“ผมรู้นะว่าพีชคิดอะไรอยู่” สิงหาคลอเคลียริมฝีปากข้างหูพร้อมขบเม้มเบาๆ รู้ว่าจุดนี้เป็นจุดไวต่อสัมผัสของผู้หญิง มือหนาเอื้อมลูบไล้ตามเรียวขาผ่านชุดงานเลี้ยงสีชมพูอ่อนแนบเนื้อ

“พีชเปล่าคิดหนีคุณนะคะ อุ๊ย!” พิชญาย่นคอหนี พร้อมรีบปิดปากตัวเองเมื่อเผลอบอกสิ่งที่คิดไว้

“เมียผมเจ้าเล่ห์จังนะ สงสัยอยากให้ผมกำราบใช่ไหม” สิงหาเอื้อมมือไปด้านหลัง รูดซิปลงจนสุดบั้นท้ายก่อนจะแยกมันออกจากร่างหญิงสาว แม้ชุดจะสวย แต่เมียเขาสวยมากกว่า ผิวขาวเนียนหอมกรุ่นจนต้องก้มสูดดม

“พีชไม่ได้เจ้าเล่ห์นะคะ แต่ถึงใช่ก็ไม่เท่าหนึ่งหรอก จัดงานแต่งก็ไม่เห็นบอกกันบ้างเลย” พิชญาหาเรื่องชวนคุยเมื่อตอนนี้สามีเธอดูท่าไม่อยากทำอะไรอย่างอื่นนอกจากชื่นชมความงามของร่างกาย

“งั้นมาวัดกัน คนเจ้าเล่ห์อย่างผมจะมีแรงปราบเมียอย่างพีชจนถึงเช้าได้หรือเปล่า” สิงหาถอดชุดราตรีออกจากร่างบาง เผยให้เห็นเรือนร่างงดงาม ไม่ว่ามองเมื่อไหร่ไม่เคยเบื่อหน่ายเลยสักครั้ง

“ไม่เห็นเกี่ยวกันเลยคนหื่น” พิชญารับรู้ถึงความแข็งขันที่ดุดันตรงสะโพกงอนงามนั้นได้เป็นอย่างดี พวงแก้มทั้งสองร้อนผ่าวลามไปทั่วทั้งหน้าและตามตัว

“เพื่อนหนึ่งรอกินเลี้ยงฉลองอยู่นะคะ คนบ้าทำอะไรน่าอาย” พิชญาร้องประท้วง ปฏิเสธไปแบบนั้นทั้งที่รู้ว่าสู้ไม่ได้ทุกทาง

“ใครที่ไหนเข้าห้องหอกับเมียแล้วใส่เสื้อผ้าบ้างล่ะครับ” สิงหาขยิบตาให้ พร้อมถอดเสื้อตัวเองออก เหลือแต่กางเกงตัวเดียวเท่านั้น

“บ้า พีชยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะคะ”

หนึ่งจัดให้เลย”

“หนึ่ง...ไม่เล่นแบบนี้น้า”

เสียงประท้วงเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นร้องครางสุดเร่าร้อน พร้อมเสียงลมหายใจดังประสานเป็นหนึ่งเดียว ทั้งสองปลดเปลื้องอารมณ์ใส่กันและกัน ความรักอบอวลไปทั่วทั้งห้องก่อนเสียงบทเรียนรักพิศวาสจะจบลง

ในเวลาต่อมาสิงหาในชุดคลุมอาบน้ำอุ้มร่างเมียแสนรักออกจากห้องน้ำมาวางลงบนเตียง หลังคลุมผ้าห่มให้เขาเดินไปเปิดไฟเหลือแต่โคมไฟหัวเตียงที่ยังเปิดไว้อยู่

“หนึ่งขา...พีชไม่มีแรงแล้วนะ”

พิชญาครางกระปอดกระแปดเมื่อถูกพาออกจากห้องน้ำในสภาพหมดเรี่ยวแรง เพราะถูกสามีตัวดีเล่นงานจนหมดสภาพ ต้องยอมให้เขาอาบน้ำล้างตัวให้ก่อนจะห่อด้วยผ้าขนหนูออกมาวางลงบนเตียงนอน

แม้จะถูกเจ้าสาวตัดพ้อแต่ก็ยอมโอนอ่อนผ่อนตามโดยง่าย คำรักถูกบอกซ้ำๆ เป็นจังหวะที่ลงตัวกับบทเพลงรักอ่อนโยนทว่าซาบซ่านไปทั้งหัวใจ สองกายรวมเป็นหนึ่งเหมือนดวงใจของทั้งคู่ที่เต้นประสานกัน สิงหายอมปล่อยร่างบางในเวลาต่อมา เขาโอบกระชับร่างเธอไว้ด้วยความรักและสุข

พิชญาลืมตาขึ้นกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาข้างในห้องนอน เรียวปากบางอมยิ้ม ใช้นิ้วไต่ตามโครงหน้าส่วนต่างๆ ที่ดูลงตัวอย่างน่าทึ่ง

Lion ป่านนี้ชีวิตเธอจะเป็นอย่างไร

สิงหาขยับตัวกวาดแขนกอดร่างบางให้นอนซบบนอกกว้าง เขาตื่นก่อนหน้าเธอแล้วแต่ไม่คิดอยากลุกไปไหนอยากกอดร่างเมียไว้แบบนี้จนกระทั่งพิชญาตื่น

เธออยากเห็นหน้าเขาไม่ว่าจะตื่นหรือก่อนเข้านอน อยากรับรู้ว่ามีเขาอยู่เคียงข้างกายตลอดเวลา นี่เธอติดสามีมากไปใช่ไหม

“หือ” สิงหาครางรับในลำคอ ลืมตาขึ้นกดจูบลงกลางกระหม่อมบางอย่างแสนรัก

“เช้าแล้ว” พิชญาแนบหน้าลงกับอกกว้างฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

“แล้ว...”

“หิวข้าวค่ะ” เธอลูบไล้ไปมาตามอก การกระทำนั้นกำลังปลุกเร้าอารมณ์ชายหนุ่มให้ลุกฮือขึ้น

Bình Luận ()

0/255