เย็นวันนั้น หลังถูกสิงหาขุนด้วยอาหารมากมาย ทั้งอร่อยและราคาแพงจนเธอกินไม่หมด แต่ยังดีที่มีเพื่อนสาวและน้าเสาวรสอยู่ก็เลยช่วยกัน แถมยังห่อกลับบ้านอีก พิชญายื้อให้เพื่อนอยู่ด้วยจนดึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ไม่สามารถต่อต้านสิงหาที่ออกปากให้กลับบ้าน

ตอนนี้ในห้องมีแต่เขาและเธอสองต่อสอง พิชญาแกล้งนอนหันหลังให้คนนั่งดูทีวี จนเริ่มง่วงนอน กำลังเคลิ้มหลับครึ่งตื่น รับรู้ถึงการสัมผัสแผ่วเบาตามเรือนร่าง ก่อนจะรู้สึกเหมือนถูกถอดชุดคนป่วยออกจากร่างพร้อมความเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำเธอได้สติ

“คุณ...จะทำอะไร”

ดวงตาปรือขึ้นเห็นร่างกายสมบูรณ์ร้อนผ่าวกำลังแนบนาบเสียดสีตามร่างกายเธอ อารมณ์พิศวาสอยู่ๆ ก็ลุกโชนอย่างน่าประหลาด เธอถูกเขาหยอกล้อคล้ายจะจูบแต่ก็ไม่ นิ้วมือทั้งสิบถูกประสานเข้ากับอีกสิบนิ้วใหญ่ สัมผัสนุ่มนวลเหมือนลอยล่องอยู่ในฝัน

หากเป็นฝันคงเป็นฝันที่วิเศษ แต่เมื่ออยู่ในฝันเธอก็อยากเป็นผู้ดำเนินเกมเองบ้าง ร่างบางขยับพลิกกายหนาลงเบื้องล่าง เธอส่ายสะโพกเปลือยเปล่าวนเวียนอยู่ตรงความใหญ่ตั้งผงาด มือเล็กยันอกกว้างไว้มั่น สายตาหยาดเยิ้มเชิญชวนชายหนุ่มใต้ร่างอย่างเต็มที่

“ให้ผมนะครับ ผมอดทนไม่ไหวแล้ว”

สิงหาคำรามต่ำ ความอดทนเริ่มหมด เมื่อถูกหญิงสาวยั่วยวนจนตบะแตกซ่าน สายตาปรือมองร่างสมส่วน เอวเป็นเอว สะโพกเป็นสะโพก มือใหญ่ลูบไล้สะโพกมน วนๆ แล้วบีบระบายความเสียวซ่านที่ก่อเป็นความเจ็บร้าว อยากถูกเธอครอบครองในตอนนี้เลย ไม่คิดว่าผู้หญิงร้อนแรงตรงหน้านี้จะเป็นคนเดียวกับพิชญาที่เอาแต่ขัดขืน

“แต่ตรงนี้มันเตียงคนป่วยนะคะ”

พร้อมกรีดเล็บลงบนอกกว้าง ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้อีกฝ่าย ไม่คิดว่าการเป็นผู้นำจะให้ความรู้สึกดีเช่นนี้ ดูสิ หน้าหล่อๆ แดงเข้ม

ผมดูแล้วมันแข็งแรงมากพอรับน้ำหนักของเราได้ นั่งลงมาเถอะคนดี”

“อือ...อา แต่”

“ไม่มีแต่แล้วทูนหัว ให้ผมตอนนี้เลย”

ยามทิ้งกายลงนั่งช้าๆ ครอบครองความใหญ่คับโลก

คุณสิงหา” พิชญาขยับสะโพกตามใจตัวเองพร้อมร้องครางหวานหู มือบางดันกายหนาไว้

สิงหาชันเข่าเล็กน้อยพร้อมจับบั้นเอวยกสวนทางร่างบางด้วยความรัญจวน ดวงตามองเต้างามทั้งสองที่เคลื่อนไหวหลอกล่อให้เข้าหา และเขาปรารถนาจะกลืนกินมันเดี๋ยวนี้

“สิงหา...” เสียงหวานเอ่ยเย้ายวน

“เรียกผมหนึ่ง ที่รัก เรียกผม”

ส่วนมืออีกข้างกดแผ่นหลังเล็กให้เข้ามาใกล้แล้วกลืนกินเต้างามด้วยความกระหายหิว

“หนึ่ง อา หนึ่งขา”

ทั้งสุขปนทรมาน เธอกลายเป็นหญิงสาวร่านรักที่ควบขี่เขาอย่างไร้ยางอาย

สิงหาโน้มใบหน้างดงามให้ลงต่ำ มอบจูบร้อนแรงกลืนเสียงร้องครางของเธอลงคอ ขณะเร่งสวนกายเข้าหาอย่างบ้าคลั่งเมื่อความสุขจนแทบสำลักนี้ทำเขาใกล้แตกสลายอยู่รอมร่อ

“อา ร้อนแรงมากทูนหัว คุณร้อนแรงและหวานมาก”

Bình Luận ()

0/255