“บะ...บอกอะไรอีกล่ะ”

คนสวยชักหงุดหงิดแล้วนะ เธอเริ่มอารมณ์หงุดหงิดที่เขาไม่ยอมทำอะไรก็ตามที่เคยทำแล้วมันทำให้เธอหายทรมาน

“บอกว่าชอบบทรักของผมไง”

เสียงแหบถามครั้งสุดท้าย ก่อนความอดทนของเขาจะสิ้นสุด ร่างกายใหญ่ขยับลุกขึ้นนั่ง จ่อเนื้อกายชายตรงปากทางฉ่ำน้ำหวานของเธอ เฝ้ารอเสียงที่ตอบกลับก่อนจะส่งตัวเองเข้าสุดทางอีกครั้ง

“ชอบ...อืม...ชอบ! พอใจยัง อ๊าย!”

เสียงครางเปลี่ยนเป็นเสียงหวีดร้อง ก็เนื่องจากว่าพ่อเจ้าประคุณตัวดีไม่ให้เธอได้ตั้งเนื้อตั้งตัวบ้างเลย จู่ๆ ก็ส่งตัวตนใหญ่โตเข้ามาครั้งเดียวมิด แล้วไอ้นั่นของเขาน่ะเล็กเสียเมื่อไหร่ จุกทั่วท้องน้อยแต่ก็สุขจนบรรยายไม่ถูก

“โอ้! ผมขอโทษ เจ็บมากมั้ยที่รัก”

เขาถามเป็นห่วง เมื่อภายในร่างของเธอตอดรัดเขาแน่นแทบขาดสะบั้น สะโพกสอบเคลื่อนช้า เนิบนาบ เร้าอารมณ์ให้เธอกระเจิงมากกว่านี้ สองขาเรียวถูกจับพาดบนบ่ากว้าง จนสะโพกงามลอยเด่น ปากใหญ่ก้มกลืนกินเต้างาม ลิ้นเริ่มทำหน้าที่กระตุ้นให้เธอโอนอ่อนตาม

“มะ...ไม่...ไม่เจ็บ อา” ตอบเสียงสั่น เพราะร่างกายกำลังโยกคลอนตามจังหวะที่ชายหนุ่มโหมร่างเข้าใส่ไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแทรกเสียงครางอย่างรวดร้าวสุขปนทุกข์ ทรมานแต่ซาบซ่าน

“งั้น...ผมขอแรงกว่านี้อีกนะ” เขาขอ แล้วเร่งโหมสะโพกเข้าหาเธอ ไม่สนคำตอบ ตอนนี้อารมณ์หนุ่มลุกโชนจนฉุดไม่อยู่ เสียงโยกสั่นของกระท่อมดังตามแรงโหมกระแทกกายเข้าหาเรือนร่างคับแน่น

“อูว์...อูว์! เคิร์ฟขา”

เสียงครางดังกระเส่าขึ้นหลายต่อหลายครั้ง แรงตอดรัดรอบกายชายที่ขยับเคลื่อนเข้าออกกระตุกแรงบอกว่าเธอกำลังจะถึงจุดหมาย แต่ก่อนหญิงสาวจะเอื้อมมือแตะสวรรค์ ก็หยุดกึก

“อะ...อะไรอีกล่ะคะ” เสียงหวานกระชากถาม มองหน้าชายหนุ่มอย่างขัดอารมณ์

“รักผมหรือเปล่า”

เขาลดขาเรียวมาตวัดรอบเอวสอบเคลื่อนขยับสะโพกเนิบนาบ สายตาคมจ้องหน้าเมียรักสุดเสน่หา ก่อนจะค่อยๆ ถอดกายออกห่างให้ผิวเนื้อสัมผัสขูดไปตามผนัง จนเธอครางรัว

คนบ้า! เขาแกล้งเธอ สายตาเคืองส่งให้คนได้ชื่อว่าเป็นสามีทางพฤตินัย

“ว่าไง”

ว่าจะไม่ตอบนะถ้า...ชายหนุ่มจะไม่เลื่อนมือข้างหนึ่งลงไปจับหน่อเนื้อแข็งร้อนของเขาถูไถปากทางฉ่ำเยิ้ม ทำรีรอเหมือนไม่แน่ใจว่าควรเดินหน้าหรือถอยหลัง ความเสียวซ่านถูกปลุกปั่นให้เธอต้องเอ่ยตอบ

“รักค่ะ รักคุณคนเดียว” เผลอครางยาวเมื่อตัวตนของชายหนุ่มเข้ามาเต็มช่องทางอีกครั้ง

“อา...”

เขาทำซ้ำๆ ทุกจังหวะที่ชายหนุ่มพุ่งตัวมอบความกำยำแข็งแกร่ง ม่านฟ้าก็ครางเร่าๆ ด้วยความเสียวสะท้าน

บดส่ายให้ขนหยาบบดเบียดเสียดสีกับเนื้อสาวส่วนผิวอ่อน มือหนากอบกุมอกอวบบีบปลายถันสีแดงเข้าจังหวะโหมกายใหญ่โตเข้าสู่ร่างบาง

อือ! ชะ...ช่วยม่านด้วย”

มือเล็กยื่นไปจับไหล่กว้าง เธออยากมองเห็นส่วนนั้น

ก้มหน้ากดจูบเรียวปากล่างแล้วดึงออก สูดหายใจแรง เมื่อถูกเธอตอดรัดมากกว่าเดิม

แต่เขาได้ถอนรากถอนโคนออกจากกายสาว แรงบีบรัดที่โอบกระชับท่อนลำของเขาแน่นหนา

“คุณ...แกล้งม่าน!”

Bình Luận ()

0/255