นางฟ้าเองก็เลิกที่จะปฏิเสธกับตัวเองว่าเธอไม่ต้องการผู้ชายคนนี้ เพราะ...เธอต้องการเขา อยากให้เขาช่วยพาเธอล่องลอยไปสู่ความสุขสมในโลกเฉพาะตัวของคนสองคนที่มีใจรักแก่กัน

“ผมรักคุณ” วัลดัสกระซิบ ก่อนถอดเสื้อหญิงสาวโยนไปตกที่ไหนสักแห่ง สิ่งที่อยู่ล่อตาตรงหน้าของเขามากกว่าที่น่าสนใจ

จากนั้นตะขอยกทรงก็ถูกปลด บราเซียผ้าลูกไม้บอบบางถูกปลดเปลื้องลงไปกองอยู่บนพื้น ตามด้วยแพนตี้ตัวจิ๋ว และไม่ยอมเสียเวลาถอดกระโปรงตัวสั้น แค่รั้งขึ้นมากองรอบเอวบาง

ร่างสูงใหญ่เบียดร่างบางไว้กับบานประตู จากนั้นใช้แขนรองรับตรงข้อพับขาเรียวข้างหนึ่งยกขึ้น นางฟ้าเปิดเปลือยพอที่ชายหนุ่มจะแทรกกายเข้าไปเต็มเหนี่ยว เธอแทบจะร้องกรี๊ดด้วยความเจ็บแปลบระคนเสียวกระสัน เพราะถึงจะเคยรับความใหญ่โตของเขาไว้ในร่างมาก่อน แต่ครั้งนี้ดูเหมือนเขาจะขยายใหญ่กว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

และท่าแบบนี้ยิ่งสอดประสานเข้าลึกซึ้งมาก จนเธอจุกท้องน้อย ยามที่แก่นกายสอดเข้ามิดลำรัก ไม่แวะหยุดครึ่งกลาง

ความผิดเธอเอง ที่บังอาจไปแหย่เสือหลับ!

แต่ไม่กี่วินาทีหลังจากชายหนุ่มกระแทกเข้าหาหนักหน่วง ก่อนถอยห่างและกระแทกกลับมิดลำอยู่สามสี่ครั้ง ความรู้สึกที่คงอยู่เหลือเพียงความกระสันเสียวบาดลึก

ปลายเท้าเรียวข้างที่เหยียดเขย่งอยู่กับพื้นห้องสั่นระริก มือทั้งสองที่โอบลำคอแกร่งเผลอจิกลงผิวเนื้อชายหนุ่ม

“คับแน่นเหลือเกิน นางฟ้า!”

เสียงกึ่งตะโกนกึ่งครางแหบห้าวมีขึ้นหลังจากจับขาข้างเหยียดเขย่งของหญิงสาวให้โอบรอบสะโพกเพรียวในท่ามั่นคง เพื่อที่จะบุกสู่รังไหมที่อบอุ่นรัดรึงได้ถึงใจยิ่งขึ้น

“อา! อา!” เสียงครางแทบจะเป็นจังหวะเดียวกันกับการกระแทกกายสู่ความนุ่มกระชับ

“คุณ...วัลดัส!”

เสียงประตูสั่นไหวตามแรงขับเคลื่อน เร่งเร้า

วัลดัสก้มลงมองการเชื่อมประสานแต่ยังเคลื่อนไหวกายไม่หยุดยั้งด้วยความเร็วสม่ำเสมอ สายตาพร่าตื่นเต้น สองร่างรวมเป็นหนึ่ง จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายสวมเข้าหากันอย่างเหมาะเจาะ

เธอเกิดมาเพื่อเป็นของเขาคนเดียว ความหวงแหนทำให้ชายหนุ่มเริ่มประกาศศักดา เน้นจังหวะเข้าออกข้างในร่างเธอ

และดูเหมือนจะบวมเป่งอยู่ในกายเธอ ความเสียวซ่านก็ยิ่งพูนทวี แล้วเธอก็หวีดร้องเมื่อถึงจุดปลดปล่อย

“โอ้ ไปให้ถึงคนดี ซี้ด!”

ชายหนุ่มเร่งตามไปสมทบ ก่อเสียงบานประตูสั่นไหว

วัลดัสยังโยกกายอยู่ในความอุ่นกระชับที่บีบรัดเขาแน่นเป็นจังหวะ จนกระทั่งท้ายที่สุดเขาถอนตัวออกห่างก่อนโจนจ้วงเข้าหาอีกครั้งแล้วตะโกนร้องออกมาในวินาทีที่เขาพรั่งพรูสู่ร่างบางที่ยังสั่นระริกด้วยความสุขเสียวในอ้อมอก

หายใจหอบรัว รอจนจังหวะหายใจคืนสู่ปกติจึงค่อยลดร่างบางลงสู่พื้น อิ่มเอมใจ และมีความสุขยามที่มีเธอในอ้อมแขน ตาคมสบตากลม แล้วรอยยิ้มก็ค่อยๆ แผ่ซ่านสู่ปากได้รูป

นางฟ้าคงแทบพับเพราะความเหนื่อยอ่อน หากชายหนุ่มไม่รีบช้อนร่างเธอขึ้นสู่วงแขนพาไปวางลงบนเตียง แต่เสียงกระซิบที่ตามมาทำเอานางฟ้าถึงกับขนลุกเกรียว

“ยังไม่จบแค่นี้หรอกนะ เพราะถึงตาผมเอาคืนบ้างแล้วคนสวย!”

กายชายยังเต้นตุบอยู่ในร่างกายเธอ เขาไม่คิดจะเอาออกให้เสียเวลา นางฟ้าไม่ทัดทานชายหนุ่มแต่แอ่นรับอย่างเต็มใจ รังรักสุดสวาท ท่ามกลางเสียงร้องสุขสมของเขา ขับขานเป็นจังหวะเพลงต่างๆ ตามความรู้สึก ผลัดกันรับผลัดกันรุก

สองร่างอิงแอบให้ความอบอุ่นแก่กันและกัน มือใหญ่ยังโอบกอดร่างของเธอไว้ หลังจากจบบทรักที่สามไป

“ทำไมไม่บอกฟ้าคะ” เธออยากรู้ เพราะก่อนหน้านี้ไม่มีโอกาสได้ถามเลย

“เรื่องไหนครับ” เขารู้ว่าเธอถามเรื่องอะไร

นางฟ้าขยับกายใช้มือชันคาง มองหน้าของเขาอย่างแสนรัก เธอรู้แล้วว่าไม่ควรโกรธเคืองกัน

ด้วยสายตาแบบเดียวกัน คราวแรกเขาตั้งใจจะแกล้งเธอ

หรือรักที่ผมเป็นนักเขียนคนนั้น” เขาไม่ตอบ แต่อยากรู้อีกสักนิด หากเธอรู้ก่อนหน้า จะยังรักเขาที่เป็นเขาหรือไม่

Bình Luận ()

0/255