สิงหากำลังง่วนอยู่กับการพิมพ์ข้อความสนทนา ไม่รู้ว่าเพื่อนเดินเข้ามาข้างในห้องสำหรับเล่นเกมแล้ว ตุลาเดินเข้าไปใกล้ ถามอีกฝ่ายเสียงเบา เพราะไม่อยากให้เสียงดังไปถึงข้างในเกมด้วย

“ทำอะไรวะ เอาที่อยู่ให้ใคร”

“พีชขอ เขาอยากส่งของมาให้” สิงหาปิดไมค์ หันไปคุยกับเพื่อน ตอนนี้เขาเล่นคนเดียวและกำลังจะลงเกมเพื่อพักผ่อน

“ไม่กลัวเขารู้เหรอ” ตุลาถาม เขาขึ้นมาหาเพราะอยากหาเพื่อนนั่งดื่ม แต่ดันตาดีเห็นอีกฝ่ายกำลัง

พิมพ์ข้อความบางอย่างอยู่

“จริงว่ะ แล้วเอาไงดี”

“ใช้ชื่อนามแฝงของแกอยู่ก็เอาที่นี่ไป แต่ไม่ระบุห้องเป็นไง เธอคงไม่รู้” ตุลาเสนอ แต่ทุกอย่างมันมีช่องโหว่ของมัน อยู่ที่ว่าอีกฝ่ายจะสังเกตเห็นไหม

“เพิ่งรู้ว่าฉลาด” สิงหาพยักหน้า ในใจนึกกลัวว่าเธอจะสังเกตว่าเป็นคอนโดมิเนียมนี้ไหม แต่ถ้าใช่คงต้องสั่งพนักงานไม่ให้แพร่งพรายข้อมูลลูกค้า

“ไอ้นี่ รู้งี้ไม่ช่วยก็ดี” ตุลาขยับไปนั่งเล่นมือถือ ดูเพื่อนลงเกมปิดสตรีม สิงหามองหน้าจอบทสนทนาส่วนตัวสำหรับเขาและพิชญา เธอเป็นคนเดียวที่ได้สิทธิพิเศษเช่นนี้

รุ่งเช้าวันต่อมา ร่างบางสวมชุดสุภาพ กระโปรงพลีทปล่อยยาวถึงเข่าสีดำกับเสื้อโปโลสีฟ้าถูกเก็บชายเสื้อเข้าข้างในกระโปรงเรียบร้อย เส้นผมดำขลับที่เคยปล่อยยาวประแผ่นหลังถูกรวบเป็นหางม้ายามเจ้าหล่อนก้าวเดินก็โบกสะบัด

เรียวปากอมชมพูอมยิ้มให้กับเช้าวันใหม่ที่สดใส อ้อมแขนมีแฟ้มเอกสารเตรียมสมัครงาน ส่วนอีกข้างสะพายกระเป๋า สวมรองเท้าหุ้มส้นสีครีมอ่อนเดินลงมาจากด้านบนบ้าน

“จะไปไหนเหรอ” มารดาถาม

“พีชจะไปสมัครงานค่ะ”

“เรียนจบแล้วหางานทำก็ดี จะได้มีเงินมีทองไว้ใช้เอง”

“ขอบคุณค่ะ แล้วปานล่ะคะ” พิชญาถามหาน้องสาวเมื่อไม่เห็นอีกฝ่าย

“เมื่อคืนน้องไปติวหนังสือกับเพื่อนกลับดึก คงยังไม่ตื่นหรอก”

หล่อนรู้ว่าน้องไม่ได้ติวหนังสืออย่างที่แม่เข้าใจ แต่จะทำอย่างไรได้

“งั้นพีชไปก่อนนะคะ” พิชญายกมือไหว้

ไม่แม้จะอวยพรใดๆ แต่เธอก็ไม่สนใจ เพราะถ้าวันนี้เธอได้ทำงานที่นั่น

พิชญามองตึกสูงเสียดฟ้าด้วยหัวใจโหวงๆ รู้ตื่นเต้นแปลกๆ เหมือนเป็นสัญญาณเตือนว่ากำลังเจออะไรเข้า หญิงสาวมองประตูกระจกไม่กล้าเดินเข้าไปข้างในเสียอย่างนั้นจนถูกเพื่อนถาม

กลัว ไม่รู้ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ

นี่เราเป็นอะไรไป

“เป็นอะไร เข้ามาสิ” พิจิกาหันมองเพื่อนแล้วเรียก เมื่อเห็นอีกฝ่ายยืนอยู่ข้างนอกไม่ยอมก้าวเข้ามาข้างในเสียที

มาวันอื่นได้ไหม” พิชญาพูดตะกุกตะกัก

พิจิการีบวิ่งไปขวาง ไม่รู้เพื่อนสาวเป็นอะไรถึงอยากกลับบ้าน

Bình Luận ()

0/255