หลังส่งอีวี่เข้านอนและปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพี่เลี้ยงคอยดูแลอิสลินจึงปลีกตัวลงไปที่สวนหลังคฤหาสน์ตอนอาทิตย์ลับฟ้าไปนานแล้ว โดยปกติหญิงสาวจะมาที่นี่บ่อยครั้งเพื่อดูแลสวนดอกไม้ที่เธอใช้เวลาว่างปลูกมันด้วยตัวเอง กลิ่นอวลไอในยามค่ำคืนของดอกกุหลาบปรินเซส เดอ โมนาโก ล่องลอยมาตามสายลมในช่วงเวลาของฤดูร้อน มันทำให้เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้มองกุหลาบงามเบ่งบานแตกช่อเต็มไปหมดในสวนแสนสวย ร่างบางในชุดนอนผ้ามัสลินสวมทับด้วยเสื้อคลุมผ้าไหมเดินไปจนถึงศาลาที่ตกแต่งด้วยเสาไพลอนแบบกรีก เดเรกยังอยู่ที่นั่น เขานั่งหันหน้าไปยังคุ้งฟ้ากระจ่างด้วยแสงไฟจากยอดตึกสูง

“ยังไม่นอนหรือคะ เดเรก?”

เสียงหวานที่ดังขึ้นไม่ได้ทำให้เขาตกใจแต่อย่างใด ชายหนุ่มเพียงหันมายิ้มกับหญิงสาวที่ทรุดตัวนั่งลงข้าง ๆ

“ยัง...ผมกำลังคิดเรื่องวันพรุ่งนี้ที่ผมต้องเดินทางไปปารีส”

“ฉันคิดว่าคุณกำลังคิดถึงเรื่อง...” อิสลินชะงักคำพูดและเหลือบมองหนังสือพิมพ์ในมือของเขา

“ข่าวที่ประธานแอร์โรว์ไวรอนต์หย่ากับภรรยาน่ะหรือ?” เดเรกเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น ร่างแน่งน้อยเงียบไป เธอเพิ่งไปเซ็นต์ใบหย่ากับเดเรกเมื่อวานนี้และมันก็กลายเป็นข่าวใหญ่ขึ้นหน้าหนึ่งอีกระลอกถัดจากข่าวความเสียหายที่เกิดกับบริษัท

“อีฟ...คุณคงไม่โกรธผมนะ ที่จู่ ๆ ผมก็ทิ้งคุณไปในช่วงเวลาแบบนี้”

เดเรกดึงมือเรียวบางนั้นมาไว้บนตักและบีบมันเบา ๆ ก่อนจะกล่าวต่อ

“มันน่าจะถึงเวลาที่ผมต้องยุติการทำหน้าที่การเป็นประธานแอร์โรว์ไวรอนต์ซึ่งมันเป็นความหวังของพ่อกับแม่เสียที หลังจากท่านทั้งสองเสียชีวิตผมก็คิดมาตลอดว่าอยากถอดหัวโขนนี้ออกไปในสักวัน ที่ผ่านมาผมมอบหน้าที่ให้แอนดรูว์หัวหน้าฝ่ายวิจัยดูแลการผลิตมาตลอด เพราะที่จริงผมไม่ได้อยากสานต่อเจตนารมณ์ของพ่อมากสักเท่าไหร่ ผมอยากไปอยู่ในที่สงบและใช้ชีวิตในแบบที่ผมเป็น”

“แต่ตอนนี้คุณก็กำลังจะได้ไปตามทางที่คุณมุ่งหวัง เราต่างเป็นกำลังใจให้กันและกันเสมอมาไม่ใช่หรือคะ”

“อีฟ...หลังจากที่ผมเดินทางไปปารีสแล้ว ผมอยากให้คุณได้รับรู้เจตนารมณ์ของผมอีกอย่าง นั่นคือการขายหุ้นทั้งหมดของแอร์โรว์ไวรอนต์ คอร์ป”

“ฉันจะจัดการทุกอย่างได้อย่างไรล่ะคะ ถึงตอนนี้หุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทจะเปลี่ยนจากคุณมาเป็นฉันก็จริง แต่ฉันก็ไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการทำงานของคุณเลยนะคะ”

อิสลินแสดงความกังวลออกมาทางสีหน้าและแววตา แอร์โรว์ไวรอนต์มีปัญหาประจวบกับเวลาที่เดเรกอยากวางมือ เขาหย่ากับเธอก็จริงแต่กลับให้เธอเป็นผู้กุมบังเหียนบริษัทประดิษฐ์ยูเอวีระดับโลก

“อีฟ...ผมจะไม่ทำให้คุณกับลูกต้องลำบาก หลังจากที่กระทรวงเพิกถอนสัญญากับเราก็มีบริษัทผลิตโดรนรายใหญ่ติดต่อมาหาผม บริษัทนี้ผ่านขั้นตอนการพิจารณาเป็นคู่สัญญากับกระทรวงกลาโหมแล้ว พอผมบอกว่ากำลังจะขายหุ้นในบริษัทและขายโรงงานผลิตยูเอวีที่เมืองเดย์ตัน อู่อุตสาหกรรมการบินของสหรัฐ เขาก็รีบเสนอตัวที่จะซื้อในทันที”

“บริษัทอะไรหรือคะ?”

“ดี ฮันเตอร์ คอร์ป เป็นบริษัทที่เพิ่งก่อตั้งเมื่อไม่กี่ปีมานี้ แต่เป็นคู่แข่งที่น่ากลัวมากและเขาก็ผงาดขึ้นมาแทนที่แอร์โรว์ไวรอนต์ได้ในที่สุด”

“ใครเป็นเจ้าของกันคะ?”

ชายหนุ่มนิ่งนึกก่อนที่สุดท้ายก็ส่ายศีรษะ

“ผมยังไม่เคยรู้จักเขาเลย คนที่รับผิดชอบงานให้เขาเป็นคนติดต่อมา ดูเหมือนประธานบริษัทเป็นคนชอบเก็บตัวและไม่ค่อยสนใจออกสังคมสักเท่าไหร่ ก็คงเป็นธรรมดาของพวกนักประดิษฐ์ที่ชอบอยู่กับผลงานของตัวเองมากกว่าจะสุงสิงกับชาวบ้าน”

“ฉันทำให้คุณต้องยุ่งยากอีกแล้วนะคะ เดเรก...นับตั้งแต่เรื่องของอีวี่”

“ผมรักอีวี่...เธอทำให้การแต่งงานของเราสมบูรณ์แบบ และทำให้พ่อแม่ของผมเชื่อสนิทใจว่าลูกชายคนเดียวของท่านน่ะ มีครอบครัวที่อบอุ่นจริง ๆ “

Bình Luận ()

0/255