สายของวันนั้น ตุลาเดินทางไปหาเมญ่าที่กองถ่ายละคร เขาไม่อยากให้เพื่อนต้องจมปลักอยู่กับคนที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ไม่มีทางหันมองและเปลี่ยนความรู้สึกจากเพื่อนเป็นคนรักได้

ชายหนุ่มร่างใหญ่เดินเร็วๆ ผ่ากองละครที่กำลังทำงานกันอยู่ ฉุดดึงตัวเมญ่าที่กำลังสวมบทเป็นนางเอกดึงข้อมือให้เดินตามออกมาข้างนอกท่ามกลางเสียงโวยวายของผู้จัดและเสียงกรี๊ดของคนในนั้น

เมญ่าจับต้นชนปลายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ถูก ได้แต่เดินตามต้อยๆ ก่อนจะถูกปล่อยในสถานที่ไกลตาคนอื่น

“นี่ ลากออกมาแบบนี้ทำไม มันเสียเวลาทำงานของคนอื่นรู้บ้างไหม” เธอต่อว่าเพื่อน

“ช่างคนอื่นสิ ที่ฉันมาวันนี้เพราะอยากบอกให้เธอเลิกคิดกับสิงหาแบบนั้นได้แล้ว มันไม่ได้รักเธอ มองเป็นแค่เพื่อน ไม่เคยมองมากกว่านั้น” ตุลาตวาดเสียงดังเรียกสติเมญ่า

“ไม่จริง เธอไม่ใช่สิงหา เธอไม่รู้ความคิดของเขาหรอก”

เมญ่าส่ายหน้า ยกมือขึ้นปิดหูตัวเอง อุตส่าห์คิดเข้าข้างตัวเอง ว่าสักวันสิงหาจะมองมากกว่าเพื่อน หวังไว้ว่าอยู่แบบนี้จะได้ครอบครองเขา แต่ตอนนี้เธอไม่แน่ใจอะไรทั้งนั้น

“สิงหามันรู้ว่าเธอคิดยังไง แต่ที่ไม่พูดเพราะไม่อยากเสียเพื่อน ตอนนี้มันกำลังเคลียร์ปัญหากับพีช เพราะมันรักเธอ”

ตุลามองเมญ่าที่หลั่งน้ำตาออกมา ก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดไว้ ฝ่ามือใหญ่ดันศีรษะเล็กให้ซบลงอกกว้าง เขาพร้อมเสมอที่จะคอยซับน้ำตาให้

“ฮือ... แต่ฉันรักเขา ได้ยินไหมฉันรักเขา” เมญ่าร้องไห้ไม่สนสายตาใคร เธอระบายความเสียใจโดยการทุบกำปั้นไปตามอกของตุลา

“เป็นฉันไม่ได้เหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยด้วยความเจ็บปวด ยิ่งเห็นเมญ่ารักสิงหามากเท่าไหร่ หัวใจเขาก็เจ็บไม่แพ้กัน

ร่างบางถูกดันออกห่าง ดวงตากลมโตเงยสบนัยน์ตาคม ปลายคางถูกเชยขึ้น พร้อมฝ่ามือใหญ่ประคองแก้มนุ่มไว้

ฉันอยากดูแลเธอ เป็นฉันได้ไหม” ตุลาเอ่ยเสียงเว้าวอน

เมญ่าส่ายหน้าหนีเบาๆ เธอสับสน ไม่อยากคิดอะไรในเวลานี้ “ฉันต้องการเวลา”

“ได้สิ ฉันจะรอ”

ตุลายืนมองหญิงสาวอยู่ตรงนั้น มองจนกระทั่งเธอเดินหายเข้าไปข้างในสถานที่ทำงาน การบอกรักครั้งนี้ทำไมเขาไม่รู้สึกดีใจอย่างที่คิดเอาไว้

ห่างไปไม่ไกลจากตรงนั้น พวกปาปารัซซีกำลังอัดคลิปฉากสารภาพรักลงมือถืออย่างรวดเร็ว

“สารภาพรักอย่างกับในหนัง สงสัยงานนี้ขายได้ราคาแน่”

หนึ่งในนั้นพูดขึ้นพร้อมเก็บกล้องตัวเองก่อนจะเดินแยกไป ปล่อยให้เพื่อนร่วมสายงานทำงานกันต่อ

ด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัย ทำให้สื่อทุกแขนงก้าวไกลและฉับไวกว่าที่คิด เพราะตอนนี้ข่าวของตุลาและเมญ่ากำลังเป็นที่สนใจในสังคมโซเชียล

เสียงฮือฮาตรงพนักงานจับกลุ่มคุยกันเรียกความสนใจจากพิจิกาได้เป็นอย่างดี ตอนแรกเธอไม่สนใจเรื่องดาราพวกนี้อยู่แล้ว แต่ชื่อของใครบางคนกระตุกความอยากรู้ขึ้นมา

“ไม่น่าเชื่อว่าใช่คุณตุลา แล้วที่เขาบอกว่าเป็นเพื่อนสนิทกันล่ะ”

“แก สนิทกันแบบไหนใครจะรู้”

ดูอะไรกันอยู่เหรอคะ” พิจิกาเดินเข้ามาถาม สายตาสอดส่องไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์เครื่องนั้น

เดี๋ยวเจ้เล่าให้ฟัง” เจ้วาวา

พร้อมคำพูดที่บาดลึกลงกลางใจคนดู เธอรู้สึกจุกในอก หูอื้อไม่ได้ยินเสียงคนรอบข้างชั่วขณะ แต่ความเจ็บซึมลึกเมื่อเห็นดวงตาเว้าวอนของตุลาที่เธออยากได้รับจากเขา แต่ชีวิตนี้คงไม่มีทางเป็นจริง

“คุณน้องคะ เป็นอะไร”

“เปล่าค่ะ แหวนขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ”

Bình Luận ()

0/255