุกขึ้นเคลื่อนไหว

“ถอดออกไปเลยสิจ๊ะ” ชายหนุ่มเสนอ เร่งให้เธอถอดกางเกงที่มันเกะกะขวางทางที่สุดออก

Bình Luận ()

0/255