ม่านฟ้าไม่รู้ตัวเลยว่าตนกำลังกระแทกสะโพกลงรับท่อนแข็งกำยำที่เสยสวนขึ้นมาเร็วขึ้น แรงขึ้น เสียงครางบอกความกระสันรัญจวนถูกปลดปล่อยออกมาเต็มที่ ในวินาทีที่รู้สึกว่าตัวเองถูกโยนขึ้นสูงตามมาด้วยกระแสธารอุ่นจัดสาดซัดจนร่างทั้งร่างลอยลิ่วๆ เสียงครางไม่ขาดก็เปลี่ยนเป็นเสียงกรี๊ดสุดเสียง

หลังจากเข้าไปปรับความเข้าใจกันเสร็จเรียบร้อย ชนิดที่ว่าเธอต้องอ่อนเรี่ยวแรงนอนข้ามวัน รอให้คนตัวโตป้อนข้าว เขาก็ได้เวลาพาเธอออกจากห้องนอน นางฟ้าส่งค้อนให้ทุกคนที่กำลังยืนส่งยิ้มให้ รู้เห็นเป็นใจหลอกให้เธอร้องห่มร้องไห้ตั้งนานสองนาน ทั้งพ่อและแม่ของเธอ ไหนจะเพื่อนสนิทอีกด้วย

“ทุกคนหลอกฟ้า”

“ถ้าไม่ทำ ลูกก็ไม่ยอมหายโกรธเขา แล้วแม่กับพ่อก็ต้องรออีกนานกว่าจะได้อุ้มหลานน่ะสิ” ลอยแก้วแซวบุตรสาว

“แม่อะ ขอบคุณแม่นะคะที่เตือนสติฟ้า” นางฟ้ายกมือขึ้นไหว้มารดาและบิดาของตนเอง หากเธอไม่มีพวกท่านความสุขแบบนี้จะมีหรือเปล่า ไม่รู้

“แล้วแต่งคู่เลยไหม ทั้งลูกน้องและเจ้านาย” ไกรสรถามขึ้นบ้าง

“แต่งคู่เลยไหมครับ” ชายหนุ่มกระซิบถามหญิงสาวข้างกาย ปลายจมูกเฉียดแก้มนวล

“ฟ้ายังไงก็ได้ค่ะ” หญิงสาวเบี่ยงหน้าหลบเล็กน้อยแม้จะเป็นคนในครอบครัวแต่เธอก็ยังอาย จนมีเสียงแซวตามมา ภาพความสุขผ่านสายตาของคนรอบข้าง

ด้านอีกคู่ที่เป็นหัวข้อสนทนา กำลังถกเถียงกันเรื่องที่อยู่ ฝ่ายหญิงไม่อยากทิ้งไร่ที่พ่อแม่ของเธอสร้างมากับมือไปไหน แต่อีกฝ่ายอยากให้เธอตามไปอยู่ด้วย

“ถ้าคุณเคิร์ฟไม่ชอบบ้านไร่ ก็ไม่ต้องอยู่ที่นี่ก็ได้ค่ะ ม่านฟ้าจะอยู่ที่นี่เอง” หญิงสาวสะบัดหน้าหนี เมื่อเขาพยายามให้เธอตามไปอยู่ด้วย เธอรักที่นี่ และเกิดที่นี่ด้วย จะให้ทิ้งไปได้ยังไงเล่า

“ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย” ชายหนุ่มอยากอธิบายให้เธอฟังแต่อีกฝ่ายก็ถามสวนขึ้นมาเสียก่อน

ฮึก

ทำไมผู้หญิงเข้าใจยาก และเอาใจยากแบบนี้ด้วย เสียงถอนหายใจของเขาทำให้ม่านฟ้าเจ็บปวด พยายามกลั้นเสียงสะอื้นของตัวเองไม่ให้ดังรบกวนคนอื่น ก่อนจะขยับลุกขึ้น

เคิร์ฟพยายามพูดนุ่มนวลกับคนรัก ที่เริ่มร้องห่มร้องไห้

“แล้วยังไงคะ” หญิงสาวถามเสียงขึ้นจมูก น้ำตาจะไหลเป็นระลอก

ถือว่าเราไปฮันนีมูน ก่อนที่เราจะมาทำลูกที่นี่ยังไงครับ” เขาบอกเสียงอ่อนโยน

แต่ที่ต้องกลับไปเพราะเขาต้องลาออกเสียก่อน คำพูดเริ่มแรกกำลังซึ้ง

หญิงสาวพูดเสียงอ่อย

เธอไม่รู้นี่นา เขาก็ไม่เคยบอกให้ฟังด้วย มันก็เลยคิดมากแบบนี้

ชายหนุ่มต่อคำให้ ก่อนจะก้มลงกดจูบหน้าผาก เขาเองก็ไม่ได้ชัดเจนตั้งแต่แรก

สำนึกผิดที่เอาแต่เถียง ก่อนจะทันได้ฟังความจริง เธอซาบซึ้งใจที่เขายอมย้ายมาอยู่บ้านไร่กับเธอ

โดยเฉพาะเรื่องของคุณ ไม่ต้องคิดอะไรให้มากมายปวดหัวเลย

ทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ รู้อยู่แล้วว่าเขาจะบอกอะไรเธอ

“ไม่รู้ค่ะ”

น้ำตาแห่งความสุขคลอหน่วย แม้บรรยากาศไม่โรแมนติกเหมือนในเทพนิยาย

แต่มันมีอานุภาพมหาศาลต่อจิตใจและความรู้สึกของเธอ น้ำตาแห่งความสุขเอ่อล้น

Bình Luận ()

0/255