ด้าน Lion ตัวจริง เห็นข้อความจากแฟนคลับตัวยง เส้นเลือดตรงขมับเริ่มปูดพร้อมกายหนาร้อนผ่าว สิงหานั่งมองหน้าจอมือถือที่ถูกตัดสายไปด้วยความเดือดเพราะปลายสายไม่ยอมรับ

“ชักจะมากไปแล้วนะยัยตัวแสบ”

เสียงห้าวคาดโทษพิชญาพร้อมมองรูปในจอคอมพิวเตอร์ สายตาดุ นิ้วมือกดพิมพ์ข้อความส่งไป แล้วเริ่มเล่นเกมด้วยอารมณ์มาคุ (กรุ่นโกรธ)

“จบเกมนี้ผมขอจบไลฟ์สตรีมก่อนนะครับ พอดีมีงานเข้าต้องไปเคลียร์งานก่อน” สิงหาบอกคนชมในไลฟ์สดแล้วเริ่มเล่นเกมไว ไม่สนว่าจะตายหรือไม่ แต่เขาก็กวาดเรียบ ด้านเพื่อนรักที่เล่นด้วยเห็นอาการแปลกๆ ก็แปลกใจ ทักไปหาหลังไมค์

ตุลา : เฮ้อ อารมณ์บูดมาจากไหนวะ เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลย

สิงหา : เออ ขอไปเคลียร์ยัยตัวแสบก่อน

ตุลารู้ได้ทันทีว่า ยัยตัวแสบ ที่เพื่อนรักว่านั้นคือใคร หากไม่ใช่ พิชญา ผู้หญิงคนเดียวที่เขาเห็นเพื่อนดึงเข้ามาใกล้ชิด...

พิชญาเลิกสนใจเสียงมือถือที่เงียบไปแล้ว หันไปสนใจหน้าจอคอมพิวเตอร์ต่อ แต่แล้วเสียงข้อความก็ดังขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวกดขึ้นมาอ่าน

“รับสายฉันพิชญา อย่าคิดท้าทายอารมณ์ของฉันเด็ดขาด”

“คิดว่ากลัวเหรอ” พิชญาถามใส่หน้าจอมือถือ จังหวะเดียวกันนั้นเองเบอร์มือถือก็โชว์ขึ้นอีกครั้ง มือบางเย็นเฉียบทั้งยังสั่น เมื่อเห็นชื่อคนโทร. เข้า ในใจไม่อยากรับแต่สุดท้ายก็ต้องกดรับสาย

“ฮัล...”

“กว่าจะรับได้ต้องให้ขู่เหรอไง” เสียงห้าวดังสวนมาบ่งบอกอารมณ์คนพูดได้ดีทีเดียว

“ก็ๆ... มือไม่ว่างกำลังกินข้าวอยู่”

“อย่าให้รู้ว่าโกหก” สิงหาคาดโทษ “เลิกงานนานแล้วทำไมเพิ่งกินข้าว”

ตอนนี้นอกเวลางาน

“ถ้าวางสายเราได้เจอดีกันแน่ น้าสาวหรือเพื่อนรักเธอ ฉันจะไล่ออกให้หมด”

“คนไม่มีเหตุผล ทำไมต้องยุ่งกับคนอื่นด้วย” พิชญาต่อว่าอีกฝ่ายเสียงดัง อาจเพราะไม่ได้อยู่ต่อหน้ากันทำให้เธอไม่เกรงกลัวเขา

“ยัยตัวแสบ กล้าขึ้นเสียงใส่ฉันงั้นเหรอ” สิงหากระแทกเสียงกลับ

พิชญารีบตะครุบปากตัวเองไว้แน่น “เปล่านะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันวางนะ”

“มาหาฉันที่ คอนโด...”

ไว้วันพรุ่งนี้เถอะ” พิชญาร้องเสียงหลงก่อนที่เขาจะตัดสายไป

“ฉันสั่งให้มาก็ต้องมา”

“ก็คนไม่มีรถไป ถึงมีรถก็ไปไม่ถูกหรอก” พิชญากัดฟันให้กับความเอาแต่ใจของอีกฝ่าย

และอย่าลืมว่าหน้าที่การงานของเพื่อนและน้าอยู่ในกำมือเธอ พิชญา” สิ้นเสียงเฉียบขาด

พิชญาต่อว่าทิ้งท้ายตอนสิงหาตัดสายไปแล้ว เธอรีบแต่งตัวใหม่แล้วลงมารอข้างล่าง ยังดีที่ไม่มีใครกลับบ้านตอนนี้

พิชญาเขียนกระดาษโน้ตว่าออกไปทำธุระข้างนอก แปะไว้ตรงประตูตู้เย็นแล้วเดินออกมาหน้าบ้าน เจอเข้ากับรถตู้สีขาวที่แล่นเข้ามาจอดพอดี

ชายชุดดำสวมสูทดูดีเดินออกมาจากข้างในรถ แล้วตรงมายังเธอที่ยืนหลังประตูรั้วหน้าบ้าน

“คุณพิชญาหรือเปล่าครับ เจ้านายให้ผมมารับครับ”

“ค่ะ”

“เชิญครับ” เอวาเปิดประตูด้านหลังให้พร้อมโค้งกายเล็กน้อย

แล้วเดินเข้าไปนั่งข้างในรถเก๋งคันงาม ที่ไม่รู้ว่าเธอจะมีวาสนาได้ครอบครองมันหรือเปล่า พร้อมกับชายคนเดิมสอดกายเข้าไปแล้วขับรถออกไป

มืดๆ แล้วใครมารับ

จ่ายค่าแท็กซี่ด้วย” ปานลดาหันกลับ มองตาขุ่นใส่แท็กซี่ แล้วล้วงเอาเงินส่งให้อีกฝ่าย

ที่คนขับเปิดไว้

Bình Luận ()

0/255